Laten we het nog even hebben over het interview met Anne Fleur Dekker bij Pauw
Identiteit

Laten we het nog even hebben over het interview met Anne Fleur Dekker bij Pauw

De uitzending van Pauw gisteravond bereikte een record: mansplainingslevel 1000.
Noor Spanjer
Amsterdam, NL
29 maart 2017, 12:22pm

Ik zat gisteravond klaar voor mijn laptopscherm om het gesprek met Anne Fleur Dekker te kunnen zien in de uitzending van Pauw. Ik was wel benieuwd hoe het de activistische GroenLinkser verging, nu ze sinds een aantal dagen ernstig wordt bedreigd door de achterban van Thierry Baudet omdat ze in een opiniestuk op Joop.nl schreef dat ze hem een engerd vindt, in haar woorden "een Wilders in schaapskleren [...] die verkrachting goed praat."

Heftige woorden, en het is jammer dat Dekker in dat stuk in eerste instantie een passage uit zijn roman aanhaalt, want wat fictie is, kan je niet tegen iemand gebruiken – hoe dicht het ook bij iemands persoonlijke aard lijkt te zitten. Bovendien blijft er genoeg Baudetterie over om je over op te winden, zoals zijn hilarische ego of die ene column uit 2014 voor thepostonline, waarin hij zegt dat "vrouwen overmand willen worden en niet willen dat je hun nee respecteert".

Naast haar column op Joop, tweette Dekker een tijd geleden een ironische reactie op een twitteraar die opriep om stenen op moskeeën te gaan gooien. Ze schreef als antwoord: "Wie gaat er mee 500 stenen op Wilders gooien? Vind ik wel een 'ludieke actie'." Die tweet en het stuk op Joop zorgen er nu voor dat ze zodanig wordt bedreigd dat ze niet meer thuis kan slapen, en ik dacht in deze uitzending van Pauw te horen te krijgen hoe dat precies zit. Haar bezoek werd namelijk aangekondigd als: Anne Fleur Dekker moet onderduiken na oude tweet over Geert Wilders.

Maar in het hele gesprek is het precies nul keer over de (vermoedelijk zeer gewelddadige) bedreigingen gegaan – het ging Jeroen Pauw er blijkbaar alleen maar om dat Dekker haar eigen tweets onnozel en een beetje dom zou vinden, en dat zou toegeven aan hem. Daarmee begint en eindigt hij het interview namelijk: "Dit is toch wel een vrij onnozele quote, of niet?", vraagt hij in de eerste minuut, nadat hij haar onderduiken bagatelliseert "want ze zit toch ook bij hem aan tafel". Na tien minuten eindigt hij het gesprek met "Jij neemt niets terug? Oke, zoveel is duidelijk," en doorrrr naar de volgende gast.

Tussen alle belerende opmerkingen van Pauw door, probeert Dekker duidelijk te maken dat de tweet tegen Wilders, waarvoor ze nu door hem wordt aangeklaagd, haar te doen was om de dubbel morele aan te kaarten. "Als iemand moskeeën wil lopen bekogelen valt niemand erover, als iemand zich uitspreek tegen Geert Wilders, valt in een keer wel iedereen erover."

Maar Pauw blijft terugkomen op haar tweets – die over Wilders en een meer recente waarin ze zegt dat ze een taart in Baudets gezicht wil gooien. "Wat vind je daar zelf van?", vraagt Pauw over de taart-tweet, op een toon die ik doorgaans alleen duld van mijn moeder of de psycholoog. Als antwoord zegt Dekker: "Wat is erger: verkrachting goedpraten of een taart op iemand willen gooien, eventueel?"

Voor het aankaarten van de dubbele moraal is Twitter en 'aanschuiven bij Pauw' duidelijk niet het juiste middel. Sterker, daar wordt die dubbele moraal alleen maar bevestigd en versterkt – ook wat seksisme betreft. Tijdens het gesprek zegt Dekker: "Ik weet bijna zeker dat de hetze – waar we het nog niet over hebben gehad – niet was gestart als ik geen vrouw was. [...] Vrouwen die zich ontzettend sterk uitlaten en artikelen schrijven in verschillende media, krijgen hier dagelijks mee te maken."

Of dat zo is weet ik niet, maar een klimaat waarin (jonge) vrouwen publiekelijk terecht worden gewezen en aan ze wordt verteld wat ze wel en niet mogen, laat in ieder geval zien dat ze niet erg serieus worden genomen – ook al zijn de bedreigingen dat wel.

Het terechtwijzen gebeurde gister niet alleen door Jeroen Pauw zelf, maar vooral door Ed Nijpels, de oud-politicus die ook aan tafel zat. Hij kon het niet laten om Anne Fleur Dekker in nog geen tien minuten te vertellen wat ze allemaal doet, mag, moet, kan, niet moet, moet beseffen, moet kunnen en vooral niet mag doen. Laat ik het voor de helderheid eventjes onder elkaar zetten.

Het gezicht van iemand die luistert naar iemand die zegt wat ze allemaal moet, mag, doet en niet mag, moet en doet

Over de 500-stenen-tweet wist Nijpels dingen die Dekker zelf niet eens wist:

  • Je roept op tot geweld.
  • Het is een grap, natuurlijk, het is humor.

Dekker zei dat het geen grap was en dat ze het serieus meende wat betreft de scheve verhoudingen, maar daar had Nijpels geen oren naar. Hij ging onverstoord verder en legde haar uit hoe Twitter precies werkte.

  • Op social media is het buitengewoon riskant om dit soort grappen te maken. Jij kan het als grap bedoelen, maar door andere mensen kan het anders worden opgepikt.
  • Dan moet je wel een soort onderschrift erbij gebruiken. Dan moet je wel in drie zinnen uitleggen wat de grap is.
  • Je mag scherp zijn, en je mag humor hebben en grappen en grollen maken, ook over Wilders, want die maakt ook voortdurend nare grappen over mensen (???). Maar ik vind wel dat je moet beseffen dat als je dit soort dingen post, je wel een beetje meedoet in de sfeer van mensen die vinden dat je iets moet doen tegen mensen zoals Baudet.

Twitterprofiel van een man die precies weet hoe Twitter werkt

Ook wat betreft de taart-tweet wist Nijpels precies wat de activiste eigenlijk had moeten doen:

  • Het antwoord is niet dat je met taarten gaat gooien, maar dat je hem met woorden vloert.
  • Jij kunt niet zomaar op Twitter allemaal dingen gaan twitteren zonder dat je beseft dat wat je twittert ook bij bepaalde mensen ideeën oproept.

Hierop vroeg Dekker zich terecht af wat Nijpels dan vindt van de haatdragende tweets van Wilders zelf, maar om de dubbele moraal nog maar eens extra kracht bij te zetten, zei hij:

  • Ik ga Wilders niet verdedigen, maar het gaat erom: jij voert actie, jij twittert, jij tweet, en ik vind dat jij ook een beetje mag nadenken over de gevolgen.

Naïef vindt hij haar, maar ook wel leuk hoor, want Ed Nijpels is namelijk "dol op jonge mensen die revolutionair zijn." Maar, gaat hij daarna verder:

  • Je mag best kritiek hebben en buitengewoon scherp zijn, je mag politici veroordelen, maar hou er wel een beetje rekening mee met wat je kunt veroorzaken.
  • Als jij dit soort boodschappen gaat tweeten, denk dan even na en realiseer je dat er andere consequenties aan vastzitten, ook al bedoel jij dat niet zo. [...] Het ontslaat je niet van de plicht om een beetje na te denken.

De nuance en het grotere inzicht van waar dit item eigenlijk over had moeten gaan, kwam van Marianne Thieme, die ook aan tafel zat. Zij zei over de tweets van vrouw Dekker:

  • Ik denk dat je overmoedig was. [Maar] het is denk ik een manier om de absurditeit te laten zien van hoe sommige mensen op Twitter bezig zijn.

Ondanks al het paternalistische gedrag van Nijpels, vertikte Pauw het om hem tot de orde te roepen. Had Eva Jinek nog maar naast hem gezeten.