FYI.

This story is over 5 years old.

Fashion

Een bagelhoofd met roomkaas, iemand?

Chemische shit in je voorhoofd spuiten om een vleesbagel te creëren. Waarom niet, eigenlijk?
Jamie Clifton
London, GB

Ryoichi “Keroppy" Maeda is een fotograaf en journalist die de afgelopen twintig jaar op obsessieve wijze de toenemende populariteit van extreme underground body modification-praktijken in Japan heeft vastgelegd. Hij is overigens ook verantwoordelijk voor de introductie van de zogenaamde 'Ik-spuit-mijn-voorhoofd-in-met-een-zoutoplossing'-look in diezelfde scene; de nieuwste hype. Hoewel dit in een land als Japan –dat eerder kwam met bh’s op zonne-energie en toiletrolhoofddeksels– natuurlijk niet echt als een verrassing komt, is body modification er nog steeds taboe. Journalisten die erover wagen te schrijven, zetten daarmee niet zelden hun baan op het spel. Ik sprak met Ryoichi in de hoop te leren begrijpen waarom mensen zich in vredesnaam zouden willen injecteren met vloeistoffen die hun uiterlijk tijdelijk veranderen.

Advertentie

VICE: Hallo, Ryoichi. Wanneer ben je precies de Japanse body modification-scene ingerold?

Ryoichi “Keroppy” Maeda: Ik begon me er in 1992 in te verdiepen toen ik nog voor Nyan 2 Club werkte, een vrij onbekend Japans tijdschrift dat zich concentreerde op de extreme kant van body modification. In 1995 maakte ik de overstap naar Burst, het eerste tijdschrift dat het Japanse publiek op grote schaal informeerde over tattoos, piercings en body modification.

Cool. Wat deden mensen toen zoal met hun lichaam?

Het was in ieder geval zeker niet zo extreem als wat ze tegenwoordig doen. De echt radicale dingen kwamen tegelijkertijd op met het internet, zo rond ’96 of ’97.

Ze namen dus gewoon dezelfde afgezaagde tattoos en piercings waar de hele wereld ondertussen mee rondloopt?

Ja, maar in Japan was het een groter taboe. In 1992 heb ik mijn tepel laten piercen en ik was de eerste die hierover schreef. In 1995 nam ik een tatoeage in Los Angeles en toen was ik wederom de eerste die daar een artikel over publiceerde. Vergeleken met het Westen liep Japan een beetje achter.

Waarom was het toen nog steeds een taboe? Ik dacht altijd dat tatoeëren een traditionele Japanse bezigheid was?

Klopt, maar er is een groot verschil tussen traditionele Japanse tattoos en de stijl van het Westen. Begin jaren '90 namen vooral Yakuza, leden van de Japanse maffia, traditionele tatoeages. Op dat moment was er nog niet genoeg bekend over moderne manieren om te tatoeëren en piercen. Zoals ik al zei, toen het internet opkwam begonnen jongeren de Westerse stijl te accepteren. Toen werden ook de extremere vormen van body modification populair in Japan.

Advertentie

Dus mensen doken meteen in de scene zodra ze hem ontdekten?

Precies.

Wanneer werden de infusen met zoutoplossing populair?

Nou, in 1999 ontmoette ik Jerome, degene die deze trend heeft uitgevonden. Dat was op Modcon, een extreme body modification-conventie die dat jaar toevallig in Japan neerstreek. Ik ging erheen om een verslag te schrijven voor Burst en raakte met Jerome aan de praat. We hielden contact en in 2003 ervoer ik samen met hem mijn eerste zoutinjectie. Jerome gaf me toestemming om zijn idee naar Japan te halen en ik stelde in Tokyo een team samen dat de infusen kon inbrengen. Deze operatie is van kracht sinds 2007.

Je bent dus verantwoordelijk voor de doorbraak onder het grote publiek. Hoe werkt het precies?

Het is vrij makkelijk; we gebruiken een medische zoutoplossing en via een infuus pompen we die in twee uur tijd in het voorhoofd.

Twee uur! Jezus. Hoe lang blijft het resultaat zichtbaar?

Slechts één nacht. Het lichaam absorbeert de vloeistof geleidelijk, waardoor je er de volgende ochtend al niks meer van ziet. We kicken erop om een nacht lang de freak uit te hangen, haha.

Rekt de huid er niet van uit?

Nee. Iedereen die het ooit heeft gedaan ziet er nog precies zo uit als daarvoor. Ook mensen die het vaak doen.

Fijn om te weten, denk ik. Injecteren mensen de zoutoplossing soms ook op andere plaatsen?

Ja, natuurlijk. Je kunt het eigenlijk overal inbrengen. In de meeste gevallen wordt er voor het voorhoofd gekozen, maar we injecteren soms ook scrotums.

Advertentie

Jezus. Heb jij dat ooit gedaan?

Ik hou het bij mijn voorhoofd, maar mensen die op mijn feestjes komen hebben het wel ooit geprobeerd.

Als je het hebt over feestjes, bedoel je dan partijtjes in een mainstream club of in een afgehuurde zaal?

Over het algemeen gaat het om een door onszelf georganiseerde avond. We organiseren eens in de zoveel maanden een event waarbij mensen zich op kunnen laten hangen aan vleeshaken en twee keer per jaar houden we een zoutoplossingsfeestje. Maar mensen laten ook weleens bij ons een infuus inbrengen om daarna naar reguliere clubs en fetish-bijeenkomsten te gaan.

Hoe zit het met de ‘bagel-hoofd’-look? Hoe bereik je dat effect?

Oh, je drukt gewoon met je duim op het midden van je voorhoofd terwijl de zoutoplossing erin wordt gepompt. Dat zorgt voor wat je noemt het donut- of bagel-effect. Ik heb op verschillende plaatsen gelezen dat mensen de zoutbulten versieren met schmink, maar daar geloof ik niks van. Het zal wel liggen aan de manier waarop het licht op het voorhoofd valt ofzoiets.

Zijn de zoutinjecties volgens jou de extreemste vorm van Japanse body modification tot nu toe?

Zeker niet. Er zijn rituelen die veel verder gaan. Het punten van de oren, bijvoorbeeld, of navelverwijdering, amputatie, traditionele Japanse body suit tatoeages…

Wat bedoel je met het punten van de oren?

Dat is wanneer je je oren op een bepaalde manier reconstrueert zodat ze eruit gaan zien als die van een kat of een elfje. Navelverwijdering spreekt voor zich en bij amputatie moet je denken aan het verwijderen van vingers en dergelijke.

Jeetje, het klinkt allemaal zo gewoon. Waarom doen mensen dit?

Mensen die aan dit soort extreme body modification doen, zoeken altijd naar nieuwe manieren om hun lichaam te verbouwen. Hoe progressiever de scene wordt, des te meer ze gaan experimenteren om met originele dingen op de proppen te komen.

JAMIE CLIFTON