FYI.

This story is over 5 years old.

Trouw en Panorama Bar – een goed huwelijk

De Trouw-residents waren op visite bij hun Berlijnse soulmates en voelden zich thuis.
23.9.14

Nuno dos Santos, op weg vanaf het vliegveld in de Berghainbus. 

Afgelopen weekend kon je niet alleen in Amsterdam naar Trouw, ook in Berlijn was een Trouw-feestje. En wel in de Panorama Bar, de zaal boven de roemruchte Berghain. Waar de Berghain staat voor harde, duistere techno, darkrooms en mannen in weinig verhullende leren pakjes, is de Panorama Bar een lichtere ruimte waar meer melodieuze techno en house gedraaid wordt. Op de line-up van 'Trouw Heiratet Panorama Bar' stonden Trouw-residents Job Jobse, Makam, Nuno dos Santos, Patrice Bäumel Tom Trago, Cinnaman, Young Marco en Mano le Tough en Steffi. Daarnaast draaide Sandrien zondagavond in de Berghain.

Advertentie

Olaf Boswijk, eigenaar van Trouw, noemt Berghain/Panorama Bar de beste club ter wereld, en is dan ook erg trots om daar met zo'n grote groep vrienden en personeel te kunnen staan. "Twee weken geleden hadden we een personeelsuitje, en dit voelt een beetje als een tweede etappe." Er is groot wederzijds respect tussen de Amsterdamse en de Berlijnse club; er zijn overeenkomsten in opvattingen over muziek en clubcultuur, al uiten beide clubs dat op hun eigen manier.

Beeld van het evenement op de Trouw-site.

Ruim honderd Nederlanders zijn voor dit evenement naar Berlijn afgereisd, en samen met de Trouw-residents zorgen ze voor een Hollandse vibe in de Duitse club. Dit wordt ook opgemerkt door het barpersoneel en internationale bezoekers; de Amsterdamse sound is wat diverser dan de Berlijnse, en er wordt goed gepiekt. Patrice Bäumel merkt een erg groot verschil tussen draaien in Trouw en in de Panorama Bar. Patrice: "Het is een ander level van connecten: hier is het meer dan handen in de lucht en fluiten. Je kan meer spelen met de muziek, meer uitproberen. Iedereen zit er echt helemaal in."

Meteen bij binnenkomst voel je dat je op een bijzondere plek bent. Er hangt een hele andere sfeer dan in iedere andere club die ik ooit bezocht heb, die zich moeilijk door woorden laat omschrijven. Het bruist, gonst, knalt, het is opwindend en op een bepaalde, gekke manier rustgevend tegelijkertijd. Mensen gaan helemaal op in de muziek en elkaar, en doordat er absoluut geen foto's genomen mogen worden en er nergens spiegels aanwezig zijn, ben je totaal niet bezig met hoe je eruit ziet. Of het nou 's ochtends, 's middags of 's avonds is: bezwete lichamen plakken tegen elkaar, handen gaan de lucht in, betekenisvolle blikken worden gewisseld en wc's worden zelden door één persoon bezocht. Mijn dank is dan ook groot als ik door een groep van vijf mannen word voorgelaten, "because I just need to pee."

Advertentie

Panorama Bar en Trouw voelen zich duidelijk met elkaar verbonden; dezelfde muziekstijl wordt ten gehore gebracht in een oud, hoog gebouw met een vierentwintiguursvergunning en een fotoverbod. Bovendien staat de dj in beide clubs gelijkvloers met het publiek, waardoor hij of zij zowel letterlijk als figuurlijk niet op een 'voetstuk' geplaatst wordt.

Ook Sandrien werd opgehaald met het Berghainbusje. Ja sorry jongens, we kunnen geen foto's van de binnenkant van de club plaatsen… ;)

Het duidelijkste verschil tussen beide clubs is dat de Panoramabar zich boven de gay-georiënteerde Berghain bevindt, en mensen zich tussen deze twee plekken bewegen. Ook het deurbeleid van de Duitse club is anders: je kan geen kaartje in de voorverkoop kopen, en na soms uren in de rij is het altijd nog maar de vraag of je binnenkomt. Er is een tuin waar je even op adem kan komen, er zijn darkrooms en aparte kamertjes en hoekjes, en een hoop mensen die in hun ondergoed rondlopen. Waar je in Trouw behoorlijk wat bloesjes en kleurrijke outfits ziet, kom je in de Berghain bijna uitsluitend volledig in het zwart gehulde feestgangers tegen. Bovendien is de Berghain ieder weekend non-stop geopend terwijl weekenders in Trouw slechts een paar keer per jaar plaatsvinden, waarbij er ­– in tegenstelling tot in Berlijn waar ze gewoon doorgaan – 's middags een duidelijke leegloop is. De Berghain zou nooit in Amsterdam kunnen staan; het is echt een Berlijns fenomeen dat alleen daar in volle glorie kan floreren. Trouw is Amsterdam en Berghain is Berlijn, maar samen vormen ze een perfect stel.

Zelden heb ik als trouwe Trouw-ganger zo genoten van de residents, die straalden en hun energie volledig wisten over te brengen op het publiek. Ze kwamen hier helemaal tot hun recht. Olaf: "Het voelt als een leuke manier om ons laatste jaar te vieren, met z'n allen in de Panorama Bar. Het echte hoogtepunt van Trouw komt nog, op het einde, in onze eigen club. Ik ben trots op iedereen, we stonden er echt met z'n allen en iedereen heeft het heel goed gedaan. Het was heel bijzonder."