Iedereen kent Dour als het festival waar drugs en tentsletten koning en koningin zijn. De camping midden in de Borinage is 4 dagen lang een modernistische versie van Sodom en Gommora. Mocht het regenen, wat in België tijdens de zomer wel eens gebeurt, wordt dit verderfelijk oord een hallucinante stinkende modderpoel die schoenen en teenslippers van je voeten slurpt. De rit met het openbaar vervoer is eveneens een ware calvarietocht. Mensen zitten uren op de trein en bus opeengepakt als een kudde vee. Het is zelfs zo erg dat een tripje met de trein in 1940-45 een vakantietochtje was in vergelijking met de toestanden die zich nu afspelen op het openbare vervoer.
Gelukkig is het nu gedaan met de trauma’s en modderige toestanden voor iedereen die een aangenaam alternatief verkiest. Het pittoreske Rock Herk pakt dit jaar uit met een leuke alternatieve line-up. Vorig jaar was het nog gratis, maar dit jaar kost een combiticket een schamele 32 euro. Waarom 32 en niet 30 euro? Weet ik veel. Ik ben Steven Hawking niet. Wat ik wel weet is dat het festival plaatsvindt in het idyllische Olmenhof. Op het festivalterrein ligt ook een vijver die voor de nodige verfrissing kan zorgen mocht het warm zijn. Niet dus. De vijver is van de visclub De Misttrekkers en er mag dus niet in gezwommen worden. Het leek een goed idee om mijn oor eens te luister te leggen bij de vissers om te ontdekken of een misttrekker ook van tweedaagse bacchanale festiviteiten houdt. Net zoals de vroege vogel de grote worm vangt, bijten de vissen beter ‘s ochtends, wat betekende dat ik op een ontiegelijk vroeg uur mijn warme nest uit moest om de trein en vervolgens de bus richting Herk-De-Stad te nemen. Na een veel te lange en frustrerende tocht, als gevolg van een duffe rozijnenkoek en matige chocomelk, kwam ik 2 uur later aan de vijver terecht. De voorzitter had mij gemaild dat hij tussen 9 en 12 uur aan de vijver zou zijn om mij te woord te staan. Ik was er om 10 uur en eigenlijk een uur te vroeg. Ik belde hem en hij zei dat de secretaris me wel te woord zou staan. Wat hij ook deed. Hij vertelde me dat er in de vijver zo een 10 à 15 soorten vis zaten. De dikste vis die ooit gevangen was, was een karper van ongeveer 12 kilo. Vissen zijn totaal niet mijn dada, dus wist ik veel hoe een karper er in godsnaam uitziet. De vriend van mijn nicht weet dat wel. Zijn hobby is vreemd genoeg lezen over de karper. Misschien had ik hem beter meegenomen. Omdat ik Herman Van Molle niet ben en dit niet de Zalm Van Corleone maar een promoblog is, stelde ik hem nog enkele Rock Herk gerelateerde vragen. Zo mag er tijdens het festival niet gevist worden. Tot grote spijt van elke festivalganger met weinig geld. De vissen mogen trouwens niet opgegeten worden, tenzij het om roofvissen als een snoek of snoekbaars gaat. Volgens de secretaris worden de vissen gestrest van muziek waardoor het moeilijker wordt om er één aan de haak te kunnen slaan. Maar urineren in de vijver maakt geen verschil voor het ecosysteem. Het is wel op eigen risico, want de organisatie treedt streng op tegen vijverplassers. Deze zorgt er trouwens ook voor dat de vijver schoongemaakt wordt na het festival. Veel speciaals drijft er na afloop niet in de vijver. Het spectaculairste was een blikje bier en een stuk wakke pizza. Uit rondvraag van de leden bleek dat ze het wel konden appreciëren dat er naast hun vijver een festival gehouden werd. “Iedereen moet zijn plezier hebben hé menneke.”
Deze monstrueuze vis is dus een karper.
Voor deze en andere toffe dieren moet je op 13 en 14 juli in Herk-De-Stad zijn.