Bij opera denk je al snel aan een dikke vrouw in een rode jurk die luidkeels zingt dat ze een broodje koopt, of verliefd is op de bakker. In opera wordt namelijk alles gezongen. Ook denk je aan opgedofte grijsaards met gehoorapparaten en andere culturele kapitalisten die peperdure kaartjes kopen voor ongemakkelijke stoelen op het zoveelste balkon. Waarom eigenlijk? Tijdens het Opera Forward Festival in Amsterdam probeerde ik het te begrijpen.

Ik zag in mijn leven drie opera’s. In 2010 zag ik met medestudenten Der fliegende Holländer van Richard Wagner in de Nationale Opera & Ballet. We hadden kaartjes gekregen van het Nexus Instituut, dat ons wat hoogculturele bagage wilde meegeven. We zaten vooraan, de boventiteling was klein en hing hoog boven het toneel, en ik had geen idee waar ik naar keek. Ik herinner me weinig: iets met een spookschip, en dat we na afloop over de snelweg scheurden in de BMW van iemands vader.

Lees verder op Creators.