FYI.

This story is over 5 years old.

Tech

Dankzij nieuwe wingsuit-technologie kunnen atleten tot 260 km per uur vliegen

Innovatie brengt de basejump-technologie tot ongekende hoogten.

Een klein groepje mensen slingert zichzelf met regelmaat van de top van hoge bergketens naar beneden. Niet omdat ze lid zijn van één of andere obscure zelfmoordsekte, maar omdat ze kunnen vliegen. Maar echt. Dankzij speciale wingsuits, pakken met een soort textiele vliezen tussen de armen, kunnen basejumpers tegenwoordig hun vrije val zodanig besturen dat ze werkelijk als een zwevende vogels tussen bergrichels kunnen scheren en minutenlang in een doodsverachtende vlucht kunnen blijven. Geen wonder dat deze gekken hun hand er niet voor omdraaien om kilometers ver te lopen voor ze een geschikte bergtop vinden om zichzelf vanaf te storten.

Advertentie

De wingsuits die ze dragen zijn in wezen een set grote vleugels tussen hun armen. Door subtiele bewegingen met het lichaam kunnen ze daardoor de stabiliteit in de lucht bewaren en zelfs behoorlijk nauwkeurig sturen tot op het moment dat ze een parachute laten uitklappen. Ondanks deze stabiliteit en controle is het nog steeds de gevaarlijkste sport ter wereld: meer dan 72 procent van alle vliegers hebben gezien hoe een mede atleet het loodje legde.

Met hun overleden collega's in het achterhoofd, verkent nu een nieuwe generatie wingsuiters alle mogelijke technologie om de sport vooruit te drijven en verder, veiliger en sneller te vliegen dan ooit.

"Mijn uiteindelijke doel? Ik wil wel met m'n wingsuit op de maan vliegen" zegt Jokke Sommer lachend. Sommer is één van de bekendste atleten binnen de sport, onder andere vanwege de vliegfilmpjes die hij op Youtube plaatst.

" Toen ik mijn eerste sprong 15 jaar geleden maakte, waren de pakken verschrikkelijk"

Vandaag de dag kunnen atleten als Sommer vrijwel direct controle hebben over hun vlucht, in tegenstelling tot vroeger toen daar eerst een 300 meter lange val voor nodig was. Als de controle eenmaal aanwezig is, kan de wingsuiter vluchten maken van 2 tot 3 minuten lang, op snelheden die tot 260 kilometer per uur kunnen oplopen, en dat alles terwijl een onvermijdelijke dood twee meter onder je voorbij raast.

De pakken begonnen ooit als kleine flapjes die bevestigd waren aan een strak pak. Sindsdien zijn de vleugels echter steeds groter geworden; tot op het punt dat de vleugel de hele arm in beslag neemt.

Advertentie

Matt Gerdes, de eigenaar van wingsuitfabrikant Squirrel, opereert aan het front van vooruitgang op het gebied van wingsuit-technologie. Met dank aan Gerdes is er meer controle mogelijk tijdens de vluchten.

"Toen ik 15 jaar begon was het altijd een wonder als ik het overleefde," zegt Jason Moledzki. "Nu stap ik naar beneden en begin ik vrijwel meteen met vliegen. Je beweegt voorwaarts en de controle is perfect. Dat was 15 jaar geleden nog niet mogelijk."

Op dit moment verliest de basejumper voor elke meter die ze vliegen zo'n 30 centimeter aan hoogte, maar volgens de vrouwelijke vlieger Ellen Brennan zal dit snel veranderen. "In het paragliden is de zweef-valratio ook razend snel veranderd, van 4:1 naar 10:1 in een paar jaar," zegt Brennan. Om dit ook bij wingsuits te kunnen bereiken wordt er naar de luchtvaarttechnologie gekeken.

"Mensen zijn niet gemaakt om te vliegen dus het duurt lang om zo'n instinct aan te leren," vertelt hij me. "We willen dat ons brein perfect samenwerkt met onze spieren, zodat we kunnen vliegen zonder erbij na te hoeven denken. Ik ben op dit moment m'n spiergeheugen aan het verbeteren om het accurater te laten worden."

Zijn wetenschappelijke aanpak zou het stereotype van daredevil voor sommige mensen kunnen wegnemen, maar niets is minder waar: om exceptionele atletische prestaties als deze neer te kunnen zetten heb je dezelfde soort kwaliteiten nodig als een F1-coureur, vooral omdat er soortgelijke snelheden bereikt worden. F1-coureurs hebben het echter wat gemakkelijker aangezien ze gewoon op de grond blijven.

Moledzki denkt dat wingsuits binnenkort met wielen zullen worden uitgerust. "Op deze manier kan er op dezelfde manier als vliegtuigen geland worden, en zijn er dan geen parachutes meer nodig. Maar we gaan dan wel landingsbanen nodig hebben." voegt Moledzki hier aan toe.

Niettemin blijft het een ongehoord gevaarlijke sport. Een studie uit 2012 liet zien dat de verwondingen en sterftecijfers extreem hoog lagen in vergelijking tot andere sporten. Atleten zullen de sport in ieder geval blijven uitoefenen, en ook blijven verbeteren. "Ik wil gewoon het liefst als een vogel door de wereld vliegen," zegt Jokke lachend. "Vogels vliegen gewoon op instinct, en dat is ook wat mijn uiteindelijke doel is."