FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

INTERVIEW - EEN VEEBOER ZONDER KOEIEN

20.11.08

Ik heb zowat 19 jaar van mijn jongeren jaren gesleten in een boerengat ten noorden van Antwerpen, waar men op een gans rijden als de belangrijkste sport ziet. Terugkeren naar mijn roots leek me dan ook de uitgelezen manier om een vervolg te breien aan het interview met Dokter God. Het enige wat ik moest doen was wat rondhangen bij de plaatselijke parochiekantine in de hoop enkele kerkelijke sukkels tegen het lijf te lopen. Helaas, en misschien ook gelukkig, blijken Belgen niet zo te koop te lopen met hun geloofsovertuigingen. De Heer is hier op sterven na dood. Maar goed, om niet verzeild te raken in een Nietzchesiaanse boutade besluit ik een koffie te slurpen bij mijn ouders. Aan de keukentafel vraag ik me af waar de koeien zijn, die toch een dikke 22 jaar achter onze tuin hadden gestaan. Ik laat God voor wat hij is, en bel aan bij buurman en boer Alex om een antwoord op deze prangende vraag te vinden. De boer is toch meer de ruggengraat van een landelijke samenleving dan onze imaginaire vriend God, niet?

Vice: Als ik mij niet vergis stonden hier tot voor kort koeien. Wat is er met die beesten gebeurd?

Boer Alex: Ze zijn allemaal weg.

Advertentie

Waarom?

Het zorgde voor te weing winst jammer genoeg. Tegenwoordig moet je al een behoorlijk groot bedrijf zijn om aan winstgevende veeteelt te doen.  Je moet alles zelf kunnen produceren, gezien de hoge prijzen voor veevoer. Je moet veel ruimte hebben, wat hier wel degelijk een probleem is aangezien onze boerderij in de bebouwde kom ligt. Nee, we hebben alle runderen verkocht. Daarbij heb ik ook de leeftijd om te stoppen.

Dat moet een zware dobber zijn geweest.

Zeker en vast. Ik mis het wel.

De bezwete agrariër die met zijn ontblote torso het hooi op de wagen gooit, en zijn biertje nuttigt behoort tot het verleden?
Zoals ik al zei. De
romantiek van vroeger is weg. Je bent een bedrijf zoals alle anderen, dat winst moet
maken en aan schaalvergroting en specialisatie moet doen. Vroeger deden we van alles wat.
Ik heb jaren patatjes, bieten, erwtjes en boontjes geplant. We konden het
leveren aan de plaatselijke conservenfabriek. Die afwisseling was zeer
aangenaam. Maar ook die bedrijven werken nu met grote leveranciers.
Dat neemt niet weg dat ik toch nog enkele gewassen heb
geplant dit jaar. Ik kan het niet laten.

Zien je dagen er veel anders uit, nu de beesten weg zijn?

Het is moeilijk om mijn draai te vinden. Ik heb nooit iets anders geweten. Heel mijn leven stond ik vroeg op om de dieren te voederen. Er was geen sprake van de term weekend, laat staan vakantie. Een boer is altijd in de weer. Waarschijnlijk omdat de boerderij naast je huis ook de werkplek is. Momenteel verveel ik me met andere woorden de pleuris. Maar ik moet zeggen, ik help mijn zonen en dochter met de tuin en het passen op de kleinkinderen. Ook in het bos van mijn zoon werken kan me veel plezier doen.

Boer Alex en zijn echtgenote, Maria

Voor uw kleinkinderen moet het geweldig zijn om hier rond te hangen.

Advertentie

Ze hebben inderdaad ruimte genoeg om te voetballen, fietsen, kampen te bouwen en zoveel lawaai te maken als ze willen. In de schuur hebben we momenteel zelfs een mini-skatepark staan. Ze genieten er met volle teugen van. Voor hen is het vanzelfsprekend geworden zoveel speelruimte te hebben. Het is vooral wanneer er vriendjes meekomen die verwonderd zijn over die enorme vrijheid, dat ze stil staan bij dat feit. Zo nu en dan brengen ze zelfs hun klas mee. Maria kan er echt van genieten om de kleuters bij te brengen waar de melk, het vlees en de kalfjes vandaan komen.

Dat moet ongetwijfeld vertederende momenten opleveren. Beleeft een boer naast economische nog andere lastige momenten?

's Nachts wakker worden om te beseffen dat je schuur in lichterlaaie staat is één van die dingen.

Excuseer?

Wel ja, de grote stal hierachter is een keer of vier uitgebrand. De moed zakt serieus in de schoenen wanneer je ontdekt dat je hele fortuin in as ligt omwille van een kortsluitinkje in een landbouwtuig. Het is echter nog erger wanneer je beseft dat het aangestoken werd. Een pyromaan kon de enorme hoeveelheid droog hooi in onze stallen blijkbaar niet weerstaan. Ik heb verschillende keren 's nachts wanhopig dieren uit de stallen gehaald, terwijl de vlammen uit het dak sloegen.

Hebben ze het overleefd?

Ja, ze zijn er telkens heelhuids uitgekomen. Maar de ravage was enorm.

Wat is er uiteindelijk met dat stuk onbenul gebeurd?

De politie heeft hem op een keer neergeschoten toen hij een oud dametje aan het bedreigen was. Hij deed alsof hij een wapen had, en kreeg een fataal 9mm loodje in zijn buik.

Ok, dat is drastisch. Momenteel staat er geen hooi of koeien meer in de stal. Ik zie wel een kudde caravans. Wat is daar de bedoeling van?

Er zitten geen zigeuners, als je dat bedoelt. We hadden enkele vrienden met zo'n motorhome, maar zonder plaats om hem ergens weg te zetten. Aangezien onze stallen toch leeg stonden besloten we deze tijdelijk te adopteren. De een zegt het tegen de andere. Je weet hoe het gaat. En uiteindelijk hebben we er geen last mee. Ze geven minder warmte dan de koeien, maar we hoeven ze niet te voeren.

WARD JOPPEN