Een zonnestorm veroorzaakte op een haar na een nieuwe Wereldoorlog

De nucleaire Holocaust zal hoogstwaarschijnlijk plaatsvinden op een zonnige dag
19 januari 2017, 12:32pm

In 1967, tijdens de Koude Oorlog, veroorzaakte een zonnestorm bijna de Derde Wereldoorlog. Radarsensoren die bedoeld waren om raketaanvallen tegen de Verenigde Staten te detecteren sloegen uit. De boosdoener: een enorme elektromagnetische zonnestorm.

Deze youtubevideo van SciShow Space legt uit hoe een verkeerde interpretatie van die data had kunnen leiden tot een nucleaire oorlog en hoe de crisis uiteindelijk is afgewend.

Eerst is het belangrijk om te begrijpen hoe zonnestormen werken. De zon is gemaakt van plasma, superhete geladen deeltjes. Op het zonneoppervlak, de fotosfeer, vormen al die elektrisch geladen deeltjes sterke magnetische velden. Als de energie van die magnetische velden oploopt tot een bepaald niveau, barsten ze los in de vorm van een zonnestorm. Zo'n storm werpt wolken van plasma-ionen en straling de ruimte in.

Als die straling dichtbij de Aarde komt, wordt deze door het magnetische veld van onze planeet naar de Noord- en Zuidpool getrokken. Dit is ook hoe het noorderlicht ontstaat: luchtmoleculen in de bovenste laag van de atmosfeer nemen energie van geladen plasmadeeltjes op en geven een gloed af.

Als zo'n storm heel sterk is en meer elektromagnetische straling de Aarde raakt dan normaal, kunnen luchtmoleculen de energie niet allemaal absorberen en raakt de straling het aardoppervlak. Dat is wat er gebeurde op 18 mei 1967. De Amerikaanse luchtmacht zag een grote groep zonnevlekken – koelere, gemagnetiseerde regio's in de fotosfeer – en leidde daaruit af dat er een zonnestorm plaatsvond.

Vijf dagen later, op 23 mei, vond de grootste zonne-explosie van radiogolven uit de geschiedenis plaats. De explosie bereikte een frequentie van 440 megahertz: dezelfde frequentie die door de VS en geallieerde radiostations werd gebruikt om nucleaire Sovjetraketten te detecteren. Met behulp van het Ballistic Missile Early Warning System (BMEWS) zou de VS een kwartier hebben vanaf het moment dat de nucleaire aanval werd ontdekt om een tegenaanval uit te voeren.

Tijdens de zonnestorm pikte het North American Air Defense Command vreemde signalen op. De radiogolven van de zon overweldigden de detectoren van de BMEWS, waardoor het leek alsof de ontvangststations werden geblokkeerd. Normaal zou dit worden geïnterpreteerd als een oorlogsdaad en betekenen dat er raketten onderweg zijn.

Vliegtuigbemanningen zouden onmiddellijk instructies hebben gegeven om terug te slaan en raketten te droppen op de Sovjets. Deze zouden op hun beurt de VS hebben aangevallen, maar dan echt. Het had het begin geweest van een wereldwijde nucleaire oorlog.

Gelukkig konden de Amerikaanse voorspellers van zonneactiviteit de data van het BMEWS rijmen met de weersomstandigheden, en zo vaststellen dat de vreemde frequenties werden veroorzaakt door een zonnestorm. Er was geen aanval en in 1967 werd de Derde Wereldoorlog voorkomen door mensen die verstand hadden van wetenschap.