FYI.

This story is over 5 years old.

nieuws

Hoe Ik Dour Overleefde Met Eén Pakje Wafels

Panda's en tijgers houden van modder.
16 juli 2012, 12:55pm

_Dour is een belangrijke afspraak voor de Belgische alternatieve muziekliefhebber. Het festival krijgt sinds jaar en dag een vaste plaats in mijn agenda. Op de redactie had ik gezegd dat ik een sfeerverslag zou schrijven vermits ik er toch was. Het fototoestel is jammerlijk gesneuveld door de modder, waardoor ik enkele foto’s “geleend” heb van het internet. _

De laatste jaren zijn regen, modder en Dourfestival een solide ménage à trois geworden. Een beetje modder is best leuk. Op de camping werden er aanvankelijk folkloristische spelletjes gespeeld zoals modderballen werpen en een modderman maken. Dat is leuk voor één semi-droge namiddag. Klote is wanneer de wei verandert in een stinkende drabbige poel des doods die alles opslorpt wat op zijn pad komt. Wie in een jeugdbeweging gezeten heeft, zoals ik, kent de klappen van de zweep ondertussen na verschillende kampen op de Waalse puisten, maar op deze toestanden was zelfs ik niet voorbereid. We hoopten om onze tijd nuttig te spenderen door foto’s te trekken van debiele mensen en freaky dingen want die zijn op Dour altijd rijkelijk aanwezig. Zo is het er absoluut geen taboe om er rond te lopen met een stretch die zo groot is dat er gemakkelijk een gemiddelde fallus in past. Het leek ons een leuk plan om dat eens uit te proberen met een zwanworstje. Toen er uiteindelijk een bereidwillig slachtoffer werd gevonden viel het fototoestel in de modderpasta. Een drama! Al de foto’s van levensgrote cornflakesdieren kwijt. Ik had er mooie van Tony de tijger en de haan. Ook panda’s hadden het in de Borinage duidelijk naar hun zin.

Wie zich een weg baande naar het festivalterrein werd beloond met veel muziek en lekker eten. De hamburgers waren van een bijzonder goede kwaliteit dit jaar. Wat absoluut niet van de Dixi’s kan gezegd worden. De anus van een schooier met buikloop is properder dan het gemiddelde toilet op het festivalterrein. Het is trouwens nobel dat Dour pretendeert een ecologisch festival te zijn. Dat wil niet zeggen dat er bespaard moet worden op WC-papier. Per grote boodschap kreeg ik slechts 6 velletjes papier mee.Veel te weinig voor wie 3 dagen hamburgers en noedels heeft gegeten.

Op het grote, boze Waalse festival werd er ook veel drugs gedaan. Elk verdovend middel dat enigszins gerookt, gesnoven of geïnjecteerd kan worden, was aanwezig. Zelf doe ik daar absoluut niet aan mee, maar keer op keer wordt ik aangeklampt voor drugs. Misschien moet ik toch maar overwegen om een festivaldealer te worden. Het zou alvast meer verdienen dan werken voor VICE. Wiskunde is niet mijn sterkste kant, dus na een festival zou ik zeker overblijven met een financiële kater en twee gebroken benen. Het verontrustende was dat er bij een drugskring vaak kinderen rondhingen. Waarschijnlijk gaan dezen naar de Steinerschool waar mandenvlechten een hoofdvak is.

Zo zien kinderen eruit door de ogen van gedrogeerde festivalgangers. Ze worden vaak verward met kabouters in deze situatie.

Het festival bedient elk jaar de alternativo op zijn wenken. Verspreid over zeven podia brengen veel artiesten het beste van hun oeuvre. Bij sommige was het beste ondermaats. Meestal waren het de groepen van 14 uur die muzikaal braaksel uit hun veel te dure Fenders liet schallen. Gelukkig had men de Balzaal met drum&bass en dubstep verbannen naar een uithoek van het terrein zodat de festivalgangers met meer maturiteit niet onophoudelijk voor de voeten werden gelopen door gedrogeerde ADHD-pubers.

Het zou verboden moeten zijn om gratis Red Bull aan pubers te geven.

Na het festival is het altijd lijstjestijd voor de muzieknerd. Ik heb er slechts een handvol goede gezien, denk ik. Vooral zaterdag was echt een topper dankzij Lunice, Dorian Concept en TNGHT. De rauwe en oversneden beats doorspekt met 8-bit elektronica bleepjes zette de Magic Sound System-tent volledig op zijn kop.

Dorian Concept komt uit Oostenrijk en ziet er net zo bleek uit als Natascha Kampusch. Of hij ook enkele jaren in een kelder geleefd heeft weet ik niet. Zijn stijl is zo divers dat hij net als Flying Lotus en Rustie niet in een hokje kan geduwd worden.

Julio Bashmore liet in de Petit Maison op zijn beurt zien dat house niet enkel voor homoseksuele modeontwerpers met een voorliefde voor designer drugs is. De diepe melodieuze baslijnen kregen zelfs de Kellogg’s dieren aan het dansen. Tony de tijger bakte er echter niet veel van.

TNGHT is de nieuwe elektronische supergroep van 2012. De groep bestaat uit de getalenteerde producers Hudson Mohawke en Lunice. Op 23 juli is hun nieuwe EP te koop op Itunes. Ik heb hem al beluisterd en TNGHT is gewoonweg dé EP van 2012. De beats lijken heel simplistisch maar zijn stuk voor stuk voorbeelden van auditieve genialiteit. De staalharde baslijnen werden absoluut gesmaakt door het publiek. Na slechts twee nummers swaggerde iedereen er lustig oplos!

Zondagochtend regende het voor de verandering weer. Omdat alles klam en smerig was door kots en urine keerden we huiswaarts. In de trein besloten we om nooit meer terug te keren, maar dat zeggen we ieder jaar.