Hoe het was om als brommerkoerier eten te bezorgen tijdens de Brusselse lockdown

Volgens de manager van een pizzarestaurant in het centrum van Brussel liepen horecazaken afgelopen weekend ongeveer zeventig procent van hun inkomsten mis. Bezorgrestaurants hadden het juist drukker dan ooit tevoren.
26.11.15

Beelden van de grimmige, verlaten straten van Molenbeek en het centrum van Brussel namen afgelopen weekend het internet over. In de nacht van vrijdag op zaterdag werd het dreigingsniveau naar niveau 4 opgeschaald waardoor metro's, scholen, grote supermarkten en horecazaken gesloten bleven en iedereen aangeraden werd om binnen te blijven. Voor horeca-uitbaters in het centrum was dit een zware klap. Volgens de manager van de Pizzahut in het centrum liepen ze ongeveer zeventig procent van hun inkomsten mis, vertelt hij aan de telefoon.

Bij bezorgrestaurants gebeurde juist het tegenovergestelde.

Brusselse inwoners zonder een goedgevulde prepperskelder bestelden massaal eten online. Siska De Lombaerde van Pizza.be, de Belgische equivalent van Thuisafgehaald.nl, vertelt me dat er 25 procent meer bestellingen binnenkwamen dan anders. Siska zocht zelf telefonisch contact met een hele hoop bezorgrestaurants en stelde vast dat de meeste het niet schuwden om hun koeriers op pad te sturen met hun brommerbox vol pizza, sushi, Thais en Chinees.

"Slechts een handvol restaurants in het centrum liet ons weten dat ze hun bezorgdienst wilden stopzetten tijdens de lockdown," vertelt Siska. "Deze minderheid deed dat eerder uit praktische overwegingen dan uit angst. Omdat er veel patrouilles waren bijvoorbeeld, of omdat bepaalde grote straten afgesloten waren en het daardoor lastig was om met de scooter heen en weer te rijden."

"Om kwart voor acht 's avonds zag ik ineens een aantal politiewagens uitgerust met vier politieagenten. Ik kreeg bericht op mijn telefoon dat er een actie was aan de Grote Markt en dat er schoten werden afgevuurd."

Bij de restaurants die wél besloten het normale leven zijn gang te laten gaan, stond de telefoon roodgloeiend. De bestellingen stroomden binnen en de baan van de koeriers werd stukken spannender. We spraken Mohamed, een 25-jarige koerier bij Sushi Factory in Brussel om hem te vragen hoe hij de lockdown en het rijden door met politie-agenten en soldaten bevolkte straten ervaren heeft.

"Ik was misschien meer op mijn hoede dan anders, maar bang was ik niet. De kou was vervelender dan de lockdown," vertelt Mohamed. De Sushi Factory haalde afgelopen weekend naar eigen zeggen een hoop nieuwe klanten binnen. Het restaurant ligt naast de Europese Commissie, en dat was volgens Mohamed riskanter dan de ritten zelf. "Vooral voordat ik wegreed keek ik goed om me heen of ik iets verdachts zag," vertelt hij, maar eenmaal op weg was er volgens hem weinig om bang voor te zijn. "Ik denk dat het lichtje van mijn telefoon gedurende mijn hele shift aan was omdat ik de hele tijd het nieuws checkte. Dat was de enige manier om te weten welke straten ik moest ontwijken, niet omdat ik er niet durfde te komen, maar simpelweg omdat ze afgesloten waren voor verkeer."

"Ik liep naar de kofferbak om mijn handschoenen eruit te halen, en op dat moment keken de soldaten me aan en stonden ze echt schietklaar."

"Op zondag merkte ik dat er van alles aan het gebeuren was. Om kwart voor acht 's avonds zag ik ineens een aantal politiewagens uitgerust met vier politieagenten. Ik kreeg bericht op mijn telefoon dat er een actie was aan de Grote Markt en dat er schoten werden afgevuurd. Ik heb daar dichtbij een levering gebracht en kreeg een sms'je van een collega dat ik moest oppassen, maar ik heb er eigenlijk niks van opgemerkt. Vanaf negen uur was er wat meer chaos in de binnenstad. Mensen waren gehaast en liepen hun huizen binnen. De straten waren daarna behoorlijk uitgestorven," vertelt hij.

De mensen bij wie hij eten bezorgde gedroegen zich niet erg anders dan anders. "Mensen waren minder ongeduldig. In een ander weekend zouden ze geen bestelling plaatsen als de wachttijd een uur is, maar nu was dat voor niemand een probleem. Mensen waren al blij dat we kwamen. Ik merkte wel dat mensen wat terughoudender waren dan anders. Ze bekeken me drie keer voordat ze de deur open deden, vast ook omdat ik van Marokkaanse afkomst ben, maar dat is begrijpelijk. Als ik wegging, wensten mensen me in plaats een fijne avond, een veilige avond toe." Meer fooi dan anders kreeg hij niet.

Er waren veel bewapende soldaten, maar ook die lieten de koeriers met rust. "Het gebeurde wel een keer dat ik voor een rood licht stond en de motor van mijn brommer uitzette. Ik liep naar de kofferbak om mijn handschoenen eruit te halen, en op dat moment keken de soldaten me aan en stonden ze echt schietklaar. Maar opnieuw, dat vind ik eigenlijk normaal. Ze doen gewoon hun werk."

Volgens Mohamed haalt de pers de naam van de Belgische hoofdstad en dan vooral Molenbeek schaamteloos door het slijk. "Niemand moet bang zijn voor Brussel. De kranten doen alsof het er hier aan toe gaat als in een Hollywoodfilm. Ze schrijven constant over Molenbeek, zelfs als het gaat om verdachten die in een totaal andere gemeente opgepakt zijn, gewoon voor de sensatie. Ga er eens uit eten, wandel eens rond, dan zie je met je eigen ogen dat het er prima is."

Ondertussen komt Brussel langzaam weer tot leven en zijn de koeriers van Pizza.be niet langer de enigen die de straten onveilig maken. Kinderen gaan terug naar school, de helft van de metro's rijdt weer en winkels openen hun deuren. Ook restaurants en kroegen zijn klaar om hun zaak nieuw leven in te blazen. Zij kunnen via deze Facebookpagina laten weten dat ze open zijn, en dat ze je met alle plezier van de wereld een stevige pint bier inschenken.

Hier trouwens het promofilmpje dat de toeristische dienst van Brussel gisteren online heeft gezet om Brussel een toeristische boost te geven. Spoiler alert: overal katten.