JOOST

FYI.

This story is over 5 years old.

Vraag niet naar het beroep van EenhoornJoost

Hij heeft zelf ook geen idee.
Wouter van Dijk
Amsterdam, NL

Hoe zou jij je werk omschrijven? Ben je een artiest? Een filmmaker?
Ik word ongemakkelijk als iemand vraagt wat ik doe, want ik weet het zelf ook niet. Google me, misschien vind je iets. Ik ben nog maar negentien, dus ik vind het niet zo gek. Misschien kan ik over vijf jaar op verjaardagen onder het genot van een stukje taart uitleggen wat m'n beroep is. Nu nog niet.

Je hebt zware dingen meegemaakt in je leven, met de dood van allebei je ouders in het bijzonder, en je was ook een tijdje dakloos. Hoe presteer je het dat de dingen die je maakt toch zo vrolijk zijn?
Mensen vragen me dat wel vaker: hoe kun je nog steeds zo blij zijn na het verliezen van je ouders? Natuurlijk heeft het me beschadigd, maar ik ben ook maar een mens. Je kan niet altijd verdrietig zijn, toch? Ik huil genoeg, maar ik bepaal zelf wanneer ik dat doe. Als ik dronken ben, of onder de douche sta of zo. Maar het is vooral ook beter om leuke dingen te maken, want als je alleen maar zware dingen maakt, kom je in een neerwaartse spiraal terecht. Het gaat om vooruitgang, en niet stil blijven zitten. Nieuwe dingen maken, en daar hoort muziek ook bij.

Advertentie

Op wat voor manier heeft het overlijden van je ouders je gevormd?
Ik mocht van m'n vader nooit youtubefilmpjes maken, omdat hij dacht dat ik dan geen baan kon krijgen en dat het slecht was voor m'n school. Toen hij er niet meer was, ben ik er wel vol voor gegaan. Dat gaf me een reden om alleen op m'n kamer te zitten, maar dan niet doelloos op 4chan. Ik hoef geen verantwoording af te leggen, en dat geeft een soort vrijheid.

Als je ouder wordt, is het logisch om je af te willen zetten tegen je ouders, toch? Dat is wat je vormt. Maar bij mij voelt het alsof ik in een zwembad zit zonder startblok en ik me nergens tegen af kan zetten. Dus moet ik gewoon maar blijven zwemmen.

Beeld door Kas van Vliet 

Dakloos kun je hier luisteren: