FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Voor je kijken doorfietsen

Fietsen in Amsterdam is een kunstje. Om mijn gekwelde fietsersziel te helen, besloot ik bij wijze van therapie het fietsverkeer te analyseren. Ik kwam tot de volgende categorieën.

Fietsen in Amsterdam is een kunstje. Dat weet ik, omdat ik de afgelopen maanden elke dag van Amsterdam-West naar het oostelijk gelegen VICE-kantoor moest fietsen. Gezien ik vanuit België naar Nederland was gekomen om stage te lopen, vond ik de halsbrekende toeren die je onderweg moet uithalen wel even wennen. Als ik al geen ochtendhumeur had, dan zorgden diverse ongeleide projectielen die ik dagelijks tegen het lijf fietste daar met terugwerkende kracht wel voor. Gapende toeristen, toeterende auto's en roekeloze riksja's dragen er hier in Amsterdam zorg voor dat iedere fietser hier in een gefrustreerd dier verandert zodra hij een stalen ros bespringt. Om mijn gekwelde fietsersziel te helen, besloot ik bij wijze van therapie het fietsverkeer te analyseren. Ik kwam tot de volgende categorieën.

Advertentie

1. Oost-Indisch kleurenblinden
Dit meisje wandelde door rood, waarna ze werd aangereden door een fietser. Het meisje begon vervolgens verbolgen een zinloze discussie, wat haar een wijzend vingertje en hopelijk ook een welgemeend 'HOER!' opleverde.

2. Argeloze omaatjes
Mijn liefde voor oma’s is groot: ze zijn vrijwel altijd schattig, bakken taart voor je en stoppen je bij elk bezoek een zakcentje dan wel een bejaarde toffee toe. Maar in godsnaam, houd deze mensen binnen. Want zodra ze kasseien onder hun pantoffels voelen, denken ze dat de straat van hen is. En dat gaat ten koste van een boel vertedering.

3. Voor je kijken doorlopen-types
De enige oplossing voor alle fietsfrustratie lijkt om je simpelweg bij het Amsterdamse fietsverkeer neer te leggen. Je met een stalen gezicht naar je eindbestemming navigeren en andere weggebruikers negeren, dat is wat je te doen staat. Problematisch is alleen dat wandelaars in Amsterdam exact hetzelfde motto hanteren. Mocht het tot een botsing komen, dan kun je die dus beter maar als nooit gebeurd beschouwen. Hieronder zie je hoe dat moet.

Als de ogenschijnlijke nonchalance van de vrouw hierboven je te ver gaat, dan kun je beter maar felgekleurde kleding aan je lijf hebben hangen en je medemens nog proberen te redden van je tweewielige, gefrustreerde tegenstander:

3. Toeristen
Ik realiseer me dat we hier met een aan de Amsterdamse straatstenen vastgeroest cliché te maken hebben, maar ze horen nu eenmaal thuis in dit rijtje. De toerist regelt met het grootste gemak een permanente donderwolk boven ieders hoofd. Zo ook bij deze fietser, wiens gezicht boekdelen spreekt.

Mijn beste advies is eigenlijk om je net als de mevrouw hieronder niks van het verkeer aan te trekken en met een brede glimlach op je smoel op je plek van bestemming te arriveren. Het is mogelijk. Soms. Heus.

SOFIE MARGUILLIER