Hé, hoe zou het gaan met de Cubaanse glamourimmigranten Javier en Anaílin?

Still uit Una Noche. Una Noche vertelt het verhaal van drie Cubaanse tieners die hun land ontvluchten en per vlot Miami proberen te bereiken. De debuutfilm van Lucy Mulloy – die helemaal is opgenomen in Cuba – werd goed ontvangen en won een shitload aan prijzen. Heel leuk natuurlijk voor Lucy en haar team, maar wat mij vooral fascineerde was dat twee van de drie hoofdrolspelers ook in het echt deze oversteek hebben gemaakt. Javier Nuñez Florian en Anailín de la Rua de la Torre reisden exact een jaar geleden van Cuba naar het Tribeca Film Festival in New York, om daar de première van de film bij te wonen. Dariel was echter de enige die aankwam. Javier en Anailín grepen onderweg hun kans en verlieten tijdens een overstap in Miami de luchthaven. De acteurs wilden in Amerika een nieuw leven opbouwen. Tegen een Spaanstalige tv-zender zeiden ze: “Het is moeilijk om onze familie achter te laten, maar we doet dit ook voor hen, om ze te helpen.” En toen werd het stil rondom de twee. Terwijl Lucy Mulloy met haar film de wereld over gaat, interviews geeft en awards in ontvangst neemt, lijkt niemand zich af te vragen hoe het de twee acteurs is vergaan. Het laatste bericht over hen dateert van eind april 2012. Toen ik dus hoorde dat Lucy naar Nederland kwam voor het Latin American Film Festival, en dat ze nog contact heeft met de twee Cubanen, kon ik niet wachten om mijn prangende vragen op haar af te vuren. VICE: Hoi Lucy, fijn dat ik je even te pakken krijg. Hoe is het nu met Javier en Anailín?
Lucy Mulloy: Goed, ze wonen nu bij Javi’s oudere broer in Las Vegas, in afwachting van hun green card. In de film spelen ze broer en zus, maar in het echt is het een verliefd stel. Toen ze elkaar op de set ontmoetten, heb ik lang geprobeerd te voorkomen dat ze bij elkaar kwamen. Dan riep ik: hé, kijk niet zo naar je zus! Maar dat maakte het waarschijnlijk alleen maar spannender voor ze. Je ziet in elk geval duidelijk de chemistry tussen de twee.

Lucy Mulloy in actie.

Kun je verklaren waarom hun verhaal wereldwijd zo veel aandacht kreeg?
Een vriendin zei laatst dat dit het meest glamoureuze immigrantenverhaal is dat ze ooit heeft gehoord. De acteurs zijn heel charismatisch en getalenteerd, maar ik ben blij dat Javi en Ana ook beloond worden voor hun acteerwerk, en niet alleen aandacht krijgen vanwege het overlopen. Ze willen blijven acteren, en ik hoop dat deze zet dat voor hen bewerkstelligt. Maar waarom hebben we nu al een jaar niks over ze gezien of gehoord?
Het is logisch dat er vooral aandacht is voor de acteurs op het moment dat de film uitkomt. Daarnaast kunnen Javi en Ana het land niet uit omdat ze druk bezig zijn met het regelen van hun papieren. Volgens de Amerikaanse wet komen ze in aanmerking voor een green card als ze een jaar en een dag in de VS wonen. Tot die tijd kunnen ze dus niet alle internationale festivals afgaan zoals ik, en maken ze er het beste van in Las Vegas. Voel je je verantwoordelijk voor hun welzijn?
Ik zie ze als mijn neefje en nichtje; ik heb ze letterlijk zien opgroeien. Het is fantastisch om te zien dat het nu twee volwassenen zijn die hun eigen leven leiden. Maar zonder jouw film hadden de acteurs wellicht niet verder gekeken dan de grenzen van Cuba, en waren ze misschien wel nooit naar de VS afgereisd. Jij bent dus deels verantwoordelijk voor hun lot. Hoe voelt dat?
Daarom wilde ik eerst ook een sequel met ze maken, getiteld Una Noche Mas. Ik voelde me schuldig over het feit dat ik ze in Cuba achterliet. Daarom zou die film zich ook in Cuba afspelen. Maar nu Javier en Anaílin in Amerika zijn, werk ik aan een ander script. Het gaat over een jongeman die vlucht voor wie hij werkelijk is. Het speelt zich af in New York en Rio, en de werktitel is Rio Tastes Likes China Town. Meer kan ik er nog niet over zeggen. Zullen Javier en Anailín in deze film te zien zijn?
Misschien zullen ze samen een scène in New York spelen, maar als andere personages dus. Jouw carrière tot dusver is art imitating life imitating art. Is dat niet verwarrend?
Una Noche gaat over drie personages die op een vlot naar Amerika gaan. Dat is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, een verhaal dat ik hoorde toen ik voor het eerst in Cuba was. Daarna hoorde ik over nog veel meer Cubanen die per vlot Amerika proberen te bereiken. Dat is waarom we deze film wilden maken, omdat het een groot maar onderbelicht probleem is. Velen sneuvelen tijdens de reis, en elke Cubaan kent wel iemand die het land heeft verlaten, legaal of illegaal. Het feit dat de hoofdrolspelers uit Una Noche zijn overgelopen, benadrukt alleen maar het punt dat we met de film willen maken. De keuze die zij hebben gemaakt gaat over zo veel meer dan deze film, het heeft hun levens voorgoed veranderd.