Advertentie
temptation island

Ik werkte achter de schermen bij 'Temptation Island'

De Vlaamse Celine bediende ’s nachts de spycam en sprak het beroemde woord “Temptatiooooon” in.

door Celine Vandenberghe
30 maart 2018, 11:54am

Of je het nou leuk vindt of niet, 'Temptation Island' is een onderdeel van ons cultureel erfgoed. Dat hebben we niet alleen te danken aan de deelnemers van het programma, maar ook aan de knappe koppen achter de schermen. De 27-jarige Celine Vandenberghe is daar eentje van. Ze bediende de spycams in het resort, deed de voice-over van het programma en sprak het beruchte “temptatiooooon”-fluisterzinnetje in. Ze vertelt VICE hoe het is om mee te werken aan het programma en hoe het voelt om de bekendste – maar minst erkende – stem van België te zijn.


Het begon allemaal in 2015. Ik was net afgestudeerd als journalist aan de Arteveldehogeschool in Gent. Ik was jong, idealistisch en klaar om de wereld te imponeren met mijn journalistieke talenten. De kans dat ik bij een groot programma zoals Temptation Island kon werken, was – in mijn ogen – onmogelijk. Maar wie niet waagt, wie niet wint – en dus solliciteerde ik voor de openstaande functie van 'nightwatcher'. Tot mijn verbazing werd ik aangenomen.

Mijn taak was om op het eiland de spycamera's te bedienen. Mensen bespieden voor mijn werk was stiekem een kinderdroom die in vervulling ging. Ik moest veel denken aan The Sims, waar ik een tijd lang verslaafd aan was geweest, alleen kon ik nu de personages niet zelf besturen. Na de draaidagen op het eiland mocht ik voor post-productie naar het exotische Zaventem, om de interviews uit te typen. Mijn leven bestond uit niks anders dan lust en verleiding, en ik vond het geweldig.

Voor ik vertrok naar het eiland voor de opnames, stond ik nogal wantrouwig tegenover reality-tv. Ik dacht dat alles wat je als kijker voorgeschoteld krijgt fake is. Dat idee heb ik snel bijgesteld. Toegegeven: af en toe wordt er iets in scène gezet en soms wordt een fragment extra benadrukt, waardoor je de illusie van een bepaald moment creëert. Maar buiten die trucjes is alles wat je ziet echt. De kandidaten worden tot niets gedwongen – die stommiteiten die je op tv ziet, halen ze allemaal zelf uit. Niemand heeft de kandidaten ingefluisterd dat ze met een kussen met de naam van hun geliefde erop moesten slapen, of ‘No girls allowed’ op hun raam moesten schrijven.

Dat het eiland tijdelijk omgedoopt wordt tot Sodom en Gomorra, wil uiteraard niet zeggen dat ik tijdens de draaidagen ook de goorlap uithing. Wij gewone stervelingen, a.k.a. het productieteam, werkten op dat eiland keiharde, lange uren. Pas op de allerlaatste dag organiseerden we een ‘zonsopgangfeestje’ waar alle opgekropte adrenaline, drama en frustraties vrijkwamen. Je leeft al die tijd echt mee met de kandidaten, en na alle onuitgesproken woorden en onrechtvaardigheden van het laatste kampvuur, heb je zelf ook behoefte aan wat ontspanning. Er wordt dan niet meer gefilmd – voor ons de ideale kans om de nieuwe grind- en twerkmoves, die we tijdens de week hadden opgepikt, uit te proberen op de dansvloer.

Door een uurtje te hijgen in een microfoon heb ik langzamerhand een smachtend alter ego ontwikkeld dat mijn leven pakken aangenamer heeft gemaakt.


Na de opnames begon de montage van de afleveringen. Ik werd opgebeld met de vraag of ik even wilde langskomen om een zinnetje op een zwoele manier in te spreken. Iemand was mij al voor geweest, maar de dame in kwestie had per ongeluk “thumbtation” gezegd, waardoor ze snel iemand anders nodig hadden om het nog eens over te doen. Een godsgeschenk, want dankzij haar fout werd die avond de basis gelegd voor mijn volledige identiteitsvorming. Ik moffelde mijn West-Vlaamse tongval weg en articuleerde zo kreunend mogelijk “temptatioooooon”.

Ondanks de enorme stempel die ik op het Nederlandse en Vlaamse medialandschap heb gedrukt, word ik vrijwel nooit op straat herkend. Maar weinig mensen kennen mijn verdorven alter ego. Toch geniet ik van de kleine glinsterende oogjes wanneer ik mensen vertel over mijn orale prestaties. Het is heerlijk om iemands reactie te zien, als ik “Temptatioooon” in zijn of haar oor fluister.

Mijn moeder probeerde me als kind te beschermen voor perverse televisie, door Vier, de zender waar Temptation Island destijds in België op werd uitgezonden, te blokkeren. Het heeft niet mogen helpen. Overigens floept ze er nu te pas en te onpas uit dat haar dochter dé stem is van Temptation Island, als haar vriendinnen op de koffie zijn bijvoorbeeld.

Door een uurtje te hijgen in een microfoon heb ik langzamerhand een smachtend alter ego ontwikkeld dat mijn leven pakken aangenamer heeft gemaakt. Als er op bedrijfs- of familiefeesten ongemakkelijke stiltes vallen, heb ik altijd een goed verhaal klaar liggen. Ik zeg: “Weet je niet wie ik ben? Herken je mijn stem niet?" en kreun dan de beroemde zin uit. Ik ben ook niet meer bang voor onweer. Bij een ferme bliksemslag begint het te kriebelen en wil ik "Temptation" meeroepen, op de kadans van de donder.

Volg VICE België razendsnel op Instagram .

Tagged:
tv
temptation
televisie
tv programma
verleiding
vijftv