Identiteit

Clarice Gargard over kritiek, dure jumpsuits en Geert Wilders

Broadly sprak met een aantal vrouwen die in 2016 bijna niet van je krantenpagina of telefoonscherm af te slaan waren. Emancipatiestrijder Clarice Gargard is als tweede aan de beurt.

door Noor Spanjer; foto's door Latoya van der Meeren
28 december 2016, 3:06pm

In de eindejaarsinterviews vroegen we drie vrouwen met een zeer geslaagd jaar hoe het is om succes te hebben en de hele tijd in beeld te zijn, of ze zichzelf salarisverhoging zouden geven, en wat het duurste is dat ze met al die verdiende euro's hebben gekocht in 2016.

Na een ontspoorde trein en een misselijkmakende taxirit kom ik bijna een uur te laat aan bij het VARA-gebouw, waar ik met Clarice Gargard (28) heb afgesproken op de redactie van Joop.nl, waar ze stukjes voor schrijft. Clarice zet zich in voor LGBTQ-rechten en tegen racisme, en ze werd in de tweede helft van 2016 aan de lopende band uitgenodigd voor interviews en televisieprogramma's als DWDD en RTL Late Night.

Behalve journalist is ze ook presentator en programmamaker, en nadat ik te laat aankom, moet ze eigenlijk meteen door naar een volgende opdracht. Gelukkig kan ik mee terugrijden naar Amsterdam en hebben we op de achterbank van de auto van Joop-baas Francisco van Jole genoeg tijd voor het interview. We spreken over dure kleren kunnen kopen, tafeldame zijn en kritiek krijgen.

Alle foto's door Latoya van der Meeren

Broadly: Ha Clarice, hoeveel televisieoptredens heb je dit jaar gehad?
Clarice Gargard: Ik weet het niet precies, zes of zeven keer in ongeveer twee maanden. Op een gegeven moment dacht ik: oké, het is wel weer even genoeg.

Waarom willen ze jou zo graag spreken en zien denk je?
Ik denk dat de programma's nieuwe gezichten nodig hebben. Ze hebben veel gasten die vaker aanschuiven, bronnen die ze al uitgeput hebben en niets nieuws meer toevoegen aan bepaalde discussies.

Wat betekenen die uitnodigingen voor jouw carrière?
Het heeft een soort domino-effect, je krijgt steeds meer platforms waar je je standpunten kan etaleren. Je wordt meer zichtbaar, je bent opeens een optie geworden.

Hoeveel volgers heb je op Instagram en Twitter?
Bijna 2000 twittervolgers en ongeveer 1000 op Instagram. En 1500 nog wat facebookvrienden.

Is dat iets waar je veel mee bezig bent?
Totaal niet, ik hecht er geen waarde aan. Toen ik ineens honderden volgers erbij kreeg vond ik dat gezellig, maar het veroorzaakte ook druk. Even dacht ik: moet ik nu dingen gaan zeggen die informeren en prikkelen? Maar ik blijf gewoon doen wat ik doe.

Heb je getwijfeld toen je voor de eerste keer werd gevraagd, volgens mij was dat bij Pauw?
Klopt, het ging toen over de Amerikaanse verkiezingen en over Michelle Obama. Ik wilde het eigenlijk niet doen omdat ik naar een belangrijke expositie van een vriendin zou gaan, maar de redactie van Pauw wilde het blijkbaar heel graag, dus stuurden ze een taxi. Ik maakte me wel zorgen omdat het zo plotseling was.

Maar het is wel goed gegaan, toch?
Ja. Ik denk dat ik soms meer op mezelf moet vertrouwen. Tuurlijk moet je je altijd inlezen en voorbereiden, maar ik ben altijd al bezig met de onderwerpen waar ze me voor vragen – ik vind er al iets van, ik heb er al iets over te zeggen. Dat is een basis die goed genoeg is.

Als dit een jaarevaluatie was van je werk, hoe vind je dan dat 2016 is gegaan?
Heel goed. Ik heb het geluk heb dat ik verschillende disciplines beheers: ik kan schrijven en zelf filmen, ik kan monteren en ik kan presenteren. Dat heb ik dit jaar allemaal meer kunnen ontwikkelen. Ik heb veel kansen gegrepen, dat is echt een grote stap vooruit geweest in mijn journalistieke ontwikkeling.

Je wil graag hokjes doorbreken – zou je de politiek in willen om dat te bereiken?
Ik vind het belangrijk dat er meer gelijkwaardigheid is in de samenleving, dat je volledig jezelf kan zijn en iedereen dezelfde rechten heeft als ieder ander. Je moet het toch samen redden. En dat er ruimte is, maar dat is precies wat er niet is in de politiek. Daar is alles gestroomlijnd en geregisseerd – als je het niet eens bent met een wetsvoorstel van je eigen partij, kan je daar niet publiekelijk tegenin gaan. Daar zit helemaal geen flexibiliteit.

Wat ga je doen als Geert Wilders premier wordt?
Dan emigreer ik terug naar Amerika – maar ja, daar is Trump dan aan de macht, haha! Nee, ik weet het niet. Het zou verschrikkelijk zijn, maar ik weet eigenlijk niet of Wilders het echt zou doen. Hij kan er zelf voor kiezen om niet regeren.

Waarom zou hij dat doen?
Omdat hij weet dat hij dan door de mand kan vallen. Hij zou, anders dan in de Verenigde Staten natuurlijk, een coalitie moeten vormen, en dat kan nog wel eens lastig blijken. Maar als het toch gebeurt, zou het de spanningen in de samenleving nog meer onder druk zetten, wat nu al aan de hand is. Het zou er ook voor zorgen dat Europa echt een extreem-rechts bolwerk wordt, qua politiek.

Waar heb je het meeste geld aan uitgegeven dit jaar?
Toevallig aan wat ik nu aan heb, deze jumpsuit was heel duur: 200 euro. De 'clitoring' die ik om heb is van Penelopi Jones en kostte 150, en mijn schoenen en oorbellen waren ook best duur. Maar dit soort koopjes zijn wel over het hele jaar verspreid.

Is dit anders dan een jaar geleden, kon je deze kleren toen ook al betalen?
Toen liep ik in vodden! Haha, nee, maar het is wel zo dat ik nu meer geld uitgeef aan kleren. Hoe meer je verdient, hoe meer je uitgeeft.

Verdien je eigenlijk iets met al die optredens in talkshows?
Nee, voor de mediaoptredens krijg ik letterlijk niks – dat gebeurt alleen als je Peter R. de Vries bent. Maar ik verdien wel meer geld dan vorig jaar omdat ik, zoals een van mijn collega's het zegt, 'acht baantjes heb'.

Volgens mij wel als je tafeldame wordt, waar jij natuurlijk een goeie kans op maakt.
Denk je dat? Waarom?

Omdat ze meer vrouwen en ook meer donkere vrouwen op televisie willen. En omdat je hebt laten zien dat je goed mee kan in discussies en scherp kan reageren op inhoud.
Ja, ik hoop dat ze daar op letten. Ik weet niet of ik het zou doen, tafeldame. Eigenlijk word je een soort reaguurder die constant moet reageren op anderen, waardoor je niet de diepte in kan gaan. Tegelijkertijd is het ook leuk om te doen, en kan je juist heel snel en scherp een andere wending geven aan het gesprek.

Is sociale media nu ook onderdeel van je werk? Als je ergens bent, denk je dan: ik moet dit laten weten aan de mensen.
Ja, maar ik vergeet het soms. Ik ben niet heel socialmedia-vaardig. Ik heb een vriendin die branding in de mode doet, zij zit me altijd op de huid en zegt dat ik veel moet posten.

Heb je een agent?
Nee.

Vind je het moeilijk om te onderhandelen over geld?
Vroeger vond ik het lastiger, inmiddels ben ik eraan gewend. Als je werk doet, moet je ervoor betaald krijgen. Als je er zelf niet naar vraagt, zal niemand anders het voor je doen. Je moet jezelf zo goed mogelijk vertegenwoordigen, en ik denk dat mensen je er alleen maar om zullen respecteren.

Was er een moment in je carrière waarop je dacht: ik kan nu echt iets.
Ik laat het je weten als het zover is, haha. Nee, ik denk eigenlijk dat ik altijd wel heb geweten wat ik kan. Ik ben wel vaak onzeker geweest, en hoe meer aandacht ik krijg in de media, hoe bewuster ik word. Ik kraam niet zomaar dingen uit, ik wil het goed zeggen en goed overkomen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de mensen die naar me luisteren of mij als vertegenwoordiger zien.

Vind je het eng als er veel mensen naar je kijken?
Ja, maar dat is ook oké. Inhoudelijke kritiek is niet erg, alleen vind ik het gek dat we in een maatschappij leven waarin iedereen blijkbaar iets van je mag vinden, als je een publiek persoon bent. En dat gaat vaak over persoonlijke dingen, terwijl ze me helemaal niet kennen.

Wat wordt 2017 voor jaar voor je?
Ik ga me vooral bezighouden met de documentaire die ik aan het maken ben, over mijn familiegeschiedenis. Al die interviews en aandacht is leuk en aardig, maar het is voor mij niet waar het alleen maar om gaat. Daarin spreek je je alleen uit over dingen; ik word pas echt blij als ik mooie dingen mag maken en actief bezig ben.

En dan kan je er daarna weer over vertellen in programma's en interviews.
Ja. precies. Het wordt een beetje een leeg omhulsel als je altijd alleen maar langswipt om een reactie te geven, maar zelf niks toevoegt. Dat is niks voor mij.

Ben je al uitgenodigd voor De Slimste Mens?
Nee.

Wie is de mol?
Nee, ik word nergens voor uitgenodigd, haha.

Heb je wel eens 'nee' gezegd tegen uitnodigingen van radio en tv?
Ja. Het past niet altijd in mijn schema, maar ik zeg ook nee omdat ik niet teveel ruimte wil innemen. Ik ken genoeg vrouwen* die dezelfde mening hebben of een nog interessantere invalshoek, daar verwijs ik de redacties dan naar door. Gelijkwaardigheid in het medialandschap doe je niet alleen door zelf steeds in beeld te verschijnen, maar ook door andere mensen te promoten. Ik heb wel het idee dat het beter gaat wat betreft de afspiegeling van de samenleving en de diversiteit. We gaan de goeie kant op.

*Namen van schrijvers, activisten en mediamakers die Clarice zoal doorgeeft aan televisie- en andere redacties zijn bijvoorbeeld Hélène Christelle Munganyende, Heidi Dorudi, Fatima Warsame, Khadija AI Mourabit en Jessica de Abreu. Doe er je voordeel mee.

-

Vrouwen praten misschien veel, maar we horen ze te weinig. Daarom is Broadly Nederland er. Like onze pagina.

Tagged:
Twitter
Geert Wilders
Clarice Gargard
eindejaarsinterview
Joop.nl
Penelopi Jones