We gaan terug naar 1993. In Keulen, op zo’n 537 km van Berlijn, beginnen Wolfgang Voigt, Jörg Burger, Jurgen Paape and Ingmar Koch platenwinkel Delirium. Vaste klant en DJ, Michael Mayer, investeert mee in het project en wordt zo een cruciale toevoeging. Ze richten zich op Britse synthpop, Duitse techno en acid house, en in 1998 transformeerde Delirium van platenzaak naar label. Rond die tijd werd de naam ook veranderd naar Kompakt en komt ook het logo met de Duitse adelaar (gebaseerd op het wapen van Keulen). Een logo dat onlosmakelijk verbonden raakt aan een nieuwe sound.
De eerste releases van Kompakt zorgden voor een trend van stevige minimal, een sound die zeven jaar later overal te horen was. Het label raakte steeds meer verbonden aan dit genre en werd zelfs synoniem voor alle melancholische techno en dieper gebeuk. Alle muziek die bestond uit een paar mineur-akkoorden en een kick deed denken aan Kompakt.
Nu zijn we 20 jaar verder, en om het jubileum van het label te vieren toeren ze met een pop-up winkel door Europa. De winkel is zelfs een week lang op het hoofdkwartier van Ableton in Berlijn te vinden. Wij eren Kompakt op onze eigen manier: de geschiedenis van Kompakt in 8 belangrijke releases.
Jürgen Paape – “Triumph” (1998)
Jurgen Paape is op z’n best als hij gewoon keiharde techno maakt. Een sound vol klapperende hi-hats en invloeden vanuit de Detroit techno. Al is het altijd de harde, rubberige kick die zijn tracks monsterlijk maakt. Eigenlijk had iedere plaat van Paape een succes kunnen zijn, maar met Triumph begon het.
Reinhard Voigt – “Robson Ponte” (1999)
Reinhard was het kleine broertje van Wolfgang, een van de oprichters van Delirium. Robson Ponte is nog een tekenend voorbeeld van het primitieve begin van het label. De 808 en samples in de track geven hetzelfde effect als een lijn speed: verdovend, agressief en vooral intens energiek. Funfact!!! Robson Ponte is een Braziliaanse voetballer die nog een balletje getikt heeft bij Bayer Leverkusen.
Justus Kohncke “2 After 909” (2002)
Als die synth van Justun Kohncke eenmaal onder je huid is gaan zitten, kom je er nooit meer vanaf. Justus is de meester van de synthetische disco. De diepe synths en golvende orgellijnen schuiven op 2 After 909 perfect in elkaar. Het is met afstand de beste track van Kohncke. En misschien wel de beste track ooit uitgebracht door Kompakt.
M. Mayer Immer (2002)
Er zijn zo veel nummers van Mayer die een dik succes hadden kunnen zijn: Love Is Stronger Than Pride bijvoorbeeld, Lovefood of die maffe remix van Flamboyant van de Pet Shop Boys. Oké, misschien die remix van de Pet Shop Boys niet. Maar Mayers sound is wel heel tekenend geweest voor de minimal. Er was geen enkel overbodig element te horen. Mayer laat je het kleinste detail horen zonder ooit het totale beeld te laten vallen.
Superpitcher Here Comes Love (2004)
Er is geen discussie over mogelijk dat ook pop een belangrijke rode draad is in de geschiedenis van Kompakt. De Pop Ambient-serie van het label is al sinds de eerste release in 2001 een groot succes. Superpitcher bracht met zijn debuut Here Comes Love een geheel nieuwe, pure vorm van pop in het landschap.
The Field From Here We Go Sublime (2007)
Op From Here We Go Sublime zijn de soms eeuwig durende ritmes onmisbaar. Aangekleed met perfect ingebouwde loops, waaronder een track met een sample van Lionel Richie’s Hello. Axel Willner weigerde vast te houden aan de ‘regels’ van dance. Er zit geen structuur in het opbouwen en afbouwen van de nummers, de hele zaak is één grote extase.
Mathias Aguayo “Minimal” (2009)
Terwijl de minimal-scene stagneerde en haast een parodie werd, was daar Mathias Aguayo. Hij was een buitenbeentje, zowel geografisch als creatief. Hij zette de aanval in op de muziek “that got no groove, got no balls”. En naast dat zijn aanval heel erg grappig was, zorgde hij met zijn muziek vol brutale funk en te vrolijke swing ervoor dat iedere producer die nog werd gevleid door een kickdrum of pitch-down nooit meer een stap buiten zijn K-hole zou zetten.
Coma In Technicolor (2013)
In Technicolor zit vol melodieën maar komt absoluut niet in de buurt van dance. De track Cycle is volledig gebouwd op in- en uitademende arpeggio’s, aangekleed met handclaps. Kölner Marius Bubat and Georg Conrad bewijzen met deze plaat een ding: Kompakt is nog lang niet dood.
