Advertentie
Ongemakkelijke beroepen

Werken als schoonheidsspecialist is even goor als gezellig

Een schoonheidsspecialist vertelt over puisten, stijve tepels en klanten die seks met haar willen.

door Inela (24); zoals verteld aan Djanlissa Pringels; illustraties door Sander Abbema
04 mei 2018, 9:36am

De eerste week dat ik werkte als schoonheidsspecialist, sneed ik per ongeluk een plakje vlees van iemands voet af. Ik dacht dat het eelt was dat ik wegsneed, maar blijkbaar kerfde ik in wat droge huid. Mijn klant deed er gelukkig heel kalm over, maar toen ik dat bloed zag stromen, nam ik me voor om nooit meer voeten te behandelen. Ik ben nu al twee jaar schoonheidsspecialist en heb me hier gelukkig snel over gezet. Behalve voeten, doe ik ook gezichtsbehandelingen en nagels en ik hars alles, behalve de intieme plekken. Ondanks de incidentjes, hou ik heel veel van mijn werk. Het is gevarieerd, je ontmoet veel mensen en het geeft me enorm veel voldoening als klanten lachend de deur uitgaan.

Als schoonheidsspecialist kan je je klanten echt verwennen, of zelfs beter doen voelen over zichzelf en zijn of haar zelfvertrouwen een boost geven. Vaak komen gestresste mensen hier naartoe, en gaan ze als een nieuw persoon terug naar buiten. Met mijn vaste klanten heb ik een hele persoonlijke band: ze vertellen over ziektes, liefdes en hun thuissituaties.

Ik merk dat mensen veel vooroordelen hebben over schoonheidsspecialistes. Ze denken dat de opleiding erg simpel is en dat het werk zelf vooral voor domme meisjes is. Maar niets is minder waar. De opleiding is uitgebreid en vrij technisch. De huid alleen al is een erg complex orgaan om te bestuderen, en je moet heel veel afweten van de biologie van een mens, ziektes en zelfs de chemische samenstelling van de producten die je gebruikt. En ja, je hebt een ijzeren maag nodig voor dit werk. Ik moest weleens bij een oude vrouw hele vieze gele kalknagels verwijderen. Ik vijlde de vuiligheid af met een machine, maar die nagels waren zo dik en hard dat ik er heel lang aan moest werken, voordat het een beetje beter werd. De walm van stinkende kazige tenen en kleine snippertjes van die teennagel sloegen in mijn gezicht, dus vanaf dat moment draag ik een mondmaskertje als ik zulke voeten moet verzorgen.

Als schoonheidsspecialiste mag je nooit laten merken dat je een probleem hebt met je klant, want die moet ontspannen en zich op zijn gemak voelen. Je doet dus alsof er niets aan de hand is, en praat verder over koetjes en kalfjes. Als een klant een onfrisse adem heeft, moet ik even door die stank heen werken en hopen dat die persoon niet te veel praat, terwijl ik vlakbij zijn mond puistjes uit zit te drukken. Ik moest ooit een man masseren wiens adem zodanig sterk rook, dat de volledige ruimte stonk naar zijn mond. Dat was een beetje vies, ja, maar ik zette onopvallend de kamerdeur open.

Gelukkig kan ik met mijn collega’s goed praten over die vieze momenten. Ook spreek ik met mijn collega’s geregeld over klachten die we krijgen. Als een klant ontevreden is, bespreken we hoe we dit beter hadden kunnen doen en hoe we moeten omgaan met zulke situaties. We halen heel veel steun uit elkaar. Ik heb weleens meegemaakt dat ik en mijn collega’s een klant niet konden helpen. Ze had namelijk zodanig ingegroeide teennagels, waarbij haar nagels diep in het vlees van haar ontstoken tenen zat, dat we haar hebben moeten doorverwijzen naar een dokter. Ik heb inderdaad veel vieze voeten gezien, maar ik vind voeten eigenlijk best wel leuk om te doen. Mensen komen in de zomer vooral voor een pedicure, en het is heerlijk om mensen hun voeten heel zacht en verzorgd te maken.

Ook een gezichtsverzorging doe ik graag, omdat het veel voldoening geeft om een gezicht volledig te reinigen, alsof het een klein kunstwerkje is. Maar soms hebben mensen een hele vieze huid, omdat ze zich niet genoeg verzorgen thuis. Ik had ooit een klant die volledig onder de gerstekorrels zat, dat zijn kleine witte korreltjes die lijken op puistjes en vooral rond de ogen voorkomen. Je moet dan met een naald de huid openhalen en de korrel eruit duwen. Dat kan best lastig zijn om te doen als die korrel erg diep zit, omdat je veel dieper moet duwen en de huid dan sneller bloedt. Dat is iets wat geregeld gebeurt. Het is een kunst als schoonheidsspecialist om de huid zo voorzichtig mogelijk te behandelen, zodat je niet al te veel wondjes achterlaat. Ook ingegroeide haren moet je zo voorzichtig mogelijk verwijderen. Je moet met een naaldje de huid doorprikken, en vervolgens het puistje uitduwen tot er tussen het pus door een haar uitkomt, die je vervolgens verwijdert met een pincet. Het klinkt misschien erg goor, maar ik bekijk puistjes erg neutraal en het maakt me al lang niet meer misselijk om de huid op die manier te verzorgen. Wel merk ik dat ik naast werk veel sneller naar iemands huid kijk. Ik zie plekjes, haartjes en puistjes en constant dingen waar ik aan wil werken. Geregeld beeld ik me in dat ik iemands gezicht onder handen neem. Ook voor mezelf ben ik veel strenger. Ik vertrouw bijna niemand met mijn wenkbrauwen, en steek veel energie in het verzorgen van mijn huid, omdat ik keer op keer als ik in de spiegel kijk die kleine onzuiverheden blijf zien.

Ik neem op die manier mijn werk wel mee naar huis. En ook in mijn liefdesleven wordt beïnvloed door mijn werk. Als jongens weten dat ik schoonheidsspecialist ben, zijn ze vaak extra geïnteresseerd. Ze gaan ervanuit dat ik hen kan verzorgen en maken geregeld opmerkingen als “kom maar mee naar mijn huis, dan kan je me masseren.” Die erotisering van schoonheidsspecialistes gebeurt ook op werk trouwens. Omdat ik vlakbij de Wallen in Amsterdam werk, gebeurt het weleens dat mannen vragen om een massage met happy ending. Die sla ik gewoon vriendelijk af. Ook vroeg een man me eens of ik zijn borst ook wilde masseren. Terwijl ik bezig was, vroeg hij om zijn tepels te masseren, omdat ze dan ‘lekker hard’ werden. Ik dacht: het zal wel, en deed het gewoon. Maar hij was zodanig tevreden over die massage, dat hij erna terugkwam en vroeg of ik nu ook zijn tepels wilde likken voor extra geld. Toen heb ik – uiteraard – gezegd dat ik daar niet aan zou beginnen.

Maar een stinkende of opdringerige klant is helemaal niet zo vervelend als een klant die veel klaagt en commentaar heeft op wat je aan het doen bent. Ik krijg dan echt het gevoel dat die klant het niet naar zijn zin heeft, en dat is erg stressvol. Als het heel lang duurt voordat ze tevreden zijn, raak je zelf ook gefrustreerd. Ik heb het al meegemaakt dat iemand zodanig lang vervelend deed over haar wenkbrauw, en die overal ongelijke haartjes zag, dat ik een collega erbij hem moeten halen, omdat ik zelf niet zag wat zij zag. Ooit had een hele ijdele jongen zelfs op voorhand gedreigd dat hij me ging aanklagen als ik niet voorzichtig deed met zijn huid. Ik hoop dat hij een grapje maakte.

Gelukkig heb ik vooral een heel goed contact met mijn klanten. Ik krijg zoveel voldoening als iemand ontspannen naar buiten gaat. Het is heerlijk als iemand zich echt goed voelt bij hoe je haar wenkbrauwen bijvoorbeeld gedaan hebt en ze veel meer zelfvertrouwen heeft hierdoor. Dat warme contact met mijn klanten, is waarom ik dit werk nog jaren wil doen.

Volg VICE via Facebook, Instagram en Twitter.