Bekentenissen van een Talibanstrijder

"Was ik je een paar jaar terug tegengekomen, dan zou ik je afgemaakt hebben. We waren zo woest op buitenlanders, dat afmaken de beste optie was. Voor jou zouden we een Kalashnikov (AK-47) gebruikt hebben. Naderhand zou ik tevreden geweest zijn, het was goed om buitenlanders te vermoorden."

Mullah Jilani spreekt in de verleden tijd, gelukkig maar. Op dit moment ben ik de enige buitenlander hier. Toch verzekert Jilani ons dat collega Matin, een Afghaanse journalist, ook niet gespaard zou zijn gebleven.

"Omdat jij met hem werkt zou je ook vermoord zijn," zegt Jilani tegen Matin. "Jullie zijn hetzelfde."

Dit gesprek met deze ex-Talibanstrijder lijkt veilig te zijn, omdat het plaatsvindt onder toezicht van Nabi Gechi, krijgsheer van het Qalizalgebied. Hij is de voornaamste afslachter van Talibanstrijders daar.

We zijn bij Nabi Gechi te gast, net als Jilani. Het is opvallend dat hij hier is; het is pas twee jaar geleden dat hij Nabi Gechi wou doden.

Hij kwam met meer dan tweehonderd van zijn Talibankameraden om Nabi Gechi neer te schieten. Maar volgens Jilani (en bevestigd door dorpsoudsten) haalde Gechi een speciale manoeuvre uit waardoor de Taliban in de val gelokt werden. Toen pakte hij zijn favoriete wapen, een rifle mounted granaatwerper, en schoot hij Jilani's bevelhebber neer.

"Daarna," zei Jilani, "werd de aanval afgeblazen en verlieten we het dorp."

Later, toen Gechi een tweede keer achter de Taliban aanging, regelde Mullah Jilani een ontmoeting met de krijgsheer.

"Ik zei dat ik niet meer tegen hem wilde vechten, omdat er voor geen van ons nog wat te winnen viel," zegt Jilani. Vervolgens stapte hij over, om met Gechi tegen de Taliban te gaan strijden. Blijkbaar was zijn angst voor Gechi groter. Na het eten keken we naar video-opnames van zijn meest recente aanval op de Taliban. Hun dode lichamen werden opgestapeld in een vrachtauto.

"Ja, ik heb het juiste pad gekozen," antwoordt Jilani als we naar de gruwelijke video vragen. "Mijn lichaam had daar tussen kunnen liggen."

Maar Jilani denkt dat hij niet alleen uit respect voor Gechi's manier van strijden overgestapt is. Hij zou een ingeving hebben gehad.

Hij kreeg zo'n last van nierstenen dat hij naar een Duits-militair ziekenhuis ging, dat onderdeel was van NATO's Provinciaal Reconstructie Team (PRT).

In het ziekenhuis werd hij met zo veel goedheid opgevangen, dat hij inzag dat alles wat de Taliban over buitenlanders zeiden propaganda was. "Ik vond de mensen daar zo aardig, ze hielpen me met alles. Ze waren niet 'gewoon' in Afghanistan om mensen te doden, maar om te helpen. Al die tijd was ik blind."

Matin en ik kunnen niet inschatten of Jilani's bekering oprecht is, maar blijkbaar heeft hij Gechi's vertrouwen gewonnen. Hij zou het hier niet lang volhouden als het anders was geweest.

In twee afzonderlijke gesprekken vertelt hij ons details over de Taliban; het leiderschap in Pakistan, hun angst voor speciale NATO-troepen en de lokale militaire structuur. Medische hulp was altijd en overal beschikbaar, zelfs op vijandig grondgebied. Het ene gesprek werd gevoerd in bijzijn van Gechi, het andere niet.

Het verhaal dat een fascinerend inkijkje geeft in de wereld van de Taliban is verre van onschendbaar. Er zijn momenten dat Julani relaxed is en grapjes maakt, maar ook momenten waarop hij iets lijkt te ontwijken. Zijn verhaal zou een poging kunnen zijn om ons ervan te overtuigen dat hij deel uitmaakt van Team Gechi. Dit is wat hij zei:

Pakistan

"De Taliban komt uit Pakistan. Ze zijn hierheen gekomen om ons land te verwoesten. Dat weet iedereen."

"Eerst dacht ik dat de Jihad tegen internationale troepen gevoerd werd. Later ontdekte ik dat er voor Pakistan gevochten werd; we werden vanuit Pakistan aangestuurd."

“De meesten van hen (de leiders) zijn niet religieus. Ze komen naar Afghanistan en laten de lokale bevolking belasting betalen. Daarna keren ze terug naar Pakistan. Er is geen Jihad."

“Onze leiders woonden in mooie huizen in Pakistan, en kochten van alles voor zichzelf. Intussen moesten wij aan de frontlinie vechten in Afghanistan."

“We kregen vijfhonderd Pakistaanse roepies, wat ongeveer vijf dollar waard is. Daar kun je nog geen dag van eten. Vooral 's nachts hadden we het zwaar; nadat je overdag gevochten had moest je 's nachts meerdere malen van positie veranderen, om niet op te vallen bij de speciale troepen van de NATO."

Nachtelijke invallen van speciale troepen

“Toen de focus op de leiders lag, was het erg effectief. De leiders vreesden de nachtelijke operaties, en vooral de helikopters."

“Als de nachtelijke operaties stopten, zouden de Taliban binnen 24 uur weer op volle kracht zijn."

Militaire Organisatie Eenheid Taliban

“Bij aanvang van een operatie deden we een gebed en daarna werden we opgesplitst in kleine groepen (delgai) van ongeveer tien man. In elke delgai zat een strijder met een raketgranaat, en een strijder met een Russisch PK-machinegeweer. De rest was gewapend met Kalashnikovs. Elke delgai heeft een aanvoerder."

“Voor ieder district (stadsregio) zijn er een tot twee eenheden van tweehonderd tot driehonderd strijders, genaamd de Mahaz. De Mahaz hebben twee leiders: een districtsgouverneur en een districtaanvoerder."

“We hadden twee aanvalsmethoden, maar altijd werd de vijand omsingeld of ge-ambusht.”

“Ik ken de mensen niet die de bommen maakten. Ze droegen camouflagepakken, soms dezelfde soort als het Afghaanse leger. Het waren geen Afghanen, maar mensen uit Oezbekistan of afkomstig van Al Qaeda. Ook heb ik nog nooit een zelfmoordterrorist ontmoet, maar ik denk dat dat dezelfde mensen waren. Ik hoorde mijn leiders erover praten."

Medische ondersteuning voor gewonden

“We hadden altijd contact met dokters, overal. Als iemand gewond geraakt was kwam zo'n dokter binnen korte tijd met de juiste spullen. Soms kwamen ze met voertuigen van de Afghaanse politie."

Op een bepaald moment, na het eten, gebruikte Matin zijn computer om met een collega te kunnen Skypen. Jilani keek toe. Hij was verbaasd over de technologie. Misschien probeerde hij ons te laten geloven dat zijn transformatie echt was.

"Hier is educatie voor nodig,” zei Jilani over Skype. “Al die ontwikkelde mensen zijn goed voor ons land. Waarom zou iemand die niet naar school geweest is, zoals ik, jou willen doden?"

Alle video's and foto's zijn gemaakt door Kevin Sites tenzij anders vermeld.

Volg Kevin op Twitter: @kevinsites

En bezoek zijn persoonlijke website: KevinSitesReports.com