Op Mount Everest hoopt zich een probleem op: mensenpoep!

Op Mount Everest hoopt zich een probleem op: mensenpoep!

O jee.
18.1.18

De Mount Everest is nog nooit zo toegankelijk geweest. In 2016 beklommen maar liefst 36.000 mensen de hoogste berg van de wereld, 34 procent meer dan het jaar ervoor. Goed voor de economie van Nepal, maar dat gaat wel gepaard met een nieuw probleem: mensenpoep!

Bijna 13.000 kilo per jaar. En het stapelt zich op in de blauwe vaten met toiletbril. En de enige manier om het naar beneden te krijgen is als een sherpa ze weer naar beneden tilt. Nepal heeft een nieuwe wet uitgevaardigd die elke klimmer verplicht acht kilo vuilnis mee naar beneden te nemen, maar mensenpoep hoort daar vooralsnog niet bij.

Rotzooi en menselijk afval op de Mount Everest. Beeld: foto Everest Biogas Project

“It raakte me diep in mijn hart toen ik het zag," zegt Garry Porter, een ervaren klimmer en oud Boeing-ingenieur.

Advertentie

“We zijn hier in het mooiste land ter wereld. We hebben een levensveranderende trip gemaakt, en dan zien we hoe de sherpa's onze poep naar beneden moeten sjouwen. Het rijmt niet met de ervaring die we hebben gehad. Is dit echt onze laatste gift aan het Nepalese volk?"

Garry Porter op de Mount Everest. Foto: Mount Everest Biogas Project.

Zeven jaar geleden besloot Porter van de poep zijn probleem te maken, en richtte hij het Mount Everest Biogas Project op met nog een paar anderen. Het verbindt vrijwillige architecten en klimmers met het doel het poepprobleem op te lossen.

Veel van de poep wordt gedumpt in Gorak Shep, een hooggelegen bergmeer wat hierdoor vervuild is geraakt. "Je kunt uitwerpselen niet in een meer blijven gooien en verwachten dat het geen gevolg heeft," zegt Porter.

Zijn oplossing is om al die poep om te zetten in energie, met behulp van een "biogas-verteersysteem."

"Het is niet hightech, of zo," waarschuwt Porter, en hij heeft gelijk. Biogasverteerders zij niet heel cool, maar dat maakt erg weinig uit want ze zijn wel effectief. Het zijn tanks vol met bacteriën die zich voeden met organisch afval. Ze produceren zelf methaan als bijproduct, plus nog een effluent, een vloeibaar meststof. Het gas wordt opgevangen, om later als energie te worden gebruikt in het basiskamp, voor laptops bijvoorbeeld, want ja: er is internet op de Everest.

Rendering van de biogasverteerder. Foto: Mount Everest Biogas Project

In theorie is het mogelijk om de Everest te voorzien van een oneindige voorraad poepenergie. Maar geheel naar karakter van de berg maakt hij elke stap moeilijk. Om de bacteriën warm en hongerig te houden is er warmte nodig; de tank moet tot zo'n 18 tot 28 graden zijn opgewarmd, terwijl de temperatuur geregeld tot ver beneden nul kan dalen. Als de verteerder hier werkt, dan kan het op nog veel meer hoge plekken waar mensenpoep een probleem is worden toegepast.

De oplossing is een zonnepaneel van 8,5 kilowatt, verbonden aan 48 batterijen van 2 volt. Dit wekt net genoeg energie op om de tank gedurende de nacht warm te houden.

Advertentie

"We zijn klaar om het ontwerp in gebruik te nemen, we hebben geïnteresseerde klanten, maar we hebben geld nodig," vertelt Porter. Hij kon ons alleen niet vertellen hoeveel hij nodig had. Het project van de universiteiten van Seattle en Kathmandu is nog steeds een prototype, maar het lijkt in een labsetting goed te werken.

Het team is al bezig met de volgende stap. Porter wil het effluent alleen nog niet als mest gebruiken tot hij het kan testen op menselijke ziektes – van het norovirus tot cholera. Als ziekteverwekkers de verteerder overleven, is het effluent niet veilig om te gebruiken op planten die mensen weer moeten eten.

Nepalezen met een theezaakje. Foto: Mount Everest Biogas Project

Het Mount Everest Biogas Project werkt samen met twee Nepalese organisaties (Sagarmatha Pollution Control Committee en Sagarmatha National Park Buffer Zone Management) om te zorgen dat hun ontwerp op de juiste manier door lokale werkers wordt geproduceerd.

"Ze zeiden, 'Onze belangrijkste vraag is wanneer je kunt beginnen. Wat de klimmers hier doen is respectloos voor de berg,'" voegt Porter toe.

Sommige klimmers vinden ook dat de Everest de laatste tijd minder een pelgrimstocht voor avonturiers is, maar meer een tourist trap voor de rijken der aarde. Wat het ook is geworden, alles wat Everest nu is, is gebouwd op de ruggen van de Sherpa. Het project probeert iets doen voor al deze anonieme mensen.

Het lukte Porter in 2003 niet om de top van de Everest te bereiken, maar hij is zeker dat zijn project wel een succes gaat worden.

"Hoe behouden we de bergen voor mijn kinderen en de kinderen van mijn kinderen?" vraagt Porter. "Het gaat er om dat we het doorgeven aan de volgende generaties."