FYI.

This story is over 5 years old.

Fashion

Piet Hein Donner: Beschermer der Nederlands mode-erfgoed

Onze minister van Mode en Accessoires bestempelt de boerka als modeflater.

Ja, ja, we weten heus wel dat dit geen boerka is, maar een niqaab. Bespaar ons dus je commentaar.

Even dacht ik dat Piet Hein Donner om veiligheidsredenen de voorkeur gaf aan ontblote snoetjes. Of dat zijn boerkaverbod een heldhaftige maar belachelijk naïeve poging was om moslima's te redden van onderdrukking. Maar afgelopen vrijdag bleek dat juist het Nederlandse modebeeld hem zorgen baart. “De boerka past niet bij ons,” aldus onze nieuwe minister van Mode & Accessoires. “Dit soort kleding achten wij hier niet gewoon en normaal.”

Advertentie

Achter zijn krijtstreeppak en bescheiden montuurtje had ik het nooit gezocht, maar minister Donner houdt er mode-opvattingen op na en gebruikt zijn politieke functie om zijn stijltips te delen met het volk. Hij lijkt zich op te werpen als beschermheer van het Nederlandse mode-erfgoed.

Bij “gewone en normale kleding” denk ik direct aan de drukste winkelstraat van mijn woonplaats Arnhem, waar de meest doorsnee vrouwen van Nederland samenscholen om hun eveneens volslagen doorsnee garderobes te spekken. En wat draagt vaderlands vrouwvolk daar ook alweer? Hoofdzakelijk ensembles bestaande uit een witte legging en een gebloemde tuniek -vermoedelijk afkomstig van Miss Etam en/of Didi- door sommigen aangevuld met een felgekleurd windjack. Niks meer aan doen, lijkt Donner te denken.

Zijn fashion stylo blijkt verrassend overeen te komen met zijn politieke voorkeuren: conservatief en met een hoog doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg-gehalte. Als een Nederlandse Tim Gunn bestempelt Donner de boerka als modeflater.

En dat terwijl ik juist warme herinneringen koester aan die ene dag in mijn leven dat het toeval zodanig in mijn voordeel was dat één van de amper 150 boerkadragende vrouwen in Nederland zich op exact dezelfde locatie bevond als ik. (Dat was overigens in Artis. In Artis!) Het is inmiddels vier jaar geleden en sindsdien heb ik nooit meer iemand een modestatement zien maken dat zoveel indruk op me maakte (en ik kom Aynouk Tan wel eens tegen op feestjes). Nu ik erover nadenk kan ik geen hedendaagse subcultuur bedenken die zich zo uitgesproken uitdost als de hardcore moslima.

Advertentie

En als bewoner van Arnhem kan ik elke vorm van diversiteit alleen maar toejuichen.

Gemakshalve negeer ik hier even dat het vrouwtje haar kinderwagen nogal onzeker voortduwde door het lullige gaasje voor haar ogen, en dat ze bij elke stap moeite moest doen om niet over de meterslange lappen stof te struikelen. Ook de temperatuur (30ºC) deed me vermoeden dat zijzelf iets minder euforisch over haar creatie was dan ik.

Maar als ik de boerka net als Donner puur vanuit een modieus oogpunt mag beoordelen, zeg ik: ja! Zo past 'ie bijvoorbeeld prima in het straatje van Matthew Ames, een modeontwerper die zijn leven wijdt aan het draperen van gigantische lappen stof om vrouwenlichamen. Of Rick Owens, koning van de zwarte gewaden. Persoonlijk had ik alleen niet voor de neplederen Schoenenreus-slippers gekozen die onder het gewaad van de Artis-bezoekster uit staken.

Maar dat kan natuurlijk niemand iets schelen. Ondanks dat ik het regelmatig betreur, weet ik dat mijn persoonlijke smaakkeuzes voor helemaal niemand relevant zijn. Nu wordt het tijd dat ook Piet Hein Donner gaat beseffen dat zijn modevoorkeuren precies evenveel waard zijn als die van mij en elke willekeurige dertienjarige modeblogger.

TEKST: NATHALIE WOUTERS FOTO: AARON HUEY