Hoe je er achterkomt of je huisgenoot een kannibaal is

Huisgenoten kunnen zo veel ergere dingen doen dan hun afwas laten staan.
20 juli 2017, 11:13am

Niemand zal zomaar zijn liefde voor kannibalisme gaan lopen verkondigen. Het is een van de grootste taboe-onderwerpen van onze samenleving en dat is misschien ook wel waarom filmmakers zo graag mensen er mee choqueren. Onlangs nog liepen mensen kokhalzend weg tijdens de vertoning van de Belgische film Raw. Het verhaal over een schattige vegetariër die een onstilbare honger gekregen heeft naar vingerkootjes, lijken en billen van haar huisgenoot lag blijkbaar zwaar op de maag.

Het lijkt een ongeloofwaardig verhaal, maar het is recht uit het leven geplukt: enkele jaren geleden biechtte een 21-jarige student uit Amerika op dat hij zich tegoed had gedaan aan het hart en de hersens van z'n huisgenoot. In Australië sneed een jonge kerel de piemel van zijn roomie af om het bloed eruit te zuigen, terwijl enkele kilometers verder een jongen gezellig aan het kauwen was op de rug van een goede vriend.

En wees eens even eerlijk: hoe goed ken je jouw huisgenoot nu écht?

Kannibalen zijn natuurlijk gestoord, maar zo zien ze er niet altijd uit. De Japanse kannibaal Issei Sagawa die in 1984 de Nederlandse Renée Hartevelt opat, zag eruit als jij en ik.

Iedereen – je familie, vrienden, collega's en ja: ook je huisgenoot – kan een bloeddorstige, mensenetende psychopaat zijn. De hamvraag is dus: hoe herken je een kannibaal?

En wees eens even eerlijk: hoe goed ken je jouw huisgenoot nu écht? Omdat – behalve als je een vore-fetisj hebt – opgegeten worden niet de allerleukste manier is om je einde te komen, zetten we enkele signalen op een rij die een indicatie zijn dat je lieve huisgenoot een vleesetend monster is. Veel succes met je zoektocht naar een nieuwe kamer!

Hun adem wordt ook wel 'Fetor Hepaticus' genoemd, oftewel "de adem van de dood".

Stinkende adem: Iedereen kent wel iemand met een adem die ruikt alsof die elke ochtend poep en rottend afval eet. Een stinkende adem is walgelijk, vooral als die teringstank ontstaat door dat brok mensenvlees dat je huisgenoot net naar binnen heeft gewerkt. Taai vlees is sowieso slecht voor een frisse adem, maar behalve als je huisgenoot een fervente flosser is, bestaat de kans dat er vlezige draadjes, vezels en haartjes tussen z'n tanden blijven zitten. Ook is mensenvlees erg zwaar voor de lever, waardoor de adem van je huisgenoot naar ammoniak gaat meuren. Lekker detail: het wordt ook wel 'Fetor Hepaticus' genoemd, oftewel "de adem van de dood".

Zijn hersenen worden langzaam een soort spons en zijn centrale zenuwstelsel een soort moes.

Trillen, dementie, incontinentie en onbedwingbare lachbuien: Als je huisgenoot te veel menselijke hersenen eet, bestaat de kans dat hij een smerige 'prionziekte', genaamd kuru te pakken krijgt. Prionen zijn nasty kleine zombie-eiwitten die andere eiwitten aanvallen en omzetten in andere zombie-eiwitten. Zijn hersenen worden langzaam een soort spons en zijn centrale zenuwstelsel een soort moes. Eerst krijg hij hoofdpijn en gewrichtspijn, daarna evenwichtsproblemen en begint hij te trillen. Uiteindelijk kan hij zijn plas niet meer ophouden, kraamt hij onzin uit en heeft hij oncontroleerbare lachbuien. Met andere woorden: je mensenetende huisgenoot verandert langzamerhand in hoe jij eruit ziet op een after die veel te lang is doorgegaan. Grimmig.

Gele schurftige huid en ogen: die overdosis aan menselijke eiwitten zorgt nog voor andere smakelijke details, zoals vreemde, grijzige drollen die stinken als de pest. Aangezien jij er waarschijnlijk niet veel voor voelt om de uitwerpselen van je huisgenoot te bestuderen, zijn er nog andere signalen zoals bijvoorbeeld gelige ogen en huid en verkleurde vingernagels die wijzen op overmatige eiwitconsumptie. Als je huisgenoot tot nu toe al in het rijtje past, begin ik me af te vragen waarom je eigenlijk met deze persoon samenwoont.

En jij maar denken dat die vermoeidheid van je huisgenoot ligt aan haar strakke scriptiedeadline of te drukke seksleven.

Algemene oververmoeidheid: Een kannibaal is constant oververmoeid, omdat hij aan het strijden is tegen een virus. Alhoewel het menselijke lichaam gehard is tegen verschillende virale aanvallen, zijn de menselijke cellen de beste saboteurs van het afweersysteem. Ze zijn aangepast aan het menselijk lichaam, kennen het door en door, en weten dus perfect hoe ze de menselijke firewall moeten omzeilen. En als dat niet genoeg is, is die verdediging van de cellen tegen andere menselijke cellen zo intens dat de kannibaal altijd kapot is van zijn constante strijd. En jij maar denken dat die vermoeidheid van je huisgenoot ligt aan haar strakke scriptiedeadline of te drukke seksleven.

Ontbrekende lichaamsdelen: Als jij 's ochtends ontdekt dat er iemand een hap genomen heeft uit je been, woon je waarschijnlijk met een vleesetende huisgenoot. Verrassing! Maar zelfs als je huisgenoot alleen een paar vingerkootjes, een teen of een paar stukjes arm mist, bestaat er een kans dat hij zichzelf opsmikkelt. Er bestaat namelijk zoiets als autokannibalisme waarbij kannibalen de drang hebben om zichzelf op te eten. Een 22-jarige Japanner liet zijn penis chirurgisch verwijderen, om het vervolgens te koken en te serveren aan zijn gasten, terwijl hij er zelf ook van genoot.

Dave Playpenz at zijn eigen vinger op, nadat hij deze verloor in een ongeluk. Daar heb jij natuurlijk als huisgenoot helemaal geen last van, tot die autokannibalisme overslaat in in exokannibalisme: als een kannibaal ook daadwerkelijk anderen begint te eten. Nu denk je: oef, ik ben dikke maatjes met mijn huisgenoot. Nou, er bestaat ook zoiets als endokannibalisme. Hierbij voelt de kannibaal de drang om zijn geliefde – of goed bevriende huisgenoot op te eten.

Als je huisgenoot voldoet aan al deze eigenschappen, is hij of zij hoogstwaarschijnlijk een kannibaal. Of je huisgenoot houdt gewoon van flink doorzakken op vrijmibo's, dat kan ook.