Het is weer Pasen en dan doet zich altijd weer hetzelfde fenomeen voor: heel Nederland gaat massaal eieren eten tijdens het Paasontbijt. Gezellig kletteren lepeltjes tegen de binnenkant van eierschalen terwijl ze flubberig eiwit en druipend eigeel opscheppen. Kwetterende tantes gieren het uit, een brokje ei blijft in schoonvaders baard kleven, iedereen heeft fun – behalve ik.

Op een feest zoals dit word ik meer dan ooit geconfronteerd met mijn irreële angst voor eierschalen. Mijn intense afkeer van eierschalen is nog ouder dan de vraag ‘wie was er eerst: de kip of het ei?’ Van alleen al het idee van een stukje eierschaal tussen mijn tanden, krijg ik kokhalsneigingen. Ik denk dat dit komt door een traumatische ervaring in mijn jeugd. Toen een vriendinnetje een ei brak om een omelet te bakken, en daar in plaats van een goudgeel ei een kuikenfoetus uit tevoorschijn kwam.

Lees verder op Munchies.