FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

BIJ COFFEESHOP PICASSO KRIJG JE BIJ €12,50 WIET OF HASJ EEN GRATIS ONTBIJTJE <3

Coffeeshop Picasso is een coffeeshopje aan het begin van de Haarlemmerstraat in Amsterdam. Een van de vele coffeeshops in de stad, alleen deze is al om acht uur 's ochtends open! Frappant, dacht ik eerst nog, maar er blijken in Amsterdam tientallen coffeeshops te zijn die zo vroeg opengaan. Sommigen zelfs al om zeven uur, een uur voordat Anja achter kassa één van mijn Albert Heijn kruipt. In elk geval, veel leuker dan dat is dat je bij Picasso tussen acht en twaalf uur een gratis ontbijtje krijgt als je voor €12,50 hasj of wiet koopt. Dat vond ik zo'n koddig idee dat ik een vroeg wekkertje zette voor een coffeeshopontbijtje (en daar om werd uitgelachen werd door nog slapende mereltjes).

Advertentie

Vice: Goedemorgen! Begin je de dag altijd met een jointje?
Dick ('barman'): Niet altijd, maar ik had gisteren een feestje.

Wat voor ontbijtjes heb je allemaal?
Eén.

Wat krijg je dan?
Drie sneetjes witbrood, met ham, kaas of salami. Ik heb normaal ook hagelslag, maar die is nu even op. Koffie?

Hallo. Het is nog geen half negen. Blow je altijd in de ochtend al?
Nils (bijvoorbeeld): Vaak wel.

Waarom?
Gewoon, om de dag chill te beginnen. Moet je kijken, al die mensen die hier langsfietsen; al die gestresste koppen omdat ze naar hun werk moeten. Mij niet gezien hoor.

Moet jij niet werken?
Nee, ik ben op dit moment op zoek naar werk.

Ah.
Nou ja, eigenlijk ben ik al veertien jaar dakloos. Ik heb straks een gesprekje met mijn begeleider over financiële dingen, dus ik ben een beetje nerveus.

Haal je altijd voorgedraaide joints?
Ja, deze zijn maar twee euro. Wil je?

Ja.
Lekker toch?

Zeker.
Heb je misschien twee euro voor me? Dan kan ik er nog een halen. Mag je ook een foto van me maken.

Natuurlijk. Dan zal ik ook niet opschrijven wat je me net vroeg, want dat is nogal strafbaar.
Thanks!

Deze oude man wilde niet met me praten. Tenminste, dat begreep ik uit z'n Engelse gemompel. Hij ging zitten aan een tafel voor het raam en veinsde dat hij zijn krant las, maar zat in werkelijkheid te slapen. Als hij wakker schrok, bijvoorbeeld toen een grote kale man binnenkwam en "WAKKER WORRE OOOUWE" riep, sloeg hij een bladzijde om en deed hij zijn ogen weer dicht.

Advertentie

Vice: Hallo mevrouw. U bent de eerste vandaag die het gratis ontbijtje aan het nuttigen is.
Mevrouw (uit South Carolina): Oh. Waar is dit voor?

Ik schrijf een stukje over deze coffeeshop voor Vice, een website en een tijdschrift.
Zal ik je eens een verhaal vertellen voor dat tijdschrift van je?

Nou, als u wilt…
[De vrouw kijkt me glazig aan. Het lijkt of ze nadenkt over hoe ze het verrhaal zal beginnen, maar als ze me zo'n veertig seconden lang aanstaart begin ik vreselijk ongemakkelijk te raken en begin ik te stamelen dat ik haar niet wou beledigen, mocht ik dat gedaan hebben.]

Weet je, ik denk dat ik het maar niet ga vertellen. Ik ben zo stoned en ik heb twee uur geslapen. Het is nogal een heftig verhaal en ik denk dat ik het niet goed kan vertellen nu.

Oké. Maar waar ging dat verhaal over dan?
[Ze begint nu drie kwartier lang een onsamenhangend verhaal te vertellen over haar zoon, die uit de couveuse viel toen hij een week oud was en daardoor geestelijk gehandicapt is. Hij zit nu in de gevangenis (ze geeft me het adres en zijn gevangenennummer). Ze vertelt dat de Amerikaanse regering gehandicapte kinderen steelt, terroriseert en miljoenen dollars betaalt aan gevangenissen om geestelijk gehandicapte kinderen gevangen te houden. Het is één groot complot. Ondertussen staat een cd The Whitest Boy alive aan en ben ik redelijk stoned van Nils' twee euro-joint.]

Dit is Gerard. Hij vertelde me dat hij net een operatie aan z'n rug had gehad, waardoor hij niet kon werken. Hij vulde z'n dagen met 'een beetje rommelen' aan een motorbakfiets (!), samen met een vriend van hem, die barman is, maar ook een transportbedrijfje in Suriname was begonnen en nu ontzettend binnen is.

Advertentie

Achterin zit al de hele ochtend een groepje mannen. Zware jongens, begin ik steeds meer te vermoeden (MAAR IK KAN ME VERGISSEN HE). Op de foto willen ze niet. Ze praten over Ajax, Kylie Minogue en hebben commentaar op Dick's keuze om 'Niel Diamant' op te zetten. Eerder genoemde kale man vertelt dat-ie gisteren heeft ontdekt waarom de Nederlandse F16´s zo dreigend zijn, namelijk omdat dat de enige F16´s zijn die een atoombom kunnen dragen. Ik vraag Dick of hij de mannen kent.

Vice: Wat voor mensen komen hier nou?
Toeristen, mensen uit de buurt. Of mensen die net van hun werk komen.

Eerder genoemde kale man: Dickieeeee, waar blijft m'n uitsmijteeeeeer!!

Vice: Zoals als dat groepje mannen daar?
Ja, precies.

Vice: Maar zijn dat dan allemaal uitsmijters? Of barmannen?
Nee hoor, mensen met allerlei soorten beroepen. Noem maar op, ehh, kledingwinkeltjeeeees…

Maar de mensen die 's nachts moeten werken werken toch niet in kledingwinkeltjes?
Nee, dat zijn dan meestal mensen die in een hotel werken.

Ah, een hotel. Ken je ze allemaal ?
Ja, je leert de mensen wel kennen die hier komen. Ik werk hier al vijftien jaar.

Ok. Nou bedankt. Mag ik nog even een overzichtsfoto maken?
Ja, is goed.

Een minder goed idee, deze foto, want het leverde me bijna een paar goeie beuken op. Als ik klik beginnen de mannen te schreeuwen en zetten snel hun zonnebrillen op. Ik moet uitkijken, wordt me verteld.

Man 1: Je moet niet zomaar foto's maken van mensen. Je had hier laatst zo'n Amerikaan die op de foto was gegaan in een coffeeshop, kwam-ie weer thuis, stond die foto in de krant. Die man z'n baan weg, vrouw weg…

Man 2: Weet je nog toen dat wijf van CNN hier was voor zo'n itempje? Die heb ik nog buiten moeten zetten. Weet je nog Dickie? Dat ze nog vanaf buiten door het glas ging filmen. Hooh, wat was ik giftig op dat mens.

-

Ik zeg sorry en ga maar eens. Het is een van de gezelligste coffeeshopjes die ik ken, Picasso. Helemaal als je geen foto's maakt.

EWOUT LOWIE