Op een doodgewone zaterdagmiddag dansen de projecties van de geblondeerde dames van Koreaanse popgroep 2NE1 op hoge hakken over de muur van het Gran K restaurant in Quito, Ecuador. Eigenaar Choi Choon-Ja schiet van tafel naar tafel; ze leert een groepje studenten hoe ze eetstokjes moeten gebruiken, maalt verse koffie voor een tafel met stamgasten, verandert de muziek naar de Boys Over Flowers soundtrack op het verzoek van een klant, en zet bord na bord vol met gefrituurde kip, daikon en kimchi op de tafels. Haar vijfjarige kleinzoon houdt een computerspel tegen zijn borst gedrukt en kijkt met grote ogen naar de menigte.

Boys Over Flowers saranghae Amerika Vive hallyu

Soms is het niet duidelijk of Choi meegaat op de Koreaanse golf, of dat hij dreigt haar te overspoelen. Een paar weken geleden werd het restaurant van half tien ’s ochtends tot vijf uur ’s middags overgenomen door een groep van vierentwintig fans. Ze nemen hun obsessie behoorlijk serieus. Ze spreken elkaar aan met beleefdheidsvormen als unni (grote zus) and oppa (grote broer), ook al spreken ze verder geen vloeiend Koreaans. Ik spreek zelf vloeiend fangirl, maar kon hun gesprek amper bijhouden – niet alleen weten ze alles over hun favoriete Koreaanse sterren, maar ook over hun agenten, tourdata en internationale marketingplannen. Ze speelden een video van een concert af op de grote projector en schreeuwden en zwaaiden met hun glowsticks alsof hun helden vlak voor hun neus stonden.

Daarom is haar menu ontworpen met het idee om mensen een beetje cultureel op te voeden, in kleine stapjes. Veel van Choi’s klanten proberen Koreaans eten bij haar voor het eerst. Choi stelde haar maaltijden samen naar het voorbeeld van almuerzo ejecutivo, een lunch voor een vaste prijs, een model dat in Ecuador niet meer weg te denken is. Voor slechts vijf dollar krijg je een soepje, een groot hoofdgerecht en een drankje. Het hoofdgerecht ziet er uit als een typisch Ecuadoriaanse segundo (hoofdgerecht) met kip, een salade en soms wat rijst. Ze serveert het met een bijgerecht van zoete en knapperige ingelegde radijs.

Veel gerechten op het menu draaien om kip. Een vrij nieuwe Koreaanse soap, My Love from Another Star (over een knappe alien die verliefd wordt op een depressieve actrice), maakte de Koreaanse liefde voor chimek, de combinatie van gefrituurde kip en mekju (bier) tot een internationaal fenomeen. Choi’s dochter, Shin Jee-Won, vertelt me dat Korea meer dan een miljoen kipgerechten heeft, waarvan haar moeder een selectie op het menu zette. In één van de gerechten worden kip, groenten en rijst in een heel dun omelet gewikkeld. In een ander gerecht wordt de kip gemarineerd in een dikke sesamsaus. Elk hoofdgerecht wordt geserveerd met een salade van kool, paprika en wortels, overgoten met een zoete maar pittige dressing.

banchan kimchi jighae bibimbap, mandu galbi jumukbap

Ze is van plan om deze demonstraties uit te breiden naar gratis tweemaandelijkse lessen in de Koreaanse taal en cultuur. Ze zal soapfans uitleggen wat de betekenis is achter het eten van hun favoriete karakters. Het eten van ramyun (instant noedels) kan erop wijzen dat die persoon depressief is of haast heeft. En als een vrouw dukbokki (gemarineerde vis- en rijstkoekjes) koopt voor een man, kan dat betekenen dat ze hem wel ziet zitten. “Zelfs het maken van witte rijst heeft een hoop betekenis voor ons.” zegt Shin.

Choi raakt haar klanten vaak aan op de arm of schouder en knuffelt haar stamgasten bij binnenkomst. Eerst dacht ik dat dit kwam doordat ze al zo lang in Ecuador woont. Mensen groeten elkaar hier met een handdruk of een kus op de wang, en noemen elkaar vaak vecino en vecina (buur), of mijo en mija (mijn kind).

Maar Shin zegt dat dit jeong is, een Koreaans gebruik om genegenheid mee te tonen. “We zien iedereen als familie. Zodra we iemand leren kennen, laten we hem niet met lege handen naar huis gaan.”