Sports

Hoe Badr Hari een nieuwe generatie vechters inspireerde

"Zonder Badr had ik nooit de motivatie gehad om de handschoenen aan te trekken."

door Sam van Raalte en Dave Aalbers
17 december 2019, 1:52pm

Badr Hari was pas 21 toen hij in 2005 aan zijn opmars door de K-1 begon. In de jaren die volgden, maakte hij gehakt van leeftijdsgenoten als Alistair Overeem en Ruslan Karaev, maar ook van veteranen als Stefan Leko, Semmy Schilt en Peter Aerts.

Vooral veel jongeren met een Marokkaanse achtergrond haalden inspiratie uit de opmars van Badr Hari, die altijd onder de Marokkaanse vlag heeft gevochten. Als je nu naar een kickboksgala gaat, staan er vrijwel altijd meerdere jonge Marokkaanse Nederlanders op de kaart. Om erachter te komen hoe Badr Hari hen heeft geïnspireerd, vroegen we Marokkaans-Nederlandse toptalenten wat de ‘Golden Boy’ voor hen betekent, en wat voor band ze met Badr Hari hebben.

Mohammed Jaraya (23), vechter bij Glory

Ik zag Badr voor het eerst vechten toen ik dertien was, op YouTube. Ik was toen net begonnen met kickboksen en ik zocht de beste kickbokser op. Dat was Badr natuurlijk, en dat is hij nog steeds. Niemand deed wat hij heeft gedaan. Hij is een levende legende. Ik wilde dezelfde vechtstijl hebben als hij. Ik wilde mensen knock-out slaan.

Ik ontmoette hem, ik denk twee jaar geleden, nadat we eerst contact hadden via Instagram. Ik ben toen naar Mike’s Gym gegaan om een training van hem te zien. Na de training hebben we wat gekletst, en zijn we wat gaan eten. Daarna is onze band alleen maar sterker geworden. Ik kan altijd bij hem terecht voor tips.

We zijn allebei emotionele vechters. Dat herken ik van mezelf in Badr. Af en toe verliezen we de draad en maken we fouten – we zijn allemaal mensen. Maar als je Badr laatst zag bij RTL, dan zie je dat hij een ander mens is geworden. Dat was voor mij ook verrassend. Op oudere leeftijd worden we allemaal wijzer. Hij is geen bad boy meer, maar binnen de ring blijft hij een monster.

Wie er gaat winnen? Dat is een makkelijke vraag. Ik hoop op een knock-out voor Badr, in de eerste seconden al. Ik sta nu op dezelfde kaart als hij. Echt bizar, op hetzelfde gala vechten als Badr. Ik kan niet wachten.

Imad Hadar (21), kampioen bij AFC

De eerste keer dat ik Badr zag vechten, was die wedstrijd dat hij een draaitrap tegen Stefan Leko deed: de mooiste knock-out die hij ooit heeft gemaakt. Ik keek die video – ik was een jaar of zeven – en dat was gelijk de motivatie voor mij om hetzelfde te gaan doen.

Als iemand dezelfde afkomst heeft als jij, voelt het al snel alsof diegene dichtbij je staat. Het zorgde ervoor dat ik dacht: als ik mijn best doe en het echt wil, dan kan ik het ook. Zonder Badr had ik nooit de motivatie gehad om überhaupt de handschoenen aan te trekken. Badr is de hoofdwortel waarvanuit allemaal takken zijn gegroeid – nieuwe vechters zoals ik, Tyjani, Jaraya.

De eerste keer dat we elkaar echt spraken, was in Amsterdam. We kwamen elkaar tegen in de gang van een hotel, voordat hij tegen Hesdy Gerges vocht. Ik zag daarna dat hij me had teruggevolgd op Instagram en sindsdien hebben we regelmatig contact. Badr behandelt mij als een broertje. Hij straalt rust uit en hij heeft humor. We zaten bijvoorbeeld een keer in een sportschool in Rabat. Toen zei hij: ‘Hoe zit het met die buik van je? Moet je niet eens gaan trainen?’ Daar hebben we om gelachen. Maar de boodschap was ook duidelijk.

Hoe de wedstrijd tegen Rico gaat eindigen? Ik denk dat het een KO wordt. Badr heeft alle tools en motivatie in zich om Rico het niet te laten overleven.

Aziz Kallah (27), voormalig kampioen bij Enfusion

Ik was een jaar of zeventien toen ik Badr voor het eerst zag vechten. Hij vocht tegen Sem Schilt in de Arena. Dat maakte wel indruk, vooral de manier waarop hij vocht. Ik had nooit verwacht dat hij zo agressief aan de wedstrijd zou beginnen. Ik denk dat hij daarop had getraind, want hij verraste zijn tegenstander ermee.

Badr heeft me eens begeleid bij een partij in Marokko. Er was een gala waar Nederlandse Marokkanen tegen Marokkanen uit Marokko vochten. We aten vooraf samen en Badr hielp me in de voorbereiding. Dat waardeerde ik als vechter, het gaf me een kick dat Badr speciaal voor mij kwam kijken.

Als ik eerlijk moet zijn, heeft Badr mij als vechter niet beïnvloed. Hij is niet mijn favoriete vechter. Omdat hij ook een Marokkaan is, dacht ik alleen maar: ik moet beter worden dan jij. Zijn manier van vechten trok me niet echt. Ik ben een schaker. Hij knokt wel, maar hij is geen tactische vechter die tijdens de wedstrijd zijn hersens gebruikt.

Ik hoor veel mensen zeggen dat Badr Rico op gaat eten, maar ik denk dat het 50/50 is. Rico is wel meer een schaker, maar ik vind de mentaliteit van Rico in de ring vergeleken met Badr drie keer niks. Ik vind trouwens dat het te veel gehyped wordt als een partij tussen de Marokkanen en Nederlanders. Dat is jammer. Als Oranje op het EK staat, juich ik net zo hard als wanneer Marokko speelt. Ik wens ze allebei het beste.

Ilias Ennahachi (23), kampioen bij One Championship

De eerste keer dat ik Badr ontmoette, was bij SB Gym in Utrecht. Hij was net klaar met trainen en zat op zijn knieën in de ring uit te rusten. Hij keek me aan: “Jij bent Ilias, toch?” Ik wilde hem een hand geven, maar hij gaf me meteen een knuffel. We hebben samen op een telefoon naar mijn laatste partij gekeken. Hij was heel geconcentreerd en spoelde een paar keer terug. Hij gaf me tips wat er nog beter kon. Het leek net alsof ik zijn buurjongen was en we elkaar al jaren kenden.

Even later vroeg hij: “Wie is eigenlijk de beste in jouw gewichtsklasse?” Ik begon na te denken en zei toen Rodtang Jitmuangnon. Badr keek me lachend aan en zei: “Pannenkoek! Jíj bent de beste in je gewichtsklasse!”

Na een hardloopsessie mocht ik een keer in zijn auto rijden. Hij heeft een Audi RS6 onder zijn kont, dus dat was voor mij een jongensdroom die uitkwam. Uit respect reed ik heel rustig, tot Badr me aankeek en zei: “Wat doe je?” Toen heb ik wel even lekker gas gegeven.

Ik ben altijd erg bescheiden, maar Badr heeft me geleerd dat het soms niet erg is om trots te zijn en zelfvertrouwen te hebben. Op trainingen laat hij ook zien hoe je traint als een kampioen: ik heb nog nooit iemand zo hard zien gaan. Hij doet alles wat de trainer vraagt op tweehonderd procent. Badr weet me ook altijd te prikkelen, zoals een keer bij de zandheuvels in Doorn. Ik had al getraind en zou eigenlijk niet meedoen. Hij zei: “Jammer Ilias, ik had je sterker verwacht.” Uiteindelijk ben ik toch met hem gaan hardlopen.

Voor een zwaargewicht heeft Rico een goede conditie, maar ik geef Badr een grotere kans om te winnen. Badr is nu gretig en hij komt vaak keihard terug in een rematch.

Esma Hasshass (22), vechter bij Glory

Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor het eerst die achterwaartse trap van hem zag op YouTube. Ik was dertien, denk ik. Ik weet nog dat ik dacht: dat wil ik ook proberen in de ring, dus ging ik daarop trainen. Ik heb ‘m een keer in een wedstrijd geprobeerd, haha. Het lukte, maar niet zo goed als Badr hem deed.

Badr is een strijder. Hij is gemaakt om te vechten. Dat maakt hem zo mooi. Hij komt niet om puntjes te tikken, maar hij is een emotionele vechter. Hij wil op KO winnen. Dat is wat de sport eigenlijk ook is: je komt om te vechten, niet om een spel te spelen.

Ja, hij heeft slecht gedrag vertoond in zijn leven. Iedereen maakt fouten en niemand is perfect. Maar Badr doet ook goede dingen. In Marokko gaat hij naar weeshuizen om eten en kleding te brengen. Ik vind het jammer dat er de afgelopen tijd alleen naar zijn slechte kanten is gekeken, en niet naar zijn goede kanten. Hij heeft zijn hart op de juiste plaats.

Ik heb Badr ontmoet vlak voor het eerste gevecht tegen Rico. Hij zei dat hij me een goede vechter vond en dat ik ver kon komen als ik door zou gaan. We zijn nog samen op de foto gegaan, die staat op mijn Instagram. Ik vond het vet toen hij zei dat hij me weleens langs had zien komen. Als zo iemand dat zegt, is dat heel gaaf.

Wat ik verwacht van de wedstrijd tegen Rico? Ik denk dat Badr wegloopt met een mooie belt. Ik hoop dat hij Rico in de tweede ronde neerslaat en dat hij onze Marokkaanse trots hoog houdt.

Ilias Bulaid (24), vechter bij Bellator

Ik denk dat ik een jaar of zes was toen ik voor het eerst over Badr Hari hoorde. In Rings Magazine stond een artikel over de kickboksende jeugd, met een foto van mij erbij. Op de volgende bladzijde stond een artikel over Badr. Ik weet nog dat mijn broers zeiden: “Wow, je staat in hetzelfde tijdschrift als Badr!” Vanaf dat moment ben ik hem gaan volgen. Niet veel later zag ik hoe hij Stefan Leko knock-out trapte. Dat heeft heel veel indruk op me gemaakt.

Rond mijn dertiende was ik met wat vrienden op een kickboksgala. Badr zat daar in het VIP-gedeelte. Ik ben met hem op de foto gegaan. Later ben ik hem nog een aantal keer tegengekomen in de sportschool. Ik vind zijn charisma altijd indrukwekkend: bij bepaalde mensen voel je hun energie als ze ergens binnenkomen. Met Conor McGregor heb ik dat ook meegemaakt.

En wat ik ervan vind dat Badr is veroordeeld? Ik wil dat niet goedpraten, maar mensen maken fouten. Laatst bij Beau zag ik toch wel een volwassen persoon zitten. Ik hou het verder liever bij het sportieve. Ik heb al zijn wedstrijden van A tot Z gezien en weet precies wat er in elke seconde gebeurt. Badr is gewoon de allergrootste.

De wedstrijd tegen Rico wordt een lastige. Badr staat al een tijdje stil, maar ik geloof erin dat hij een knock-out kan forceren. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij Rico kan neerslaan. Telkens als je denkt dat hij het lastig gaat krijgen, flikt hij het toch weer.

Bilal Loukili (21), vechter bij Enfusion

Badr laat zien hoe je iets bereikt op de old school manier. Hij is niet iemand die bluft, maar daarna zijn praatjes niet waarmaakt. Het is weleens zo geweest dat heel het land tegen hem was, maar dan klimt hij toch weer uit het gat waar hij in was gevallen. De mensen die eerst negatief over hem praatten, worden uiteindelijk toch weer fan. Als je vijf keer neervalt, kun je vijf keer opstaan. Dat heeft Badr laten zien, zowel tijdens zijn wedstrijden als in het leven.

Ik sliep toen ik jong was nog met mijn broer op een kamer, en op vrijdagavond keek hij altijd naar Fight Club op Eurosport. Daar maakten drie vechters indruk op me: Andy Souwer, Tyrone Spong en Badr Hari. Vanaf toen ging ik op de computer filmpjes van Badr kijken. In een paar weken tijd keek ik alles wat er te vinden was.

Vooral die knock-out tegen Ruslan Karaev vond ik mooi. Hij wordt neergeslagen en staat daarna helemaal duizelig op. Karaev wil hem pakken met een zwaaiende linkerhoek, maar Badr komt tussendoor met een rechtse. Dat zegt alles over zijn vechtershart. Badr kan mensen met elke stoot, in iedere seconde, keihard neerhalen.

Je ziet aan alles dat Badr nu serieus is, waar hij de laatste tijd wat moeilijker uit zijn bed te trekken was. Als er iemand knock-out gaat, is het Rico. De vorige keer ben ik gaan kijken, maar dit keer zit ik thuis voor de buis. Met mijn broer en een zak popcorn.