FYI.

This story is over 5 years old.

nieuws

En zo begint het

Gebroken lullen, de leven, ethiek en wat hakenkruizen.
20.12.11

GEBROKEN HARTEN, GEBROKEN LULLEN
DOOR ALLISON RAMIREZ
ILLUSTRATIE DOOR JOHNNY RYAN Je pik is niet zo sterk als je misschien graag zou denken, zeker niet als hij stiekem in gaten wordt gestoken waar hij eigenlijk niets te zoeken heeft. Mannen hebben een grotere kans hun snikkel te breken als ze hun echtgenotes bedriegen. Dat blijkt uit een recent onderzoek van Dr. Andrew Kramer, uroloog aan de Universiteit van Maryland Medisch Centrum. Hij interviewde zestien mannen die tussen 2004 en 2011 hun penissen gebroken hebben. Een andere factor bij penispijn is het hebben van seksuele ontmoetingen die ‘buiten de norm’ vallen. Wij vroegen Dr. Dick hoe deze ongelukkige toestand voorkomen kan worden. VICE: Uw rapport zegt dat mensen die op vreemde plekken seks hebben, een grotere kans hebben hun piemel te breken. Kunt u een voorbeeld geven van zo’n gevaarlijke locatie?
Dr. Andrew Kramer: Dit geldt bijvoorbeeld voor seksueel contact in liften, openbare toiletten en op het werk. Als een man ervoor kiest een affaire te beginnen of rare, kinky seks wil hebben, hoe kan hij dan voorkomen dat zijn penis doormidden breekt?
Door de handen op de heupen van de vrouw of ergens anders op haar lichaam te plaatsen en zo de neerwaartse kracht die tot het knakken van de penis kan leiden onder controle te houden. Heeft een man meer kans op een gebroken penis als hij vreemdgaat met een man of met een vrouw?
Ik heb dit niet bestudeerd, maar ik weet zeker dat homoseksuele mannen hun penis ook hebben gebroken, en dat de penis op een vergelijkbare manier door een axiale kracht kan knakken. Waarom heet het ‘breken’ als er geen bot in een pik zit?
Het is vast straattaal. Er zitten geen botten in de menselijke penis, maar ik heb wel gehoord dat de hond een soort bot in zijn penis heeft.


DE LEVEN (IN EEN RESERVAAT)
DOOR BEN MAKUCH
FOTO DOOR COREY ADCOCK Onlangs kwam in het Canadese indianenreservaat Samson Cree First Nation een vijfjarige om bij een drive-by, en niet veel later werd in Sandy Bay First Nation een vrouw onthoofd. Die incidenten laten zien hoe fucked up het reservatenleven in Canada is geworden. Sommige reservaten beginnen op de Braziliaanse favela’s te lijken: meer wapens, de misdaad neemt toe, de gevangenissen raken vol, het aantal HIV-besmettingen loopt gelijk met de wereldwijde uitschieters en meer dan een derde van de bewoners hebben hun middelbare school niet afgemaakt. Het echte gevaar is dat deze arme groep (bestaand uit meer dan 1,1 miljoen mensen) niet alleen statistisch gezien de jongste, maar ook de snelst groeiende bevolkingsgroep van Canada is. Het andere probleem is dat het niemand in Canada een fuck kan schelen. De federale regering staat niet klaar met een revolutionair plan, en de afdeling Aboriginal Affairs & Northern Development is een financieel zwart gat. Het is geen toeval dat de meeste seriemoordenaars in Canada het hebben voorzien op indianenvrouwen, aangezien die groep de politie niet al te veel uitmaakt. Voordat de productiefste seriemoordenaar van Canada gepakt werd (Robert Pickton, varkensboer uit Vancouver en moordenaar van vijftig vrouwen), gingen Aboriginal prostituees in Vancouver nog weleens naar de autoriteiten met informatie. “Ik heb een vriendin die in 1998 naar de politie ging en hen vertelde over de boerderij van Pickton,” vertelde Anisinaabe-activiste Audrey Huntley, die in Vancouver met prostituees werkte. “Ze noemden haar een junkhoer.” De statistieken spreken voor zichzelf: Amnesty International stelt dat indianenvrouwen vijf keer meer kans hebben om te sterven door geweld dan andere vrouwen. En dan zijn er de jonge mannen, die sneller lid worden van gangs dan ooit tevoren, wat resulteert in gangoorlogen. De politie wordt beschuldigd van onverschilligheid als het gaat om misdaad onder Aboriginals. Helaas blijft de regering vasthouden aan ouderwetse beleidsvormen als de 19e eeuwse Indian Act. “Bij 10% van de zaken zijn indianen betrokken, en het is nu eenmaal zo dat die zaken het moeilijkst op te lossen zijn,” vertelt een voormalig officier van de Koninklijke Canadese Bereden Politie. “Getuigen laten niets van zich horen en gangs houden zich stil. Ze denken dat agenten de vijand zijn. Soms kan ik ze dat ook niet echt kwalijk nemen.” WAT ZOU JE DOEN ALS JE WIST DAT DE WERELD MORGEN ZOU VERGAAN?

TESSA UIT AUSTRALIË Ik zou waarschijnlijk naar New York vliegen en naar Tasti-D-Lite gaan. Je kunt daar heerlijke frozen yoghurt halen. Ze hebben iets van duizend smaken. Ik zou er gaan zitten en ze allemaal proberen tot ik helemaal onder de yoghurt zat, en dan zou ik kotsen en doodgaan.

GERTRUDE UIT ROEMENIË Mijn kind, ik ben een actief orthodoxe christen. God is de enige die besluit wanneer we doodgaan. Maar ik zou een kersenbloesem meebrengen naar het graf van onze grote poëet Mihai Eminescu. Eminescu is vertaald in 64 talen, 64! Beter dan Shakespeare. Hij was de laatste grote Romanticus. En liefde, zoals je weet, is het zout des levens.

SYLVAIN UIT FRANKRIJK Ik ben een tijdje terug naar een paar lezingen geweest waar ik hoorde dat als je zeven druppels bleekmiddel in je watertank doet, het water immuun is voor een biologische aanval. Dus dat zou ik waarschijnlijk doen en me dan thuis opsluiten, samen met mijn vriendin.

GEORGI UIT BULGARIJE Ik zou niet schuilen. Ik ben een moedig man. Ik ben piloot en als de Heer ons zou bedreigen, zou ik terugvechten. Ik heb heel veel wapens in mijn bezit, dus.

DARRYN UIT CANADA Ik zou proberen een leven aan liefdesverdriet en pijn goed te maken.

GIACOMO UIT ITALIË Ik zou graag een menselijke piramide beklimmen, zoals in Kylie Minogue’s video ‘All the Lovers’. Heb je dat gezien?

MIKE UIT NEDERLAND Ik denk dat ik zoveel zou blowen en zuipen dat ik het einde van de wereld niet bewust mee zou maken.

VALERA UIT RUSLAND Ten eerste zou ik die shit niet geloven. Maar liever dit dan willekeurig sterven door één of andere domme mongool die hysterisch iedereen op straat neer loopt te schieten.

SOFIA UIT ZWEDEN Ik zou al mijn favoriete mensen meenemen naar Tropical Island vlakbij Berlijn, voor de beste 24-uurs-party ooit.

AME UIT ENGELAND Ik zou heel lekker voedsel gaan eten en een heleboel hele coole schoenen kopen. Ik ben een boeddhist, dus ik denk niet dat het einde zo slecht zal zijn.

LAMORRIE UIT DE VS Ik zou mijn best doen alle agenten kwaad te krijgen, hun pistolen afpakken en ze neerschieten. Niet doodschieten—gewoon neerschieten. Dan zou ik waarschijnlijk een taxi kapen en mijn eigen ark bouwen, zoals Noach. Net als in die film 2012.

TAIRYN UIT DE VS Ik zou alleen nog maar muziek schrijven en dat plastificeren.

DAVID UIT OOSTENRIJK Niets. God geeft en God neemt. De wereld is verdorven.

DE ETHIEK VAN EEN SUPERMENS
DOOR MATTHEW UHLMANN
FOTO DOOR PETER TANGEN Filosofische vragen over goed en kwaad duiken waarschijnlijk niet vaak op in je dagelijkse leven, maar dat doen ze wel bij Phoenix Jones. Al meer dan twee jaar patrouilleert Phoenix ‘s nachts de straten van Seattle in zijn op maat gemaakte, geelzwarte kogelvrije pak. Hij stopt gevechten en helpt vreemden in nood. Hij is een van de bekendste van de real life superhelden, en de laatste tijd heeft hij veel media-aandacht gehad nadat hij gearresteerd was voor het stoppen van wat hij aanzag voor een pepperspraygevecht (ze waren eigenlijk aan het dansen). We vroegen hem zijn morele code uit te leggen. VICE: Geloof je dat er echt een groot Kwaad bestaat in deze wereld?
Phoenix Jones: Ja en nee. Vroeger geloofde ik dat sommige mensen gewoon letterlijk kwaadaardig waren, en ze niet te begrijpen waren. Voordat ik mijn baan kwijtraakte werkte ik met autistische kinderen. En die deden weleens dingen die ik als extreem onbeschoft zou beschouwen. Zoals wat?
Een van hen beet me in mijn arm, hij beet er gewoon hele stukjes vlees uit. Ik dacht, “Waarom zou je me dat aandoen?” Maar als je het vanuit hun perspectief bekijkt, besef je dat hun gebrek aan communicatie hen dwingt een statement te maken waarop je wel moet reageren. Ze doen dingen die andere mensen zouden kunnen opvatten als gewetenloos. Toen ik begreep wat ze deden, begon ik het toe te passen op verschillende dingen die ik had gezien in de wereld. Neem bijvoorbeeld Hitler. Als je zijn autobiografie leest [sic], realiseer je je dat hij nogal een slechte jeugd had met een vader die er nooit echt was, en dat daardoor zijn vader een bepaald ideaalbeeld vertegenwoordigde. Als je weet hoe zijn vader eruit zag, en je dan kijkt naar hoe joden eruit zagen—hij internaliseerde die angst en haat voor zijn vader, en op zijn manier maakte hij de wereld beter door mensen de wereld uit te helpen die op hem zouden kunnen lijken. Ook al is het fout, en ben ik het er totaal niet mee eens, is het een andere manier om naar het hele verhaal te kijken. Ik denk dat de meeste mensen proberen zich te verbeteren, en dat ze in de war zijn over hoe ze zichzelf beter kunnen maken. Dus voor jou betekent iets ‘goeds’ doen mensen voor zichzelf proberen te beschermen—zoals ouders voor hun kinderen doen.
Phoenix Jones: Dat is precies hoe ik het zou omschrijven. Ik heb in mijn hele huis alle stopcontacten babyproof gemaakt, zodat geen van mijn kinderen zichzelf kan elektrocuteren, en zo voelt wat ik met de stad doe ook: ik loop gewoon rond en babyproof alle stopcontacten, en als iemand er eentje sloopt, moet ik terug om hem weer te maken. Als je vijf minuten de wereld zou mogen aanspreken, wat zou je dan zeggen?
Als ik de hele wereld zou kunnen laten luisteren voor vijf minuten, zou ik niks zeggen, want dat is 90% van ons probleem: we praten maar we luisteren niet. Als we zouden luisteren zouden we begrijpen hoe we 90% van onze problemen zonder geweld konden oplossen.


TRIVIANT: SPECIALE TERRORISME- EDITIE
DOOR WOLFMAN JAGOFF In september hield een lokaal radiostation in Elasha Biyasha, een buitenwijk van Mogadishu, een superleuke Koran-recitatiewedstrijd voor kinderen. De eerste prijs was een AK-47 en $700. De tweede plaats werd beloond met een AK-47 en $500, en de derde prijs bestond uit twee werkende handgranaten en $400. De wedstrijd werd gesponsord door de aan Al Qaida gelieerde groepering Al-Shabaab. Er was zelfs een bonusronde, met instinkers als “In welke oorlog is onze martelaar en broeder Sheik Timajilic gedood?” De wedstrijd was een welkome afwisseling van de gewoonlijke Somalische radioprogrammering, die voornamelijk bestaat uit geluidsopnames van vuurschoten, explosies en dierengegrom, sinds rebellengroep Hizbul Islam bepaald heeft dat muziek ‘niet des islam’ is. Zelfs Al-Shabaab-lid Mukhtar Robow was onder de indruk: “Jongeren hebben één hand nodig voor educatie en de andere voor een wapen om de islam te verdedigen.”

LEVE WESTRALIË!
DOOR KANE DANIEL
ILLUSTRATIE DOOR MEL STRINGER Sukrit Sabhlok, wetenschappelijk directeur van Liberty Australia, zegt dat Western Australia (WA) “sinds enige tijd opgelicht wordt door de andere staten. Het is een van de productiefste staten van het land, maar het moet geld betalen aan de federale regering en het krijgt niet genoeg vrijheid eigen beslissingen te nemen.” Het bruto product per hoofd is $81.795,-, verreweg het hoogste van Australië, en veel van die dikke geldstroom vloeit naar het oosten. Benjamin Marks, hoofdredacteur van economics.org.au, verklaart: “De grondgedachte achter een afscheiding is simpelweg eigendomsrecht. Aangezien we ieder de rechtmatige eigenaar van onszelf zijn, is het ons recht ons af te scheiden van de overheid, om belasting te ontduiken, om mensen in te huren voor een hongerloon, om drugs te gebruiken, om drugs te dealen, etc.” Maar hoe zouden Westraliërs voorzien in educatie, voorzieningen, politie en al die shit? De voorstanders geloven dat al die dingen in een vrije markt zelfs zouden verbeteren. Volgens Marks zorgt de overheidsmonopolie “voor een minderwaardig kwaliteitsproduct tegen hogere kosten dan als er concurrerende bedrijven zouden zijn om tegen te strijden.” En het patrouilleren van de grens? Daar zouden ze zich niet meer druk om hoeven te maken: “Er zou niet echt behoefte zijn aan politiebescherming aan de Westralische kant van de grens tussen Westralië en het Rijk van de Canberra Kremlin. Misschien moet de Canberra Kremlin een muur bouwen om te voorkomen dat al hun productieve inwoners naar de vrijheid in Westralië vluchten.” Hoe Westralië zich precies succesvol zou kunnen afscheiden is niet echt duidelijk. Het is eerder geprobeerd, en mislukt. In 1933 is er een referendum gehouden over afscheiding van WA, waarbij 68% voor stemde. Het voorstel verdween toen het Britse House of Commons het plan niet eens serieus in overweging wilde nemen. Walter Morris, de 69-jarige secretaris van de ter ziele gegane Western Australian Secession Association, gaf het op na achttien jaar te hebben gestreden voor de geldigheid van het referendum. Hij zegt: “Uiteindelijk, op de lange termijn, na allerlei onrust, waarschijnlijk gewelddadig, denk ik dat alles terug zal gaan naar kleinere identiteiten, nationale identiteiten. Mensen zullen de focus op zichzelf richten en voor zichzelf gaan zorgen.”
Dat klinkt leuk, wel.


HÉ, LAAT GEEN HAKENKRUIZEN OP JE GEZICHT TATOEËREN
DOOR ALLISON RAMIREZ
FOTO DOOR JULIE WIDNER Toen de oprichter van skinheadbende de Vinlanders, Bryon Widner, trouwde en een familie stichtte, besloot hij dat het tijd was zijn verleden als racist achter zich te laten en met een schone lei te beginnen. Het leven blijkt niet zo makkelijk te zijn als je gezicht en nek bedekt zijn met racistische, agressieve tattoos, zoals een bloederig scheermes en hakenkruizen. Bryon stond op het punt zijn gezicht in zuur te dompelen toen zijn vrouw contact opnam met One People’s Project, een organisatie uit Philadelphia die zich inzet tegen haat. Ze brachten Bryon in contact met T.J. Leyden, een voormalig neonazi die nu een organisatie runt genaamd StrHATE Talk. Met T.J.’s hulp werd er een sponsor gevonden die het verwijderen van de tattoos van Bryons gezicht, nek, en handen betaalde. Het kostte $35.000,- en er waren 25 pijnlijke operaties nodig over een periode van 16 maanden. Hij heeft nu last van migraineaanvallen, pigmentschade en (alsnog) doodsbedreigingen. “Je doet wat je kan,” zegt Bryon.