FYI.

This story is over 5 years old.

De zoon van Nicolas Cage zat in een black metalband en heeft iets uitgevonden wat hij ‘ghost metal’ noemt

Dus ~logischerwijs~ spraken we hem daarover.
6.10.14

Weston Coppola Cage deed tijdens zijn middelbare schooltijd aan worstelen, en is nog steeds een grote gast. Wanneer hij de lobby binnenloopt van het SLS Hotel in Beverly Hills met zijn manager en zijn vrouw Danielle, duwt hij zijn kinderwagen voort met daarin hun drie jaar oude zoon. Het kind is in diepe slaap. “Hij slaapt overal doorheen,” zegt Cage. “Laatst gingen we naar een optreden van een dj die harde techno draaide, maar deze jongen gaf geen krimp.”

Advertentie

Hij is nog maar 23 maar Cage is al voor de tweede keer getrouwd, wat hem in die zin wel op zijn vader doet lijken, Nicolas Cage, die al drie vrouwen versleten heeft terwijl de teller loopt. Zo vader zo zoon toch? Een soort van. Terwijl de oudere Cage bekend staat om zijn chronisch verbaasde blik in films als Raising Arizona, Wild at Heart, en Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans, is de jongere Cage op een compleet andere manier artistiek bezig. Als tiener begon Wes een bandje genaamd Eyes of Noctum, waarmee hij black metal maakte. Dankzij de goedgevulde bankrekening van de familie Cage vloog Wes met zijn band naar Zweden om met de legendarische producer Fredrik Nordström te werken die albums geproduceerd heeft voor grote Scandinavische, extreme metalbands als At The Gates, Opeth en Dimmu Borgir. Nadat Wes terugkwam uit Zweden, was hij vaak te zien op de rode loper; vaak met eyeliner op of zelfs met een volledig wit opgemaakt lijkengezicht. Zijn vader was in dit perspectief eigenlijk een doodnormale man.

Wes is van plan om voor het einde van het jaar zijn eerste soloplaat op te nemen die metal en industrial music combineert tot iets wat hij ‘ghost metal’ noemt.

Noisey: Hoe ben je in de metal beland?
Wes Cage: Ik voelde me al op jonge leeftijd aangetrokken tot deze muziek. Ik begon met meer sferische muziek, maar ik wilde dat graag horen in combinatie met iets anders. Als eerste ontdekte ik bands als Rammstein en System of a Down, zij maakten gebruik van industriële elementen.

Advertentie

Waren dat de bands waardoor je kennis maakte met het genre?
Ja, dat kun je wel zeggen. Toen ik ouder werd begon ik het extremere werk meer te waarderen, zoals de muziek van Cradle Of Filth en Dimmu Borgir.

En hoe zit het met underground?
Wat betreft echte black metal: Emperor Ihsahns’ stem zit zo vol emotie, dat waardeerde ik erg toen ik jong was en nu nog steeds.

Heeft iemand je verteld over deze bands of kwam je ze tegen op internet?
Ik heb black metal zelf min of meer ontdekt op internet inderdaad. En voor ik het wist hing ik al rond met die gasten in Noorwegen, ik was toen 17. Ik vierde mijn achttiende verjaardag daar, toen heb ik iedereen leren kennen. Het feest duurde drie dagen. (Lachend) Ik herinner me de eerste vierentwintig uur nog, maar daarna niks meer. Ik ben nog steeds goed bevriend met Hellhamer van Mayhem en ICS Vortex (de voormalig bassist van Dimmu Borgir, red.).

Ging je daar specifiek heen om hen te ontmoeten?
Ik ging er heen voor vakantie, maar ook om geïnspireerd te raken. Ik ben fan van de input-outputtheorie, dat je jezelf zoveel mogelijk moet blijven voeden met informatie, dus ik wilde de fjorden en alles zien.

Hoe ben je ooit begonnen met je oude black metalband, Eyes Of Noctum?
Eyes Of Noctum begon in 2006. Het was een passie van mij, maar op dat moment zat ik nog steeds op de middelbare school en deed ik aan worstelen en andere vechtsporten. Na een paar jaar werd de band pas echt een prioriteit in mijn leven. Met mijn vriend Alex schreef ik een heel album. We huurden wat andere gasten in en vertrokken naar Zweden om het album op te nemen met Fredrik Nordström. Dat was een geweldige tijd in mijn leven. Fredrik was een uniek en bijzonder persoon om mee te werken. Sommige bandleden begrepen hem niet als hij bijvoorbeeld zei: “Dit moet meer middeleeuws klinken,” maar ik snapte hem helemaal.

Dus Alex was een schoolvriend en de andere jongens waren slechts huurlingen?
Ja, op een dag zag ik een gast gitaar spelen voor onze school en een hele groep mensen maakte hem belachelijk. Ik kon het gewoon niet aanzien dat al die mensen een kunstzinnig persoon aanvielen die alleen maar passie toont voor zijn vak. Dus nam ik het voor hem op en vanaf dat moment werden we vrienden. Maar hij is behoorlijk naast zijn schoenen gaan lopen, dus nu zijn we geen vrienden meer. Hij is nu vooral heel raar.

Advertentie

Waren je ouders terughoudend om je op tour te laten gaan op die leeftijd?
Mijn vader was heel aanmoedigend maar ik vervreemde een beetje van mijn stiefmoeder op dat moment. Ze probeerde grip op mij te krijgen toen ik met bands ging spelen als Book of Black Earth, maar ik had zoiets van: nu even niet, hahaha.

De reviews die ik over het Eyes of Noctum-album heb gelezen waren allemaal erg positief maar gingen uiteindelijk ook allemaal over jou als zoon van Nicolas Cage. Hoe ga je daarmee om?
Ik ga er hetzelfde mee om als iemand die te maken heeft met racisme of iemand die veroordeeld wordt vanwege zijn geloof. Mensen hebben vooroordelen over dat ik ben opgegroeid met allemaal privileges maar ze weten niet hoe donker het bestaan kan zijn in zo’n omgeving. Dus gebruikte ik het als brandstof om de wraak uit mijn hart te spelen.

Je nieuwe soloproject doe je onder je eigen naam en in de pressrelease staat zelfs wie je ouders zijn. Hoe probeer je de balans goed te houden tussen succes hebben onder je eigen voorwaarden en het niet verbergen van het feit dat je de zoon bent van een beroemde filmster?
Na Eyes of Noctum had ik een soort van realitycheck en realiseerde ik me dat ik niet kan veranderen wie ik ben. Ik had geen invloed op waar ik geboren was en nu kan ik er trots op zijn. Ik weet dat ik voordeel had van de situatie toen ik opgroeide – ik kon reizen en wijsheid halen uit de plaatsen waar ik heen ging. Alles wat ik wil is om daar gebruik van te maken en te delen met anderen en het niet voor mijzelf te houden. Ik heb veel dingen gelezen en gezien waarvan ik vind dat iedereen het moet weten, en dat het meer toegankelijk zou moeten zijn voor de rest van de wereld. Dat is de reden dat ik nu commerciëler ben geworden, zodat ik het met een groter publiek kan delen.

Advertentie

Zoals?
Ik haal het uit het mijn levenstheorie; de poëzie van Eddas, Necronomicon, The Book of the Dead, van zulke dingen. Toen ik door Italië en Griekenland reisde kwam ik op plekken die voor mij magisch waren, zoals Stromboli. Toen ik op Corfu was, voelde het alsof Poseidon vlak naast me zat in het water.

Denk je dat het moeilijk is voor mensen om dit soort dingen te begrijpen?
Ja, zeker weten. Mensen zien de occulte verwijzingen in mijn teksten en denken dat ik gek ben. Wat op zich raar is omdat alle eerste wetenschappers alchemisten waren.

Dus wat is er gebeurd met Eyes of Noctum?
Het was een heftige scheiding. Eén gast is teruggegaan naar Idaho en een ander is naar Wisconsin om in een restaurant te werken en om les te geven in basgitaar. Iedereen volgde in elkaars voetsporen, het was een soort trend. Maar er waren ook onoverbrugbare verschillen. Ik leidde de band op een democratische manier en iedereen kon een veto uitspreken over mijn ideeën. Dit leidde ertoe dat het orkest waar ik juist zo van hield moest vertrekken. Ik vond juist dat we ons daarmee onderscheidden van andere bands, maar zij wilden van de cello’s en de violen af. Ik begon de band te verachten, dat zorgde er zeker voor dat ik besloot om solo te gaan.

Je noemt je nieuwe muziekstijl ‘ghost metal’. Waarom?
Ik wil dat mijn muziek koude rillingen veroorzaakt. Ik gebruik nu heel veel oude instrumenten zoals de bouzouki, om dat spookachtige gevoel op te roepen. Dat is ook de reden waarom ik het album Prehistoric Technology noem. Ik vind dat dit album veel van die ghost metal-momenten heeft, maar ik denk dat het nog steeds beter kan op een volgend album.

Je hebt de eerste single uitgebracht, Tell Me Why (Matriarch of Misery), wat meer industrieel is dan black metal. Was dat een bewuste keuze?
Ja, dat zeker. Black metal zal altijd een grote plaats in mijn hart hebben en dat zal altijd zo blijven, maar dit genre is mijn belangrijkste project.

Wat vindt je vader van je muziek?
Hij vindt het fantastisch. Het enige waar mijn vader altijd op gehamerd heeft is dat ik de integriteit van wat ik doe niet uit het oog moet verliezen. Daarom heb ik mijn eigen genre uitgevonden en ik denk dat hij dat wel waardeert.

Ik heb gehoord dat je hem hebt weten te interesseren voor Darkthrone.
Ja, toen was ik zestien. Ik liet hem een hoop verschillende black metalbands horen maar ik was nieuwsgierig wat hij zou vinden van bands die wat meer rock- of punkroots hadden. Dus toen liet ik hem Darkthrones Too Old, Too Cold en Transilvanian Hunger horen en hij vond het geweldig.