Music by VICE

Ik probeerde Death Alley dronken te voeren met typisch Groningse drank

Onder het genot van warm bier met opgeklopt ei, jenever en boerenjongens hadden we het over de fijne dingen in het leven: lekker eten en LSD.

door Koen van Bommel
22 januari 2018, 11:41am

Alle foto's door Roos Pierson

2017 was een bewogen jaar voor de ruigste band van Amsterdam. Na twee
wisselingen in de bezetting was Death Alley ineens voor vijftig procent een andere band geworden. Het waren zware klappen, en een mindere band zou er wellicht voor hebben gekozen om ermee te kappen. Maar het motto van Death Alley is natuurlijk niet voor niks ‘volhouwe’. Dus ja. Dan moet je wel. Ze vonden gelukkig een nieuwe drummer, Uno Bruniusson, een woest aantrekkelijke Zweed, en als nieuwe bassist kwam Sander Bus erbij. Dat laatste maakt het wel zo toepasselijk dat ik de band voorafgaand aan hun optreden op Eurosonic spreek in een bus, namelijk een promobus van gitaarmerk Gibson. Is het handig om een band te interviewen in een bus vol mooie gitaren? Gaan ze dan niet halverwege het gesprek een jamsessie houden? Jawel. Is dat erg? Niet echt.

Ik sprak de band over eten (ik wilde vooral weten of ze weleens wat aten en zo ja: wat?) en LSD gebruiken bij wijze van teambuilding. En passant werd er ook nog even een oplossing bedacht voor het probleem van Donald Trump en zijn Mexicaanse muur. Om het gezellig te houden, had ik een tas vol lekkere Groningse drankjes meegenomen, zoals jenever, fladderak en heet bier. Dat is, zoals de naam doet vermoeden, opgewarmd bier. Met opgeklopt ei erdoorheen. Het was, jammer genoeg, veel minder vies dan ik had gehoopt.

Douwe, Sander, Oeds en Uno

Noisey: Stel: je bent ter dood veroordeeld. Morgen krijg je een dodelijke injectie. Het goede nieuws: je mag nog één maaltijd. Wat kies je dan?
Douwe: Een white russian. Voedzaam en wit. Of nou ja, bruin-achtig.
Uno: Dus je wil dronken zijn als ze, eh…
Douwe: Ja, van eten word je niet dronken.
Uno: Mag ik ook bijvoorbeeld mensenvlees kiezen?
Oeds: Of mensenkaas.
Uno: Het ligt er ook wel aan waar je ter dood veroordeeld bent. In Nederland zou ik geen Mexicaans willen, maar in Mexico wel.

Scherp. Jullie zijn veel te scherp. Willen jullie jenever?
Douwe: Dit wordt niet gefilmd toch? Dus we kunnen dingen terugnemen die we gezegd hebben.

Wat is eigenlijk het Zweedse equivalent van jenever?
Uno: We hebben veel verschillende soorten schnapps. Aquavit, bijvoorbeeld.
Oeds: Dat is Deens.
Uno: Oké ja. Een groot deel van onze schnapps-cultuur komt uit Denemarken.

Wat is het ergste dat er ooit gebeurde nadat je schnapps dronk?
Uno: Waarschijnlijk hetzelfde als het beste dat er ooit gebeurde nadat ik schnapps dronk.

Volgen jullie voedseltrends? Eten jullie ineens heel veel avocado?
Douwe: Ik denk dat wij de trends beginnen. We zijn influencers.
Uno: Dat is echt iets Nederlands om te zeggen. En nee, ik geloof niet dat ik trends volg. Maar ik eet wel veel avocado’s. Ik ging laatst naar dat avocadorestaurant, maar er stond een rij voor de deur. Toen gingen we roti eten.

Voor welk eten zou je in een rij gaan staan?
Sander: McDonalds. Dat noemen ze fastfood, maar vervolgens duurt het enorm lang.
Uno: De FEBO-snackmuur.
Douwe: Zal ik dat idee vertellen? Voor de snackmuur? De snackmuur is waarschijnlijk het antwoord voor het probleem van Amerika en Mexico. Ze moeten op de grens een grote snackmuur bouwen met Mexicaans geld, maar de Mexicanen gooien ‘m vol met eten en de Amerikanen kopen vervolgens dat eten. Na twee jaar maken ze winst met die muur.

Wow, je hebt gewoon even Donald Trumps probleem opgelost.
Douwe: We zijn maatschappelijk betrokken.

Als Death Alley een gerecht was, welk gerecht zou dat dan zijn? Ik dacht zelf aan een koude schotel.
Oeds: Haha, dat maakt onze manager Frank altijd. We hebben het daar zo vaak over, de koude schotel die hij voor zijn familie maakt met kerst. We maken er altijd grapjes over. Hij is echt een koude schotel-manager.
Sander: Ik denk een pizza Hawaï met gorgonzola.
Uno: Kun je de vraag veranderen naar ‘wat voor soort kaas ben je’?
Douwe: Mag ik iets zeggen? Wat ik denk wat voor gerecht Death Alley is? Want ik denk niet dat het zomaar één gerecht is. Het is geen stamppot, waarbij elke hap hetzelfde smaakt. Het is ook geen salad bar, met een liedje hier en een liedje daar. Het is meer een gerecht waarbij je dingen van verschillende plekken en met een verschillende oorsprong pakt, dat allemaal samenvoegt, zoals een roti of een rijsttafel. Maar het is wel één gerecht.
Oeds: Je bedoelt het buffet bij Paaspop?

Wie wil er een glaasje fladderak?
Douwe: Wat is dat?
Uno: Ik heb m’n jenever nog niet op.

Dat is ook jenever, maar dan met citroen en kaneel.
Douwe: Goldstrike?
Uno: Het lijkt op mijn urine als ik te veel vitamine b12 heb gegeten. Ik zie mezelf hier wel echt veel van drinken.
Douwe: Hoeveel alcohol zit erin? Ah, 26 procent.
Uno: Mogen we die fles meenemen? Ik wil dit later wel opdrinken.

Hoe zou je je dieet omschrijven?
Douwe: Open minded.

Wat is er zo leuk aan LSD?
Uno: Ik eet niet als ik LSD heb gebruikt.
Douwe: Je kan wel plannen maken om te gaan eten, maar je komt nergens. Als je een keer LSD hebt genomen, lijken alle andere drugs heel erg plastic. LSD gaat veel dieper.
Uno: Alles waarvan je dacht dat het waar was, wordt afgebroken. En daarna kun je een nieuwe waarheid opbouwen.
Douwe: Het is van zichzelf al leuk. Je kan gewoon gaan zitten en naar de film kijken.

Jullie hebben een tijdje terug met z’n allen heel lang gejamd aan de LSD, las ik. Was dat voor jullie nieuwe album?
Uno: Ja, nou ja. Zo radicaal is dat natuurlijk niet. Je kan niet echt liedjes maken of dingen structureren. Het is meer alsof je het water heel hard laat koken. En daar komt iets uit. Het is een chemisch proces.

Maak je dingen die je anders niet zou maken?
Uno: Je ziet dingen anders. Je ziet patronen die er anders niet zouden zijn. Maar je bent in een andere gemoedstoestand. Het is moeilijk om te zeggen of je dan dingen maakt die je anders niet zou maken.
Oeds: Het was ook een soort inwijding. Met nieuwe mensen dat doen. De tijd die je samen doorbrengt wordt intensiever en de relatie de je met elkaar hebt rijpt zo veel sneller. Vooral op muzikaal gebied.

Ah, een soort teambuilding.
Uno: Zo kan je het zien. Je kan het ook zien als vier gasten die samen fucked up raken en muziek maken.
Douwe: Het was ook een traktatie, een cadeautje aan onszelf omdat we een hele coole jam hadden opgenomen. We waren zo blij met een take die we op hadden genomen, dat we tegen elkaar zeiden: “Kom, we nemen LSD om het te vieren!”

Hé, ik heb nog een lekker toetje. Dit is een ouderwetse, Groningse specialiteit: heet bier. Dat is opgewarmd bier met kaneel, kruidnagel en een opgeklopt ei erdoorheen.
Oeds: Zit er ook ragout in?
Uno: Is dit koffie?

Dit gaven ze vroeger aan de postbode in de winter. En aan mensen die de Elfstedentocht hadden geschaatst. Om op te warmen.
Oeds: Raymond van Barneveld is hier dronken van geworden.

Echt?
Oeds: Hij was toch postbode?
Uno: Hé, dit is lekker. Erg zoet, maar lekker.

Zou je liever postbode zijn of de Elfstedentocht rijden?
Oeds: Postbode. Ik zou wel problemen hebben met adressen vinden, maar de fysieke kracht die je nodig hebt om de Elfstedentocht te doen is niet mals.

Dan niet!

Tagged:
Music
Noisey
LSD
Death Alley
Raymond van Barneveld
drinken
lekker eten