Gisteren was ik een beetje aan het surfen, op zoek naar ideeën voor een nieuw en spannend artikel. Vooral de fetishfora zijn echt hilarisch. Er zijn blijkbaar mensen die het geil vinden om met hun naakte vel tegen een ballon aan te schuren. Wat daar in hemelsnaam geil aan is, weet ik niet. Weinig geluiden zijn zo irritant als het schuren over een ballon. Ik zou er gek van worden. Ook de zadelruikers en klinkenlikkers waren op deze fora in grote getalen aanwezig. Zadelruikers zijn raar. Ik mag er niet aan denken dat er aan mijn zadel gesnuffeld wordt als ik na een leuke fietstocht mijn fiets in het rek plaats. Klinkenlikkers kunnen ergens wel op mijn sympathie rekenen. Wie wil er nu niet dat zijn klink mooi blinkt. Hygiënisch is het allesbehalve. Een gemiddelde deurklink bevat significant meer bacteriën dan de goorste toiletbril. Uiteraard komen de meeste klinkenlikkers uit Japan. Daar geraken ze al opgewonden van een vierkante meloen, zeg maar. “Altijd moeilijk doen die Japanners”, zei mijn grootvader altijd. Hij kon het weten want hij zat 3 jaar opgesloten in een Jappenkamp. Maar daar gaat deze blog niet over.
Het echte thema is spinnen. Arachniden zijn nuttige diertjes. Ze eten insecten zoals vliegen en muggen. Denk daar maar eerst aan voor je zonder pardon hun kleine orgaantjes uit hun lijfjes perst met je schoen of tijdschrift. Enkele jaren terug heb ik op Rock Werchter om 5 uur ’s nachts een wildvreemde man horen opperen dat de angst voor spinnen één van de laatst overgebleven oerinstincten is. Toen klonk het alvast plausibel. Later zag ik dezelfde man flyers uitdelen met een pseudowetenschappelijke hypothese die moest bewijzen dat de maanlanding nooit echt gebeurd is.
Volgens Wikipedia werd er een leuk experiment gedaan met spinnen in 1948. P.N. Witt voerde huispinnen psychoactieve stoffen als LSD, amfetaminen, strychnine, mescaline en cafeïne. De bedoeling van dit spinnendrugsfestijn was om te kijken of de spinnen later aan hun web zouden beginnen werken. Schijnbaar doen spinnen dit tussen 2 uur ‘s nachts en 5 uur ‘s morgens. De resultaten waren opmerkelijk. Niet de tijdsduur veranderde maar wel de vorm van het web. De vorm van het web was afhankelijk van de soort en hoeveelheid drugs dat de spinnen namen. Waarschijnlijk omdat er geen haan naar kraait wat een gedrogeerde spin doet, is het experiment in de vergetelheid geraakt. In 1995 was het duidelijk een slecht jaar voor de ruimtevaart, want een onderzoeksgroep van NASA besloot het experiment nog eens over te doen.
Conclusie: de niet gedrogeerde spin zal veel vliegjes vangen. De cafeïne-spin en de Choral Hydrate-spin zijn de architecten en kunstenaars van de spinnenwereld. Hun web is heel mooi maar niet echt functioneel.