Het vrouwelijke orgasme in vijftien zwart-witfoto's

Fotograaf Albert Pocej legde vrouwen vast precies op het moment dat ze hun hoogtepunt bereikten.
14.9.16
Alle foto’s met dank aan Albert Procej

Het zijn foto’s van misschien wel het meest intieme moment dat er is: het orgasme. De Litouwse fotograaf Albert Pocej publiceerde onlangs zijn serie The Story of Orgasmic Faces, een verzameling zwart-witfoto’s van vijftien vrouwen op het moment van hun hoogtepunt. De een heeft haar tong uit de mond, de ander krult zich op tijdens het roken van een sigaret. Het zijn vermakelijke foto’s, maar we bleven ook met een heleboel vragen zitten. Waarom zitten er bijvoorbeeld geen mannen tussen? En wat wil hij hier precies mee bereiken? We belden met de fotograaf om erachter komen.

The Creators Project: Hoi Albert. Waarom heb je deze fotoserie gemaakt?
Albert Procej: Om taboes te doorbreken. Seks is een onderwerp dat nog steeds omgeven wordt door mythes en vreemde overtuigingen. Alleen al het feit dat het project nu zo veel aandacht krijgt, toont hoe gevoelig het onderwerp van het vrouwelijk orgasme nog steeds is. Mannen hebben door de tijd heen altijd de machtspositie bekleed binnen de familie en in de politieke, juridische en financiële wereld. Het bevredigen van een vrouw is ironisch genoeg een van de weinige gebieden gebleken waar mannen juist geen complete controle over hebben gekregen. Vrouwen hebben pas heel recentelijk, tijdens de eerste seksuele revolutie, hun ‘recht’ op het orgasme verkregen. Ik wilde dat vrouwelijke orgasme nu verkennen in een fotografisch experiment. Ik hoop hiermee de seksualiteit van de vrouw bespreekbaarder te maken.

Waarom neem je alleen foto’s van klaarkomende vrouwen? Een paar mannen was misschien ook wel leuk geweest.
Het orgasme van de vrouw is veel intenser en duurt ook langer, waardoor het interessanter is om te fotograferen. Het is niet dat ik bang ben voor mannen. Ik koos voor vrouwen omdat ik vind dat hun orgasme esthetisch mooier is. Zoals ik al zei, is het ook de vrouwelijke seksualiteit die ik hier wil belichten.

Was het moeilijk om modellen te vinden?
Ja, best wel. Ik wist dat ook al een beetje toen ik eraan begon, maar toch. Ik schreef honderden verzoeken op Facebook. Beetje bij beetje vond ik uiteindelijk vijftien modellen die het wilden doen, voor de kunst. Ze vertrouwden mij.

Was het moeilijk voor ze om voor jouw lens een hoogtepunt te bereiken?
Soms wel, soms niet. De meeste vrouwen kennen hun eigen lichaam heel goed en weten beter dan mannen hoe ze zichzelf tot een climax moeten krijgen. Ik vroeg hen ook vaak van tevoren of ze dachten dat het ze zou lukken, want ik wilde geen gefakete orgasmes fotograferen. Die heb je al genoeg binnen de fotografie.

Het lijkt me toch best een beetje ongemakkelijk voor ze. Bleef je eigenlijk bij hen in de ruimte terwijl ze masturbeerden?
Sommige vrouwen voelden zich genoeg op hun gemak als ik erbij bleef met mijn camera. Voor mij was dat ook interessant, omdat ik dan veel meer controle had over de compositie en het aanwezige licht. Maar meestal plaatste ik mijn camera echter op een statief en werkte ik met een zelfontspanner die elke seconde een foto nam, terwijl ik in een andere ruimte aan het wachten was.

Hoe heb je er uiteindelijk voor gekozen om die hoogtepunten in beeld te brengen?
Ik vond het interessant om alleen de gezichten te tonen, in plaats van het hele lichaam. Dat laat meer aan de verbeelding over en het is ook sprekender, denk ik. Ik wil juist niet te veel laten zien: de fantasie is namelijk veel krachtiger.

Klik hier om meer fotografie van Albert Pocej te bekijken.