Dagboek van een gabber

VICE Nederland bestaat tien jaar. Om dat te vieren geven we een enorm feest, en posten we de komende weken verhalen die we het afgelopen decennium hebben gemaakt en die we koesteren. Als je ook naar ons verjaardagsfeest wil komen, neem dan de cybertrein en stap uit bij vicewordt10.nl

In 2009 vroegen we voor het 1994 Issue van ons magazine, waarin we meer dan tachtig pagina’s lang even deden alsof het weer 1994 was, een bevriende gabber of we in zijn dagboek mochten gluren.

Videos by VICE

We hebben allemaal wel onze vooroordelen over die nieuwe subcultuur die enkele jaren geleden in ons land is opgedoken: de gabbers. Het lijkt erop dat deze bevolkingsgroep nooit meer weg zal gaan, dus we kunnen er maar beter voor zorgen dat we met ze leren leven. Laten we om te beginnen uitzoeken hoeveel van onze vooroordelen eigenlijk waar zijn. Zijn gabbers en gabberinnen echt zo eng en onvriendelijk als we denken? Prakken ze echt elke ochtend pilletjes door hun Brinta heen? We vroegen een bevriende gabber of we het dagboek dat hij bijhoudt mochten inzien, en daar delen uit mochten publiceren, om zo duidelijkheid te krijgen. Hij vond dat prima.

MAANDAG 19 SEPTEMBER 1994

Zaterdag was ik naar Suck the Wound, de beste party van T’heike! Het was zoals gewoonlijk in het jeugdcentrum in het oude postkantoor en The Darkraver draaide en dan gaat het natuurlijk hard! Rianne was er ook, en ze was weer zo mooi. Het is zo mooi om te zien hoe tijdens het hakken haar paardenstaart langs haar kale achterhoofd heen en weer wappert. En hoe haar wijde Cavello-broek strak om haar boomstammen van benen zit. En dan haar boze, bloeddoorlopen ogen! Ze betovert mij!!!!! We hebben alleen nog steeds niet met elkaar gepraat sinds we vorige maand even naast elkaar gehakt hebben. Ik dacht ook dat we nooit contact zouden maken, tot The Darkraver ons liedje begon te draaien. Tfff, tfff, tfff, tfff, tfff, tfff, motherfucker!, ging het door de loods. We maakten direct oogcontact! Ik stond in brand. Melvin had zijn sigaret namelijk te dicht bij mijn Aussie gehouden. Toen ik terugkwam van de EHBO was ze weg.

DINSDAG 27 SEPTEMBER 1994

Ik heb me gruwelijk gesneden met scheren vanochtend! Het is een moeilijk werkje, dat scheren van je hoofd, want je bent bezig op je hoofd waar je ogen niet kunnen komen, en als je je omdraait draait je hoofd zich ook om! Maar ik was dus rustig aan het scheren en toen begon mijn pa te roepen want hij moest naar zijn werk en hij wilde zich wassen! Toen ging ik sneller scheren want ik wilde het niet aan de stok krijgen met mijn vader, want de vorige ruzie was nog steeds niet echt over (toen ik de wc had verstopt met mijn rapport). Met als gevolg dat ik een stuk vel van mijn hoofd heb geschaafd! Op school noemden ze me vandaag Manuel Vontanel, en iedereen vond dat heel grappig, maar ik weet helemaal niet wat dat betekent en kan het ook nergens vinden. In de encyclopedie staat er niks tussen vonnis en voodoo.

ZATERDAG 1 OKTOBER 1994

Ughhh!! ZO irritant dat mensen van je denken dat je een neonazi bent, alleen maar omdat je een kale kop hebt! Ik ben een gabber, geen neonazi! Dat ik kaal ben wil niet zeggen dat ik vind dat alle negers en flikkers dood moeten!

MAANDAG 3 OKTOBER 1994

Gaaf! Je mag gratis bij ID&T-feesten naar binnen als je een tatoeage van hun logo hebt! Je weet wel, dat logo met die boze opa, die met gebalde vuisten uit het raam schreeuwt dat je van zijn gras afmoet. Dat scheelt makkelijk 60 gulden per feest, mooi dat ik dat wil doen dus. Ik heb een potje inkt gehaald bij de Bruna en eerst met een marker het opaatje getekend op mijn linkerbovenarm. Dat heb ik met een aardappelschilmesje overgetrokken en toen inkt in de sneeën gewreven. En het ziet er retecool uit! Je ziet duidelijk dat ik het zelf heb gedaan en daarmee bewijs ik tenminste hoe hardcore ik ben! Het doet wel heel erg zeer maar ik heb er Oil of Olaz van mijn moeder opgesmeerd.

DONDERDAG 6 OKTOBER 1994

Ik heb het nummer van Rianne geregeld! Het was heel makkelijk want wat blijkt: haar vader is de oom van mijn vader! Megatoevallig! Dus papa had hun nummer gewoon de hele tijd al. Hij wist ook wel wie Rianne was, hij zei dat hij vroeger Sinterklaas voor haar speelde. Lachen toch! Hij vind haar een leuke meid zei hij. Ik heb alleen nog maar niet gezegd dat ik wel wat met haar wil, want mijn ouders gaan me dan meteen pesten dat ik “verkering” heb, dat weet ik nu al. Mijn arm is heel erg aan het jeuken en pijn aan het doen, maar dat lijkt me normaal als je er zomaar insnijdt. Er komt ook een soort slijm vanaf, maar dat is denk ik toevallig. Het is ook groen in plaats van rood, dus ik denk dat het gewoon snot is dat er op een andere plek uitkomt.

WOENSDAG 12 OKTOBER 1994

De communicatie met Rianne gaat zo irritant! Ze zit ook in Etten-Leur op school maar niet op het technisch lyceum. Ze doet volwassenenonderwijs en dat is ’s avonds. Ik zit dan altijd allang weer in T’heike want we eten om zes uur. En bellen werkt ook niet omdat we thuis nog geen telefoon boven hebben. Ik zit nooit beneden dus als ze belt dan neemt mijn moeder op. Ze roept me dan steeds met zo’n stemmetje van “Hé Maaanueeel… Rianne aan de telefooooon…”. UGHHHHH. Zo irritant! Ik moet een telefoonlijn in mijn kamer met mijn eigen nummer!!

VRIJDAG 15 OKTOBER 1994

De nieuwe Thunderdome is uit!! Thunderdome VII is de titel die hij gekregen heeft. Het is met een slang op de voorkant die je wil vermoorden met zijn gif! Maar ik weet nog niet of ik hem zo goed vind als het vorige deel. ‘Ist Diesen Bassdrum Korreckt’ bijvoorbeeld van DJ Rob & Smash is een track op CD1. Als ik heel eerlijk ben denk ik dat het antwoord nee moet zijn! Het is gewoon beuken zonder hersens! Ik ben dan meer een fan van hun eerdere werk. Een wijf in de bus naar Etten-Leur was stom trouwens! Ze zat naast me en vroeg of ik m’n discman wat zachter wou zetten. Precies tijdens het hoogtepunt van ‘Addicted II Raves’ van Duo Pennotti. Ik zei dat ik dat wel wilde doen als zij dan even een kauwgompje wou nemen. Zeikwijf met haar stinkbek.

ZONDAG 23 OKTOBER 1994

Er was gister Rapefest 1994, zoals elk jaar weer in de loods in Zundert! Rianne was er ook, en er is EINDELIJK iets tussen ons gebeurd! Ze stond achter me in de rij bij de pillentester, waar je kunt testen of je pillen wel drugs zijn, en toen zei ze heel lief dat ze mijn kale kop altijd herkent uit tientallen. En ik zei toen dat de lichtjes in haar Air Maxies altijd zo’n mooi contrast vormen met haar doodse gezichtsuitdrukking. Uiteindelijk hielden we opeens elkaars hand vast, keken we elkaar verliefd aan en toen heb ik haar geneukt tegen een stapel pallets. Yeahhhhh… Na afloop hebben we nog wat gepraat op het feest. Dat was wel oké. Niet superleuk, maar ook niet stom ofzo.

Dit artikel verscheen eerder in het 1994 Issue van ons magazine.