FYI.

This story is over 5 years old.

Seks

Een open relatie is te gek zolang niemand me er irritante vragen over stelt

Hier zijn antwoorden op de vragen die me het vaakst gesteld worden, zodat mensen nu hopelijk vaker hun mond tegen me houden.
13.6.13

Ik heb een open relatie. Dit houdt in dat de persoon die mij ’s nachts in slaap lepelt niet altijd mijn liefste vriendje is waar ik al vier jaar mee samen ben. Dit is prima, aangezien ik van hem soms een berichtje krijg met de boodschap “Nu naar huis met X, hou van jou”, wat dus betekent dat we op dezelfde golflengte zitten. Het is allemaal begonnen toen we een lange afstandsrelatie probeerden te laten werken en een open relatie toen een logischer oplossing leek dan elkaar te bedriegen en jezelf voor te houden dat liegen soms een ‘sociale oplossing’ is. Het heeft hoe dan ook allemaal goed uitgepakt en een open relatie heeft ons dichter bij elkaar gebracht op een manier die ik nooit had verwacht. Door vallen en opstaan zijn we van elkaar te weten gekomen wat we exact willen—zowel op seksueel vlak als op het minder boeiende vertrouwens-en-intimiteitsvlak. Er komen veel problemen kijken bij een open relatie. Het zijn er alleen evenveel als bij elke andere relatievorm. Wat me echter het meest irriteert is dat nadat bekend werd dat wij er een open relatie op nahouden, mensen maar niet ophouden met erover te praten. Vanaf de eerste seconde dat een bepaald gezelschap erachter komt, is er opeens alleen nog maar ruimte voor vragen, verhalen en “Ik had ooit een ex die even een open relatie had… Zijn naam was Jason en voor hem lukte het niet helemaal. En nu ga ik het komende uur verhalen vertellen over hoe emotioneel deze tijd wel niet voor hem was!”

Hier zijn antwoorden op de vragen die me het vaakst gesteld worden, zodat mensen nu hopelijk vaker hun mond tegen me houden. “WORD JE DAN NOOIT JALOERS?”
Het antwoord is: ja, natuurlijk. Alles wat we ooit geleerd hebben over relaties is gebaseerd op het zogenaamde ‘lichaam-eigendomsmodel’, wat zo veel betekent als “Met deze ring castreer ik u.” Kijk nooit op een flirterige manier naar een ander persoon, VOORAL niet naar diegene die supersexy is. Alleen naar mij. Ondanks het feit dat we uiteindelijk allebei oud en smerig zijn geworden. Het kost dus wel even wat tijd voor je om kunt gaan met de hysterische aanvallen die je krijgt nadat je gehoord hebt dat je ‘partner’ op iemand anders is gekropen. Maar als je uit moet leggen waarom je wederhelft zo belangrijk voor je is, zou je dan antwoorden: “Eigenlijk vooral omdat we de enige voor elkaar zijn”? Of zou je al de belangrijke kwaliteiten opnoemen die je in de eerste plaats voor hem hebben doen vallen?

Jaloezie komt voor in elke relatie: monogaam, monogaam-achtig, niet-monogaam. En elk soort romantische verwikkeling kan er zijn voordeel uit halen wanneer beide partijen proberen boven bezitterigheid en onzekerheid uit te stijgen. WHATEVER dus, aan degene die deze vraag stelt. “KAN ZOIETS WEL ECHT WERKEN?”
Stel je voor dat iemand je vertelt dat ze met een jongen aan het daten was op een traditionele manier en dat ze samen erg gelukkig waren. Hij heette Trevor en ze vond hem leuk. En dan, middenin haar anekdote over iets schattigs wat Trevor deed tijdens één van hun jubileumdinertjes, zeg jij: “Leuk joh, maar weten jullie zeker dat jullie jezelf niet voor de gek houden over dat gelukkig zijn? Klinkt meer alsof het allemaal nep is.”

Zie je wat ik bedoel? Je bent dus een enorme klootzak als je dit vraagt. “DAT IS ECHT FANTASTISCH VOOR JULLIE, MAAR IK ZOU ZOIETS NOOIT KUNNEN”
Deze vind ik het persoonlijk het allerergst. Het is namelijk passief-agressief, op een hele nare, opdringerige manier. Ik kan inzien dat mijn relatie verwarrend en misschien zelf een beetje eng is (omdat het ‘anders’ is, en verandering is voor veel mensen nog altijd iets lastigs), maar ik ben je niet aan het bekeren, oké? Sterker nog: jij wilt erover praten. Met oh zo vriendelijk zijn over hoe ontzettend schattig het is dat wij iets anders doen en tegelijkertijd benadrukken dat het iets is wat jullie absoluut niet zelf zouden doen, ben je niet alleen ongelooflijk bekrompen, maar probeer je ook controle uit te oefenen op de status quo. Of je nu door hebt dat je het doet of niet. Stop er dus mee, alsjeblieft. “… NEUKEN?”
De soms leuke, soms ongemakkelijke kant van een semipromiscue viezerik zijn, is dat sommige vrienden (en veel vreemden) je zien als een veilige haven om hun seksuele horizon mee te verbreden. Het is lastig om mensen dit kwalijk te nemen. Aan de ene kant heb je de groep vreemden die veronderstellen dat een meisje in een open relatie ertoe bereid is voor iedereen haar benen te spreiden, en dat is ronduit vies. Daartegenover staat de groep die wel interessant is, met wie je diepgaande gesprekken kunt voeren over hun eigen voorkeuren en geheime verlangens. En dan zijn er ook nog de “Hé, zou het niet geinig zijn als we nu allemaal met elkaar zouden zoenen?”-mensen. Die zijn gewoon grappig. –

Kortom, iedereen die weleens vrijgezel geweest is op een familiebruiloft, of gay geweest is in een conservatieve omgeving, of een break-up doormaakt in een groep vrienden die allemaal op een wolk zitten, weet dat gedefinieerd worden aan de hand van de status van je relatie of je seksuele voorkeur uitermate vervelend is. Bovendien zorgt het voor beroerde gesprekken. Ik hoef er namelijk niet altijd over te praten. Laten we liever alsjeblieft heel hard met elkaar lachen om mannen met sikken, dat is een stuk leuker voor ons allebei.