FYI.

This story is over 5 years old.

Een fles whisky die drie jaar doorbracht in de ruimte is terug op aarde

Een fles whisky de ruimte in schieten klinkt als een grap van een stel dronken studenten. Maar het ontbreken van zwaartekracht kan een interessant effect hebben op eten en drinken.
Phoebe Hurst
London, GB
09 september 2015, 6:00am

Het zonnestelsel is een constante bron van fascinatie. Van Galileo en zijn telescoop tot Brian Cox' prikkelende theorieën over het ontstaan van zwarte gaten. Slimme mannen en vrouwen vogelen al eeuwenlang de grootse geheimen van de Melkweg uit.

En dan zijn er nog degenen die gewoon shit de ruimte in sturen en wel zien wat er gebeurt.

Dit lijkt in het bijzonder van toepassing op verkopers van drank. Eerder dit jaar stuurde de Japanse brouwerij Suntory een monster van 's werelds beste whisky naar het International Space Station (ISS). Daarvoor was het de nogal teleurstellende ruimtereis van een 12-pack John Smith's, die eindigde in een veld ergens in de buurt van York. Heeft niemand er ooit over nagedacht dat aliens misschien liever een glaasje fris willen?

MEER LEZEN: De beste whiskey ter wereld gaat de ruimte in

Alcohol de ruimte insturen klinkt misschien als de ludieke uitkomst van een brainstorm op de vrijmibo van een PR-team. Maar blijkbaar kan het gebrek aan zwaartekracht een grote invloed hebben op sommige drankjes. Deze week keerde een fles whisky van Ardbeg Distillery, nadat die in 2011 gelanceerd was, terug naar de aarde.

De lancering was onderdeel van een experiment om de invloed van microzwaartekracht te testen op terpenen, de bouwstenen van heel veel eten en drinken. De ongerijpte malt werd in 2011 naar ISS gestuurd, een tweede monster werd bewaard ter vergelijking.

En wat bijna drie jaar rond de aarde cirkelen met een snelheid van bijna 28.000 kilometer per uur met whisky doet? Iets met rook, blijkbaar.

In een verklaring legt Ardbegs directeur Dr. Bill Lumsden het verschil uit tussen de proefmonsters: "Het monster uit de ruimte was overduidelijk anders. Toen ik eraan rook en ervan proefde, merkte ik dat er veel meer van het rokerige Ardbegs karakter doorkwam. Een rokerige smaak die ik hier op aarde nog nergens geproefd heb.

De letterlijk buitenaardse smaak van de ruimtewhisky is nog duidelijker te lezen in de notities van het experiment.

Om even in de normale taal van het whiskyproeven te praten, wordt er over het aardemonster van Ardbeg gezegd dat die een houtachtige geur en met hints van zoete rook en oude balsamico azijn heeft, maar ook van toffee en vanille.

Dingen worden eng als de whiskykenners zich over de ruimtefles buigen: "Het aroma had hints van rook, rubber en gerookte vis, samen met een parfumgeur zoals violet. Daarnaast waren er ook krachtige houttonen te bespeuren, die zorgen tot een vlezig aroma."

MEER LEZEN: Ruimtebier smaakt niet zo goed als je zou denken

Eindigen met een drankje dat, duizenden euro's en drie jaar later, smaakt naar haring overgoten met Dettol, klinkt misschien als een teleurstelling. Maar Lumsden stelt dat het experiment gaat zorgen voor een verdere vooruitgang in het destilleren van whisky. "Ardbeg heeft al een complex karakter, maar uit de resultaten van ons experiment blijkt dat we misschien nog meer complexiteit kunnen ontdekken en een andere kant van whisky kunnen onthullen."

Maar als deze complexiteit hand in hand gaat met een visgeur, moeten we misschien onze whisky gewoon hier op aarde houden.