FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

OP VAKANTIE NAAR HET DERDE KOREA

Je weet dat Korea in tweeën is gesplitst en dat de ene kant in en in slecht is en dat de andere kant prima plasma-tv's maakt. Je weet waarschijnlijk ook dat de twee landen gescheiden zijn door de meest gemilitariseerde, best bewaakte grens ter wereld, die citytripjes naar Pyongyang moeilijk tot nagenoeg onmogelijk maakt.

Maar wat bijna niemand weet is dat er nog een Korea is, dat ten westen van de twee bekendere Korea's ligt. Dit derde gebied is waar de werelden van Noord- en Zuid-Korea botsen in een soort kapitalistisch en communistisch hutspotje dat onder auspiciën van de Chinezen valt. De Autonome Koreaanse Prefectuur Yanbian heet het officieel (althans, dat is volgens Wikipedia de Nederlandse vertaling), en hoewel het Kim Jong Il's geboorteplaats is, kun je er toch Starbucks drinken en K-pop luisteren.

Advertentie

Om vanuit Peking in Yanbian te geraken moest onze correspondent Alex Hoban (die, naar we vermoeden, verhalen bloedt als je hem schopt. We hebben serieus geen idee waar die jongen het steeds weer vandaan haalt) een waardeloze 24-uur durende treinrit ondergaan. Zijn stoel bestond uit twee aan elkaar getimmerde houten planken die zich bevonden in een TL-verlicht treinstel, dat ook nog eens volgeramd zat met mensen die hun half opgepeuzelde worstvellen op de in toenemende mate gore treinvloer gooiden. Hier is zijn fotoverslag van het derde Korea.

Yanbian, gelegen in het Noord-Oosten van China, heeft alles wat een politiek bipolaire Koreaan zich zou kunnen wensen. Hippe Zuid-Koreaanse koffietentjes, enorme modewarenhuizen en clubs met de beste uit Seoul ingevlogen DJ's gaan er hand in hand met grijze communistische uitzichten, kitscherige gemilitariseerde pretparken, socialistische standbeelden, arbeidersuniformen en een atmosfeer van economisch verval.

De twee miljoen zielen in Yanbian zijn de grootste groep etnische Koreanen buiten het Koreaanse schiereiland. Hier ontmoeten zakenmensen, regeringsmedewerkers en fanatieke christelijke evangelisten uit Noord-Korea en Zuid-Korea elkaar om te praten en handel te drijven. Het onder China vallende grondgebied wordt daarbij gebruikt als min of meer neutrale ontmoetingsplek. Jammer genoeg blijft Nood-Korea Noord-Korea. Daarom veroorzaken ondergrondse nucleaire proeven van Noord-Korea soms aardbevingen in de hoofdstad van Yanbian, Yanji en wordt er eens in de zoveel tijd een Zuid-Koreaanse pastor gekidnapt.

Advertentie

Het centrum van Yanji heeft felle neonlichten en goede Koreaanse restaurants. Het is 's nachts merkwaardig genoeg best leuk om er rond te lopen. Waarschijnlijk omdat het duister de rotte plekken die je overdag ziet verhult.

Als de zon schijnt, zie je dat de stad bestaat uit flats die opgetrokken zijn in de betonnen stijl waar het communisme patent op heeft. Afbrokkelende huisjes en socialistische beelden van dansende vrouwen maken het plaatje compleet.

Als antwoord op de evidente tekenen van groei en welvaart die het gebied van Zuid-Korea erfde, heeft Noord-Korea een naargeestig, halfverlaten pretpark in Yanji gebouwd. Alleen een land met gevangenen als burgers kan zo'n hallucinante, traumatiserende nachtmerrie presenteren als 'pretpark'.

Dit zijn de wat minder bekende helden van het communisme: Tepelzwijn en Homohert.

Er is een treinrit voor het hele gezin die langs huilende teddyberen met gebroken nekken gaat.

De man zonder ogen groet je voor je plaatsneemt in de spin…

…waarna je in de schommel gaat met een nucleaire raket als thema…

…en tenslotte een show ziet met daarin een meisje dat slechts een slang draagt.

Deze tank is voor kinderen, die er vast in kunnen trainen voor de glorieuze dag dat ze Zuid-Korea binnenvallen om Zuid-Koreaanse cafés, scholen en andere plekken van moreel verval op te blazen.

En hier zien we een prachtige artistieke impressie van een kalende man die met een slang een meisje probeert te penetreren.

Advertentie

Dit wrede entertainment doet geen afbreuk aan de populariteit van Yanji en omgeving, wat te wijten valt aan een belangrijke toeristische staatsgreep: het is de mythische geboorteplaats Kim Jong Il.

Het Hemelmeer ligt op 2000 meter hoogte, op de top van het Changbaigebergte, dat zich niet ver van Yanji uitstrekt over de grens tussen China en Noord-Korea. De ene kant wordt versperd door nauwelijks zichtbare militaire wachtposten, aan de andere wemelt het van de Chinese toeristen die hun worsthuidjes te pas en te onpas naar de grond werpen.

De Noord-Koreaanse propagandamachine heeft met terugwerkende kracht besloten dat dit de geboorteplaats van hun leider is. Natuurlijk is het complete bullshit, maar zeker is dat het een stuk indrukwekkender klinkt dan het viezige Siberische legerkamp waar de meeste spruiten worden gebaard. De waarheid gemakshalve negerend kan ik je vertellen dat ik bijna €35,- heb neergeteld voor een 4X4 om mezelf en mijn vriendin Emily naar de top te kunnen rijden.

Voordat het Koreaanse schiereiland in tweeën werd gedeeld, was het een christelijk broeinest. Pyongyang was het Jezus-mekka van Azië. Maar toen de Noord-Koreaanse communistische regering de macht overnam, stapte de bevolking massaal over op een nieuwe mythologie. Die presenteerde de Kims als een soort 'best of' van de Bijbel, maar dan met nucelaire oorlogskoppen. Om de mensen een beetje te compenseren, hebben ze vervolgens zoveel mogelijk christelijke feestdagen gecoöpteerd. Dat is de reden waarom de nationale feestdag van Noord-Korea (waarop de verjaardag van de moeder van Kim Jong Il wordt gevierd) plaatsvindt als wij aan de kerstdis zitten. Het is tevens de reden waarom ze de wereld graag voorhouden dat hun leider werd geboren in geïsoleerde armoede, in de bergachtige equivalent van een stal.

Advertentie

Vlak voor we het laatste stukje naar de top gingen beklimmen, vonden we deze replica van zijn babykamer. Ziet er gezellig uit.

De kamer was onderdeel van dit verlaten vakantiecomplex voor Koreanen, dat vandaag de dag bezet wordt door een paar berggeiten.

Dit lijkt me wel een leuke plek om politieke gevangenen vast te zetten.

Het is heel koud op de top van de berg. Echt heel koud.

Hoe dan ook, het is altijd leuk om kinderen vrolijk te zien spelen op de grens van een totalitaire staat. Hierboven zie je een stel kinderen dat met hun moeder over het hek naar Noord-Korea is gesprongen. Met het bord op de achtergrond probeert China overlopers op het laatste moment te ontmoedigen. Dit is het bewijs dat kinderen vandaag de dag geen respect hebben voor de assen van het kwaad.

Toen we weer beneden waren, realiseerden we ons dat we echt alle mogelijke activiteiten in het mythische derde Korea konden afstrepen. Het was leuk, maar mijn volgende vakantie heeft toch echt Antigua als bestemming.

TEKST EN FOTO'S: ALEX HOBAN