FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Een kruidje van moeder natuur

SpeesCees over zijn leven als cannabiskoning
21.12.11

Het softdrugsbeleid wordt in hoog tempo intoleranter, maar daar steekt SpeesCees (echte naam: Cees Hendriks) zijn dikke vergeelde middelvingers naar op. Hij kweekt al 42 jaar wiet, vond vrouwelijk cannabiszaad uit en verdiende miljoenen door te smokkelen vanuit zijn gigantische plantage in Marokko. Tegenwoordig is die rijkdom lang vervlogen en concentreert Cees zich vooral op zijn levensmissie: het veredelen van cannabis. In zijn rijtjeshuis in Dronten trakteerde hij ons op zijn bizarre verhaal. “Let niet op de troep,” zegt Cees (57) als we zijn huis betreden. Het is moeilijk om niet op alle rotzooi te letten: flessen drank op de grond en een absurde hoeveelheid medicijndozen en rondslingerende prullaria—zoals een douchekop midden op tafel. Een herdershond springt op van een matras in de woonkamer en begint te blaffen als een dolle. “Die is er om me te beschermen,” meldt Cees. “Wat zou jij doen als je voor je flikker geschoten werd?” VICE: Voor je flikker geschoten?
Cees: Recht in mijn lies. Het is al dertig jaar geleden, maar die kogel zit nog ingekapseld. Het doet onwijs pijn de laatste tijd [hij trekt zijn trainingsbroek omlaag en laat een langwerpig litteken bij zijn schaamstreek zien]. Help me herinneren dat ik vanmiddag de dokter moet bellen. Ja, goed. Hoe kwam het zo ver?
Met z’n drieën kwamen ze bij me langs. Een roofoverval. Ze schoten op me en het bloed spoot uit m’n slagader. Ze drukten een mes op de strot van mijn vrouw en haar zus en vroegen waar de stuff en de poen was. Uiteindelijk zijn ze hier weggegaan met vierhonderd gulden cash en achthonderd gulden aan stuff. Wat voor tijd was dat?
Ik verkocht ongeveer duizend kilo in de week. Een paar jaar later was dat bijna drieduizend kilo. Dat wisten mensen ook wel, maar ik was moeilijk te pakken te krijgen. Elke nacht sliep ik in een ander hotel en je kon me alleen bereiken als je een code naar mijn piepertje stuurde. Wat vond je vrouw daarvan?
Die vond het wel lekker om te kunnen shoppen. Ik ben zeven keer getrouwd geweest, trouwens. Ik heb vier kinderen bij vier verschillende vrouwen. Weet je het moment nog dat jij je eerste joint opstak?
Ja, toen ik veertien was. Ik moest elk jaar verplicht op vakantie naar hetzelfde huisje in Zoutelande. Oersaai. In dat dorp was maar één fatsoenlijke kroeg. Daar waren blowende Molukkers. Ik zag niemand doodvallen, dus ik besloot het ook te proberen. Was dat meteen een succes?
Nee, pas toen ik het maanden later weer probeerde. Je wordt niet stoned van THC, maar van afweerstoffen die je lichaam daartegen aanmaakt. Je lichaam herkent THC de eerste keer nog niet, dus word je ook niet stoned. Wanneer begon je met het kweken van wiet?
Toen ik vijftien was. Tuinieren vond ik prachtig: of het nou een boompje of een augurk was. Tomaten vond ik ook tof. Ik had bij mijn ouders een tuintje van negentig vierkante meter, waarin ik ook wiet kweekte. Mijn ouders hadden nog geen idee wat dat was. Toen ik met mijn eerste vrouw een kind kreeg begon ik Afghaan te dealen om aan geld te komen. Topspul. Maar ik besefte al snel dat ik moest weten waar het vandaan kwam, want ik zat mezelf ook scheel te betalen. Nou, dat bleek dus helemaal uit Marokko te komen. Dus ging ik daar met vrouw en kind naartoe om te kijken hoe het werkte aan de grenzen. Hoe ging je uiteindelijk te werk?
Ik leerde daar iemand kennen die daar goede stuff voor ons kon scoren. Ik hoefde er alleen nog mee terug te rijden. Een tijdje later reed ik met een vriend naar Casablanca voor zes kilo cannabis. We namen een jerrycan mee met sterke koffie en cognac—en gassen maar. Niet één keer stopten we onderweg. Pissen deden we door een trechter aan een slangetje, dat door de bodem van de auto liep. Vanuit Marokko gingen we dan terug met de boot van Ceuta naar Algeciras in Spanje. Een paar jaar lang deden we dat, zo’n zes keer per jaar. Was je nerveus tijdens het smokkelen?
Nee. Ze zijn daar zo corrupt. De gouverneur konden we omkopen voor vijfduizend gulden, zodat er die avond geen controles op de weg waren. We hadden ook het geluk dat er nog geen drugshonden waren. Het klinkt raar, maar later ben ik zelfs in therapie geweest om te kunnen stoppen met smokkelen. Zelfs als ik met het vliegtuig ging, bleef ik doorgaan. Op je website staat uitgebreid gedocumenteerd dat je een eigen plantage in Marokko had. Hoe kwam je aan die grond?
Nou, mijn vrouw had ik in bed betrapt met een ander, dus die hoefde ik niet meer te zien. Ik trouwde een Marokkaans meisje dat ik kende uit Casablanca van toen ze nog kind was. Haar vader had ooit elf hectare grond in het Rifgebergte, maar die was al overleden. Ik kreeg recht op zijn grond toen ik met haar trouwde. Zo werkt de islam. Maar om met haar te trouwen, moest ik eerst moslim worden. Dat heeft me anderhalf jaar gekost en veel geld, maar ik werd wel moslim op papier: Abdul Kamel. Wat deed je als Abdul zoal in dat gebied?
Ik hielp mee met zaaien, oogsten en zeven. Voor dat zeven had ik ook jongens in dienst. Die werden elke dag ongelofelijk stoned van die lucht. Ik heb gezien dat ze ‘s avonds met hun nagels stuff uit de neus haalden, er een balletje van maakten en het oprookten. Hoe verkocht je al die kilo’s?
90% ging naar Nederland en de rest naar andere delen van de wereld. Spoetnik—de beste kwaliteit—ging vreemd genoeg altijd naar de VS. Maar mijn eerste grote geld verdiende ik aan Christiania in Kopenhagen. En over wat voor bedragen praten we dan?
Ongeveer 240.000 gulden winst in de maand. Eerst reed ik zelf met de auto, daarna had ik caravans en daarna had ik speedboten met vier Mercury-motoren van 240pk. Daar brachten we de stuff met paarden naartoe. Als het nacht was, ­behalve bij volle maan, legden we een grote hoorn op het water om te horen of de kustwacht eraan kwam. Die kon je dan van 35 mijl horen aankomen. Dan wisten we dat we nog een kwartier hadden om weg te komen. Waarom ging je terug naar Nederland?
Laten we zeggen dat het niet mijn volk is, in dat Rifgebergte. Ze vertrouwen helemaal niemand. Kijk, er zat daar walgelijk veel geld—70% van de mensen was wietboer. Maar in plaats van het geld op de bank te zetten, groeven ze het in en gingen ze er bovenop slapen. Zelfs de bank vertrouwen ze niet. Wat hield je bezig toen je terugkwam uit Marokko?
Ik had nog een smokkelroute naar Zweden, maar ik was ook aan het gokken geslagen. Wat een vreselijke plaag was dat. Ik vergokte anderhalf miljoen gulden per jaar. Ik kwam tot de conclusie dat ik aan de andere kant van de tafel moest staan voor ik iets kon winnen. Een paar weken later, in 1991, kocht ik een casino onder het Rijnhotel in Arnhem. Dat leverde veel op, maar ik gaf ook verschrikkelijk veel geld uit: dure auto’s, dozen champagne van de Makro, hotels, hoeren, dat soort dingen. Niet om het één of het ander, maar het ziet er niet naar uit dat je nog steeds dat leven leidt. Waar is het misgegaan?
Ik was toen getrouwd met een Tunesische die alles wist van mijn handel in Marokko en Nederland. Zij heeft me verraden in ruil voor Nederlands burgerschap. Toen draaide ik de bak in voor 37 maanden. Gelukkig kon ik daar wel stiekem blijven blowen. Alleen was mijn reet niet zo blij met al die condooms met stuff. Hoe pakte jij je leven weer op?
Ik begon mijn bedrijfje No Mercy Supply, een website met informatie, een forum en een shop voor kwekers. En ik vond vrouwelijk zaad uit, waardoor je geen stekken meer nodig hebt om een tuintje vol vrouwelijke planten te krijgen. Dat kunstje is me twee keer gelukt en het bracht meteen een revolutie teweeg. Al die zaadboeren waren in paniek. Als reactie brachten ze vervrouwelijkt zaad op de markt, in plaats van vrouwelijk. Dat verkoopt goed, maar daar wil ik niets mee te maken hebben. Heb je je nooit schuldig gevoeld om al je illegale bezigheden?
Nee! Wie voelt zich zo’n god om mij of anderen te verbieden een kruidje van Moeder Natuur te gebruiken? Ik heb hoogstens spijt van dat ik mijn kinderen amper zag opgroeien. Is het als liefhebber moeilijk om te zien hoe de Nederlandse wetgeving omgaat met wiet? De wietpas bijvoorbeeld?
Haha! Politici hebben geen idee hoe het in de praktijk werkt. Coffeeshops verkopen met die wietpas ook wel. Ze sturen goede klanten gewoon naar een plek waar ze ook wiet kunnen krijgen. De eigenaar pakt dan de helft van de winst. Wat de overheid nu doet, is ons terugjagen naar de straat. En het bericht dat spul met 15% THC of meer gekwalificeerd moet worden als harddrugs?
Verschrikkelijke onzin. Het is niet de THC waardoor je veel sterkere wiet krijgt, maar doordat de wiet niet meer in balans is. Er is te veel gekloot met chemische stoffen. Je krijgt dan wiet waar je die ‘heartbeating shit’ van krijgt en paranoïde van wordt. Ik ben al vijftien jaar bezig om iets te kweken waar je innerlijk niet van op hol slaat. Als je wiet hebt, zoals die door Moeder Natuur gecreëerd is, dan is het een zuiver kruid met een heilzame werking. Maar coffeeshops hebben geen benul van wat ze verkopen. Het is een kwalijke zaak dat ze nog geen keurmerken hebben. Heb je nog wel een doel voor ogen?
Ik wil iets toevoegen aan de evolutie. Ik wil niet zo iemand zijn die geboren is om dood te gaan. En als ik naar een seniorenwoning moet, wil ik tenminste een linnenkastje krijgen met een klein lampje van 250 Watt, om iets te laten groeien. Anders ga ik niet—dan word ik gek. Wat moet ik dan de hele dag op mijn kamertje? Ik kan niets anders. Bedankt voor dit interview. En je moet de dokter nog bellen.
Ja, daar is het nu te laat voor.