FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Kakhiel neemt absolute onzin heel erg serieus

We spraken de man achter de leukste tekstballonnetjes van het hele internet
08 september 2011, 12:00am
kakhiel

Er zijn niet heel veel mensen op het internet om wie wij ons geregeld een scheurbuik lachen, maar de Nederlander Kakhiel is er absoluut één van. Als je je humor het liefst gortdroog hebt, zijn de gefotoshopte prentjes op zijn Facebook-profiel een onuitputtelijke bron van vermaak. Het geniale is dat hij aan de slag gaat met op zich oervervelende kiekjes van huwelijksverjaardagen, personeelsfeestjes en een eindeloze stoet naamloze bejaarden zittend op tuinmeubilair. Waardeloos kortom, tot Kakhiel er zijn tekstballonnen over kleeft. Soms briljante woordspielerei, vaak schaamteloos flauw, maar bijna altijd grappig. De beste Kakhiels vind je binnen de maand verzameld in zijn eerste boek, verkrijgbaar bij de betere online drukkerij. Kakhiel is ergens in de twintig en doet iets in de reclame, verder wil hij niet al te veel kwijt over zichzelf.

Kakhiel: Ik blijf het liefst een beetje undercover. Het is vooral een Batman/Bruce Wayne verhaal. Kakhiel is mijn alter ego, één dat ik zelf ook niet helemaal in de hand heb. Er is geen knopje waar ik op kan drukken waardoor ik ineens Kakhiel ben. Het komt te pas en te onpas. Meestal ‘s avonds laat als ik moe ben en op het punt sta om naar bed te gaan, schieten er allemaal zinnen, dialogen en heel vervelende grappen door mijn hoofd die ik kwijt moet. Anders gaat het echt mis, dan mijmer ik in mezelf en sla ik gaten in deuren.

VICE: Wanneer is Kakhiel ontstaan?
Kakhiel: Kakhiel heeft altijd al in me gezeten. Toen ik 12 was ging ik altijd met een vriendje Voetbal Internationals (een Nederlands voetbaltijdschrift) doorbladeren op zoek naar actiefoto’s van voetballers met een komische gelaatsuitdrukking. We gingen allebei in een andere hoek van de kamer zitten en foto’s uitknippen. Als we klaar waren lieten we de oogst aan elkaar zien en lachten we heel erg hard. Dat klonk echt als een stel wijven want we hadden toen nog niet de baard in de keel. In zekere zin is dat wel een beetje hetzelfde als wat ik nu doe, alleen zet ik er nu teksten bij. Gelaatsuitdrukkingen blijven belangrijk in mijn werk want ze geven emotie. Ik ben begonnen met teksten bij foto’s te verzinnen in 2005. Op een hiphop forum kwam ik een thread tegen waarin iedereen werd opgeroepen om foto’s met grappige bijschriften te posten. Ik merkte op dat om mijn inzendingen telkens het hardst werd gelachen. Mensen vroegen steeds om meer.

En je gaf het volk wat het wilde?
Precies. Ik vond het zelf ook leuk om te doen want ik had destijds weinig hobby’s en mijn opleiding nam ik niet echt serieus. Het werd een obsessie voor me, een zoektocht naar de ultieme grap. Na een paar maanden had ik al duizend van die dingen gemaakt dus ben ik maar een site begonnen. Dat was nog voordat Facebook populair was. Sinds vorig jaar ben ik verhuisd naar Facebook, eigenlijk het ideale medium voor Kakhiel. Mensen zitten er sowieso al op omdat ze niets beters te doen hebben, dus dan hebben ze vast wel tijd om even op een plaatje te klikken. Ik heb ook opzettelijk de kleuren van mijn profielfoto heel fel gemaakt zodat het lekker opvalt. Kakhiel is dat fel-roze blokje in je newsfeed wat er meteen uitspringt. De inhoud verspreidt zich supersnel en ik kan precies zien wie wat leuk vindt doordat mensen direct reageren op een plaatje. Die feedback stuurt mij. Ik weet nu beter wat wel en wat niet in de smaak valt.

Hoe belangrijk is het om je ‘personages’ de juiste woorden in de mond te leggen?
De juiste woorden vinden is het allerbelangrijkste wat ik doe, daar kruipt ook het meeste tijd in. Een grap valt of staat bij de manier waarop je hem verwoordt. Sterker nog: soms is iets grappig puur door de manier waarop het verwoord is. Mensen onderschatten dat vaak. Ik bedenk meestal wel binnen een minuut een idee bij een foto, maar soms ben ik echt een hele dag in mijn hoofd bezig om een zin te formuleren. Ik neem dat heel serieus. Daar hou ik van: onzin serieus nemen. Soms maak ik nog wel spelfouten, maar dat komt door mijn enthousiasme.

Welk lettertype gebruik je? En zou het nog werken als je een andere nam?
Arial Black. Ik zie geen reden om een ander font te gaan gebruiken. Arial Black is in mijn ogen het meest duidelijke, simpele, krachtige recht-voor-je-raap-font ter wereld. Ook dat is een detail waar Kakhiel zijn kracht aan ontleent. Ik wil de dingen niet te mooi maken, dat leidt af van waar het om draait. Daarnaast is het ook een onderdeel geworden van mijn huisstijl.

Heb je vrienden die vooraf feedback geven of pleur je je foto’s er gewoon op als ze af zijn?
Ik werk vrijwel altijd op m’n eentje. Als ik het zelf goed vind, gaat het online. Heel soms laat ik wel eens wat zien aan een collega, als ik toevallig op mijn werk iets gemaakt heb. Als hij dan reageert met een zucht en zegt dat het eigenlijk veel te droog is maar stiekem toch wel moet lachen, dan weet ik dat het goed is. Er zijn best veel mensen die het niet grappig vinden wat ik doe. Je houdt ervan of je haat het.

In Nazomergasten zei je: “een goede lachbui moet onverwacht tot stand komen. Het liefst door iets wat eigenlijk helemaal niet humoristisch bedoeld is.” Zoals?
Een goed voorbeeld hiervan vind ik kindertekeningen. De onbevangenheid waarmee het getekend is en hoe dingen worden verwoord. Je ziet dat zo’n kind er echt heel hard z’n best op heeft gedaan, er zit heel veel emotie in maar toch ziet het er allemaal vreselijk knullig uit. Dat spastische vind ik extreem grappig. Hetzelfde geldt voor mensen die aan nordic walking doen. De gezichtsuitdrukkingen van koeien. Mensen die in hun gewone kleren op een gewone fiets door een gewone stad fietsen en dan een fietshelm op hebben. Wie doet zoiets?

Bejaarden zijn zo’n beetje de antihelden van onze maatschappij, of voor jongeren alleszins volstrekt oninteressant. Jij voert ze wel op, en vaak zelfs. Wat maakt de derde leeftijd zo aantrekkelijk?
Ik vind het grappig om met contrasten te werken. Mensen dingen laten zeggen die je helemaal niet bij ze verwacht, zodat er een soort ongemakkelijke wrijving ontstaat. Bejaarden lenen zich daar heel goed voor omdat ze altijd zo serieus en ernstig kijken. Als een bejaarde vrouw iets heel kinderachtig zegt als “je moet je bek dicht houden”, is het al grappig. Kijkt ze er ook nog eens heel zuur en serieus bij, dan is het dubbel zo grappig.

Er komt een boek van Kakhiel. Hoe gaat dat er uitzien?
Het is eigenlijk al bijna klaar. Ik ben een bundel aan het maken van een aantal ‘greatest hits’ en ook wat nieuw, ongepubliceerd werk. Ik ben nog een beetje aan het bekijken hoe ik het ga uitgeven. Ik vermoed via een online drukkerij die alles drukt en verkoopt op bestelling, lekker makkelijk. Mensen kunnen het boek dan gewoon in de webshop van die drukkerij bestellen.

Ik dacht altijd dat je vertrok van foto’s en daar dan wat bij verzon, maar je deed een tijdje terug ook een oproep voor een passende foto bij een tekst. Hoe is de verhouding? En is dat verzinnen van nieuwe grappen iets dat de hele dag door je hoofd gaat?
Het is 50-50. Soms ben ik gewoon foto’s aan het bekijken en bedenk ik er iets bij. Maar vaak heb ik ook gewoon dingen in m’n hoofd en moet daar een geschikte foto bij. Dat is altijd best lastig en ik vind het ook niet leuk om te doen want het kost veel tijd. Het is niet zo dat ik de hele dag bezig ben met grappen bedenken in mijn hoofd, ik heb ook gewoon een baan. Het komt echt bij vlagen, als het Kakhiel-deel van mijn brein op actief springt. Eenmaal in zo’n bui, kom ik er ook moeilijk weer uit. Dan bijt ik me er echt in vast en wil ik er het maximale uit halen. Dan is Kakhiel voor mij op dat moment het allerbelangrijkste van de hele wereld. Soms ben ik een hele nacht aan het Kakhielen en vergeet ik te slapen, puur omdat ik dan in die flow zit. Slapen vind ik dan zonde. Een leeuw gaat zichzelf ook niet zitten wassen als hij zijn prooi op de hielen zit.

Volg Kakhiel op Facebook en Twitter.

JENS D’HONDT