We spraken mensen in de rij voor ‘s werelds enige eetkraampje met een Michelinster
Alle foto's door de auteur

We spraken mensen in de rij voor ‘s werelds enige eetkraampje met een Michelinster

Hawker Chan stond in Londen met hun wereldberoemde kip met rijst.
19.3.18

Meestal krijgt alleen een bepaald type restaurant een Michelinster. Op het menu staat vaak foie gras of bij elk gerecht krijg je zo'n rare uitgesmeerde vlek saus en een zevengangenmenu kost er bijna een maand huur. Maar er zijn uitzonderingen: Hawker Chan is ‘s werelds enige eetkraampje met een ster.

Het Singaporese stalletje kreeg de gastronomische onderscheiding voor hun specialiteit: kip met sojasaus en noedels. In 2016 kostte het maar 1,20 euro. Het restaurant werd vrijwel meteen wereldberoemd en dat is ook wel te zien aan de urenlange wachtrijen die er al staan voordat het zaakje om half vijf ‘s ochtends opent.

Advertentie

Deze week staan ze op het Londense King’s Cross voor een driedaagse pop-up op een foodmarkt. Ik ging ernaartoe om de hype zelf te ervaren. Aan het eind van die mensenslang stond de bescheiden kraam/container van Hawker Chan met een bord met daarop “A Taste of Singapore.” En proeven, daar had ik wel zin in.

De menigte bij de pop-up van Hawker. Alle foto's zijn gemaakt door de auteur

De sojasaus kip.

Ik sprak met wat mensen in de rij in de hoop dat ik toch wat van die Michelinkip te kunnen proberen. Spoiler: ik heb het wereldberoemde niet kunnen proeven – ondanks dat ik urenlang mensen heb lopen interviewen. In de kou. En het was ook nog eens lunchtijd.

Vanessa en Emma

Vanessa en Emma.

MUNCHIES: Hoe lang wachten jullie hier al?
Vanessa: Vanaf 11 uur. Dus bijna anderhalf uur. Waarom zijn jullie hiervoor in de rij gaan staan?
Emma: [lacht] Uhm, we hebben geen les vandaag, ze hebben een Michelinster en het is Aziatisch eten. En het is ook nog eens goedkoop.

Vanessa: We wilden het graag een keer meemaken. Ik denk dat je van het wachten in de rij, steeds meer gehyped wordt. Maar het is een beetje gevaarlijk. Het kan zo zijn dat je door het wachten denkt: waarom heb ik in hemelsnaam anderhalf uur voor dit eten in de rij gestaan.

Ja, wat ga je eigenlijk doen als het niet zo goed is als dat je dacht?
Emma: Ik heb op dit moment zo’n groot tekort aan Aziatisch eten in mijn leven, dat het waarschijnlijk wel goed smaakt.

De rij voor Hawker Chan.

Op wat voor soort gerecht hoop je?
Emma: Ik ben met dit gerecht opgegroeid. Je kunt het ook op z’n Kantonees bereiden, dus ik denk dat het wel als thuis zal smaken.

Vanessa: Ohh. Ik hoop gewoon op goed eten in het algemeen. Ik ben er niet mee opgegroeid, maar ik hoop gewoon op malse kip en lekkere rijst en lekkere saus.

Roland

Roland en zijn vriend uit Rusland.

MUNCHIES: Ik zie dat je bijna aan het begin van de rij staat, dus je bent hier waarschijnlijk nog niet zo lang.
Roland: Nee, niet echt nee. Ik sta hier pas twee minuten.

Waarom ik hiervoor in de rij zou staan?
Nou, een vriend van mij stuurde een artikel over een bekende chef-kok van een streetfoodkraam met een Michelinster. Dus ik dacht, waarom ook niet?De zon schijnt en ik heb vandaag niet veel beters te doen. Ik zou eigenlijk wel moeten studeren. Maar ja, dat kan ik wel een dagje uitstellen.

Advertentie

Hoe lang ben je bereid om maximaal te wachten?
Ik zou willen zeggen: zolang het duurt. Maar dat is gelogen. Ik weet het niet, misschien een half uur, drie kwartier. Maar als ik hier over twee uur nog steeds sta, geef ik het echt op.

Wat zou je doen als het niet zo lekker is als je had gehoopt?
Dat zou ik prima vinden. Ik verwacht toch geen verbazingwekkend gastronomisch meesterwerk. Het heeft wel een reputatie, maar het is en blijft nog steeds een pop-up-kraam, dus is de kwaliteit waarschijnlijk niet zo consistent. Ik ben hier voor de ervaring en niet per se een voor een gruwelijk lekker gerecht. Ik heb met wat mensen gepraat en er gaan geruchten dat de laatste 200 mensen misschien helemaal niks krijgen. Misschien zit jij daar ook wel tussen. Ja, dat is mogelijk. Ik weet het niet. Maar misschien hebben we geluk?

Yumi

Yumi (midden) en haar vriendinnen.

MUNCHIES: Hoe lang staan jullie hier al?
Yumi: We kwamen om 11 uur aan, dus ongeveer een uur en veertig minuten geleden. Wauw. Wat verwacht je ervan?
Goed eten. Perfecte rijst. Dat is hun specialiteit. Het is een vrij simpel gerecht, toch? Sojasaus, kip en rijst. Iets wat je in elk Chinees restaurant wel kunt krijgen. Dus ik ben benieuwd wat er dan zo speciaal aan is. Wat ga je doen als het niet zo goed is als je hoopt?
Hmm. Wauw. Ik ga waarschijnlijk niets doen. Ik zal waarschijnlijk denken: dit is de smaak van Singapore, en misschien is de authentieke smaak niet voor mij. Ik weet zeker dat het goed is.

Sean

Sean in de rij voor Hawker Chan.

Hoelang staan jullie hier al?
Sean: We staan nu ongeveer een uur in de rij. [Seans vriend verbetert hem]: Een uur en 42 minuten, om precies te zijn. Echt waar? Waarom wilde jullie hier in de rij staan?
Nou, Hawker Chan is de eerste kraam die een Michelinster heeft gekregen, en we zijn allebei chef-koks. We hebben allebei ook in restaurants gewerkt met een Michelinster. Het is een best wel een nieuwe manier in hoe mensen naar eten kijken. Michelinsterren werden vroeger namelijk beschouwd als iets heel chics. Het is echt interessant om te zien dat iemand die een eigenlijk gewoon een straatverkoper is, een Michelinster krijgt. Dus we moesten het gewoon uit proberen.

Wat verwacht je ervan hoop?
Het hele punt van een Pekingeend is dat het van buiten heel krokant is.

Advertentie

[Seans vriend corrigeert hem opnieuw]: Het is kip. Oh, het is kip. Nouja, traditioneel is het met pekingeend in ieder geval. Ik zou wel meer willen leren over Aziatisch eten.

Sahira, Raj and Mina

Raj, Sahira, Lahana, en Mina.

Hoelang zijn jullie hier al?
Raj: Ik denk anderhalf uur ongeveer. Waarom?
Raj: Nou, dit stond op mijn bucketlist nadat ik een documentaire zag over zijn Michelinmaaltijd voor een euro. Dus toen ik erachter kwam dat hij naar Londen kwam, dacht ik: nu moet ik gaan, want ik weet toch niet wanneer ik nog eens naar Singapore ga.

Waar hoop je op?
Sahira: Verrukkelijkheid. Mina: Hopelijk is het het wachten waard. Raj: Ik hoop dat het heerlijk wordt. Ik kan er niet meer van maken. Er is gewoon iets speciaals aan de kruiden en zoetigheid van deze kip met sojasaus. Er gaan heel veel verschillende ingrediënten in de marinade van deze kip.

Sahira: Ik denk dat het gewoon kip met rijst is. Ik wil wel eens proeven waarom deze kip een Michelinster heeft gekregen. Ik heb geen idee en ik heb ook geen verwachting. Raj: Ja, hoe krijg je met een gerecht van 1,20 euro een Michelinster en zulke lange rijen? Wat ga je doen als het niet zo goed is als je had gehoopt?
Raj: Het is altijd beter om te zeggen dat je het in ieder geval hebt geprobeerd, toch? Hoe ga je er anders achter komen of het teleurstellend is als je het niet eens hebt geprobeerd?

Zef

Zef, het moment voordat hij aan de beurt was.

Hoelang heb je in de rij staan wachten?
Zef: Ongeveer anderhalf uur, denk ik. Ik sta niet bepaald graag in de rij en ik sta hier eigenlijk met vrij veel tegenzin. Ik hoopte eigenlijk dat mensen me niet zouden herkennen [gebarend naar zijn vriend, die hem heeft gezien]. Ik ben namelijk weg gesneakt van werk.

Oh shit, nu heeft iemand je toch gezien. Wat ga je doen als het eten niet zo goed is als je had verwacht?
Waarschijnlijk, lachen? Ik zal het niet heel erg vinden, dan ben ik weer een ervaring rijker, toch? Ik ga denk ik iedereen vertellen wat voor een idioot ik ben.

Wat verwacht je ervan?
Als iets wat ik nog nooit eerder heb geproefd. Ik hou niet echt van Aziatisch eten dus ik denk dat, dat wel goed komt. Ik ben snel tevreden als het om Aziatisch eten gaat.

We vroegen Zef wat hij ervan vond nadat hij Hawker Chan-kip had gegeten.

Hoe was de eerste hap?
Het was lekker. Er zat alleen een enorm stuk bot in het midden… Wacht het hoort aan het bot te zitten; ik ben een idioot. Zo zie je maar weer hoeveel ik van andere culturen wet. Het is lekker, precies pittig genoeg en de kip heeft een goede sojasmaak. Mijn leven is nu compleet.