Sasa Ostoja is niet alleen een moeilijke naam, maar ook een moeilijk getalenteerde boy

Saša Ostoja is illustrator én dj. In het weekeinde is hij te vinden achter de draaitafels in een club of op festivals als Lowlands, Mysteryland, Valtifest en Pitch. Doordeweeks werkt hij in zijn atelier aan nieuwe illustraties en korte animaties.

|
mrt. 21 2014, 3:16pm

Op de kunstacademie maakte Saša Ostoja vooral grote geometrische schilderijen, maar na zijn afstuderen gooide hij het over een andere boeg. Hij haalde z’n kroontjespen uit de kast, leerde zichzelf omgaan met Photoshop, en ging als illustrator aan de slag. In de afgelopen jaren verschenen zijn pentekeningen van “dierlijke figuurtjes met menselijke trekjes” op alles van een skateboard voor Ben G tot een cd-hoes voor Kubus, waren zijn illustraties te zien in I Love Fake Magazine, VICE en DJ Broadcast, en maakte hij met kunstenaars Miktor & Molf een politiek incorrect kinderboek. Naast illustrator is Saša ook de helft van dj-duo Eaglemen. Samen met Sander van der Loo host hij een maandelijkse radioshow op Red Light Radio, waarin de twee de meest uiteenlopende muziekstijlen en obscure samples samensmelten tot een dansbare mix. In het weekeinde is Saša vaak te vinden achter de draaitafels in een club of op festivals als Lowlands, Mysteryland, Valtifest en Pitch. Doordeweeks werkt hij in zijn atelier aan nieuwe illustraties en korte animaties.

We spraken Saša over tekenen, Eaglemen, en jezelf blijven ontwikkelen. 

Wanneer wist je dat je illustrator wou worden?

Dat is eigenlijk pas na de kunstacademie begonnen. Op de HKU maakte ik vooral grote schilderijen met geometrische vormen. Die waren enorm arbeidsintensief: soms duurde het wel twee of drie maanden voordat ik een werk af had. Daarbij ben je op de academie ook gebonden aan allerlei regeltjes, wat wel en niet kan en mag. Nadat ik afgestudeerd was, was ik daar een beetje klaar mee. Toen heb ik bewust de keuze gemaakt om gewoon te gaan doen wat ik leuk vond. Na wat zoeken bleek dat dierlijke figuren tekenen in een soort natuursetting te zijn. Daar werd ik gelijk al heel blij van, maar ik had toen nog geen idee of en hoe ik daar ook geld mee kon verdienen.

Duurde het lang voordat je van je illustraties kon leven?

Wel een jaar of twee. Het is moeilijk om van je hobby je werk te maken, en ik had op de academie ook niet geleerd hoe je jezelf moet profileren als creatieve ondernemer, hoe je zakelijk moet onderhandelen, of hoe je kiest wat voor opdrachten bij je passen. Dat moest ik allemaal zelf uitvogelen. Ik heb ook best lang nog allerlei bijbaantjes gehad. Dan werkte ik tussen het tekenen en draaien door ook nog als barista, of bij een meubelmaker in Zaandam. Soms had ik zeven dagen per week wel drie banen tegelijk.

Heb je dan nooit getwijfeld of je niet wat anders moest gaan doen?

Ja, absoluut. Het bestaan van een freelancer is altijd onzeker. Als er dan even geen opdrachten binnenkomen, en je geen idee hebt wat de toekomst gaat brengen, dan vraag je je wel eens af of je niet gewoon een vaste baan moet zoeken. Maar uiteindelijk dacht ik dan toch altijd: fuck it, ik blijf het gewoon proberen. Het is gewoon alles of niets. En als ik kijk hoe nu gaat is dat wel een goede keuze geweest.

Naast illustrator ben je ook dj. Hoe is dat begonnen?

Sander heb ik ontmoet via Yuri ‘Cinnaman’ Boselie, een gezamenlijke vriend van ons. We zaten een keer samen bij hem in de auto, raakten toen aan de praat over muziek, en kwamen erachter dat we een voorliefde delen voor obscure muziek uit de jaren 60 en 70. Red Light Radio was toen ook net van start gegaan, dus kwamen we op het idee om daar een keer een radioshow te doen. Het eerste jaar hebben we ook alleen die show gedaan. Daarbij draaiden we gewoon wat we zelf leuk vonden, zonder dat we bezig waren met of dat ons ook dj-gigs zou  kunnen opleveren in de toekomst. Maar blijkbaar vonden de mensen die het hoorden het ook tof. Langzaamaan werden we steeds vaker gevraagd om op feestjes te draaien, en afgelopen zomer werden we ook geboekt voor een paar grote festivals.

Vind je het lastig om die twee dingen te combineren?

Soms wel. Vorig jaar was echt een dolle zomer met al die festivals. Dan stond ik in het weekend los te gaan op Pitch of Valitfest, maar moest ik maandagochtend wel weer m’n illustratorjasje aantrekken en met trillende handjes proberen toch iets te tekenen. Dat is af en toe wel heftig, maar ik heb het er wel voor over. Ik had ook niet verwacht dat het met Eaglemen zo snel zou gaan. Een paar jaar geleden klom ik nog over de hekken om Lowlands binnen te komen, en nu heb ik opeens een backstagebandje om m’n pols.

Foto door Ali Mousavivoor Pitch

Maar de combinatie werkt op zich wel goed voor mij. In principe draai ik in het weekeinde en teken ik doordeweeks. Al loopt dat in de praktijk nog wel eens door elkaar heen. Bij het tekenen luister ik vaak muziek op YouTube, en als ik dan iets tegenkom wat ik kan gebruiken voor de radioshow, dan raak ik weer helemaal in dat ding.

Wat wil je verder nog doen? Heb je nog grote toekomstplannen?

Vorig jaar heb ik een videoclip gemaakt voor William Kouam Djoko, en dat vond ik heel tof om te doen. Ik wil in de toekomst wel meer animatie gaan doen, ook omdat ik het belangrijk vind dat ik mezelf blijf ontwikkelen. Ik vind dat je als artiest nooit moet stilstaan. Dus ook op het gebied van mijn illustraties wil ik aan mijn stijl blijven schaven en nieuwe dingen blijven proberen.

Met Eaglemen zou ik het te gek vinden als we ook op sicke festivals in het buitenland kunnen draaien. Maar het was eigenlijk al een droom om op Pitch, Lowlands, en al die andere Nederlandse festivals te staan. Ik heb nu al zoveel verschillende dingen gedaan, dat had ik een paar jaar geleden nooit kunnen denken.

http://instagram.com/s_ostoja

Meer VICE
VICE-kanalen