FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

DE MENSEN VAN VINCENTIUS MAKEN ACCESSOIRES DIE JE TER PLEKKE EEN GELUKZALIG GEVOEL BEZORGEN

13 april 2010, 4:09pm

Mode draait niet alleen om anorectische modellen en mannen met sjaaltjes om. Daar kwamen we onlangs achter tijdens een bezoekje aan handweverij Vincentius in de oudste textielstad van Nederland: Tilburg. Vincentius is een werkplaats voor verstandelijk gehandicapten met een liefde voor textiel. De mensen hier zijn intens schattig en aardig en maken accessoires die je ter plekke een gelukzalig gevoel bezorgen. In een kleine studio, omgeven door de klanken van radio Hollandio (Neerlands omroep met de beste schlagermuziek), maken ze theedoeken, boa's, lavendelzakjes, sjaals, tassen, slingers en vaatdoeken.

Suzan, kun je ons iets vertellen over je werk?
Suzan: Ja, normaal werk ik in de wasserette, op de droogafdeling. Ik vouw servetten en tafellakens. Wanneer ik daarmee klaar ben stop ik ze in de pers. Dat zijn twee platen en wanneer je die tegen elkaar drukt dan worden de pakketjes heel dun. Zo dun krijg je ze thuis niet hoor. Daarna maak ik de pakketjes klaar om te verzenden en doe ik er een blauw lint omheen.

Maar vandaag ben je hier?
Ja, nu vouw ik kleine doekjes. Er zitten allemaal kleine draadjes op, die moeten eraf. Daarna gaan ze op de post. In de wasserette werk ik met Tonnie en Sjef, maar als ze er niet zijn kan ik ook niet naar de wasserette.

Hi Tedje, wat ben je aan het doen?
Tedje: Ik maak een boa.

Dat ziet er best wel moeilijk uit. Hoe moet dat?
Het is niet moeilijk, een klein beetje maar. Kijk, je moet het zo doen. Ik heb al een paar boa's gemaakt. Kom, ik laat ze je zien.

Mooi. Zijn zwart en wit je favoriete kleuren?
Roze is mijn favoriete kleur, maar ik heb al een roze boa. Nu gebruik ik zwart en wit tot het op is. Het is half drie, koffiepauze. Maar Sandra is er niet. Iemand moet haar vervangen. Wij zijn groep één en we hebben nu pauze en zij (wijst) hoort bij groep twee.

Nelleke: Kijk, ik heb dit gemaakt op dinsdag.

Hallo, wie ben jij?
Nelleke. Kijk, ik heb deze zakjes gemaakt. Voor lavendel, op de naaimachine. Ik moet alleen deze randjes nog doen, zie je?

Dat zijn leuke lavendelzakjes, maar wat is dat op het weefgetouw waar je mee bezig bent?
Het is een slinger voor een verjaardagsfeestje, wel 25 meter lang. En dit is een klein koordje voor de lavendelzakjes, die ben ik nu aan het haken.

Dan brengt Nelleke een vreemd object binnen met de naam Kumihimo, wat een Chinese constructie blijkt te zijn om mee te vlechten. Een soort grote punniktoren.

Nelleke: Ik doe dit alleen op vrijdagmiddag. Zie je, je moet de draadjes eerst naar voren doen en dan moeten ze weer naar achteren en dan moet je ze naar de linkerkant doen. Er is een liedje dat we zingen om te leren. Het gaat zo: van voor naar achter van links naar rechts.

Hoi Sanne, wat doe je?
Ik ben bezig met een tas, maar ik maakte een fout, en nu moet ik het weer goed maken. Ik gebruikte nummer vier, maar ik moet nummer vijf gebruiken. (stilte) Het is goed nu. Ik heb het gemaakt. Nu ga ik beginnen met nummer vijf. Dat is een andere kleur.

Hoi, mag ik erbij komen zitten?
(een grote glimlach en een klein knikje)

Dat ziet er mooi uit.
Het is een vaatdoek.

Werk je de hele dag op het weefgetouw?
Ik werk ook op de naaimachine en ik borduur.

Maar wat vind je het allerleukst om te doen?
Alles!

ALICE SOUGUIR
FOTO'S DOOR JORGEN KOOLWIJK