FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

IF ONLY I WAS MORE LIKE YASMINE

06 november 2009, 12:09pm

Yasmine Ostendorf voor het pand op het Marie Heinekenplein in de Pijp, waar ze zaterdag de expositie If Only I Was More Like You opent.

Ok, we zijn mediapartner van de expositie 'If Only I Was More Like You' omdat we ons als bloedzuigers willen hechten aan alles wat jong is, en fris. Als een bejaarde die een klap op de bil van zijn verpleegster geeft en dan vies gaat zitten grinniken, en vervolgens een blogje schrijft over haar expositie. Initiator van dit project is onze vriendin Yasmine Ostendorf. Dus het hele interview dat je nu gaat lezen is nepotisme. Goed? Goed.

Gelukkig is de expositie wel heel erg leuk. Maar echt! Het idee achter de expo is als volgt: Yasmine heeft een kunstenaar uitgekozen om werk te exposeren, Zoro Feigl. Die heeft weer een kunstenaar uitgekozen die hij heel goed vindt, enzovoorts. In totaal zijn er negen kunstenaars uitgekozen. En die negen presenteren in drie verschillende openingen hun werk. In het pand aan de Eerste Jacob van Campenstraat 59, tegenover de Taart van mijn Tante. Het openingsfeest is zaterdag om 20.00 uur. Goed, interview:

Vice: Hoi Yasmine. Hoe kom je aan deze locatie?
Yasmine Ostendorf: Het is al een tijdje een atelier voor bepaalde kunstenaars, en wordt binnenkort overgenomen door kunstcentrum De Appel. Het was vroeger een jongensschool, en het is ook nog een vroedvrouwschool geweest. Het lijkt me heel leuk als het dat tegelijkertijd was geweest, maar helaas is dat niet zo. Er is ook een binnenplaats die vroeger als schoolplein heeft gediend. Ik hoop ook dat mensen daar tijdens de expositie lekker gaan knikkeren ofzo. Ze hebben hier trouwens ook ooit dingen gedaan met muziek, want er is een lokaal met isolatiemateriaal op de deuren. Al kan het natuurlijk ook een martelkamer zijn geweest.

Vanwaar een estafette-expositie?
Ik wilde de reguliere manier van tentoonstellen doorbreken. Normaal staat een tentoonstelling helemaal klaar, en nu krijg je ook het proces erachter te zien. Het is eigenlijk raar dat je een expositie normaal gesproken zo kant en klaar voorgeschoteld krijgt. Nu krijg je eigenlijk ook nog een soort behind the scenes te zien. Bovendien zie je de exposerende kunstenaars ook nog eens in de rol van curator. En je kunt zijn werk ook weer op een andere manier bekijken als je eenmaal weet wat voor werk hij zelf goed vindt. Oh, er zitten zo veel lagen in!

Waar komt het idee vandaan?
Ik stoorde me aan exposities die zogenaamd voor mensen als ik bedoeld zijn, maar opgezet zijn door stoffige curators die hun sufheid verhullen met hippe woorden als 'street art'. Daarbij kwam ik tijdens mijn werk als cultuurverkenner veel mensen tegen die nadat ze afgestudeerd waren aan een kunstacademie het wiel opnieuw uit gingen vinden. Veel van hen beginnen dan hun eigen losse eilandjes te vormen en ik wilde die graag aan elkaar verbinden. En ze ondertussen een kans geven om hun werk te laten zien.

Yasmine Ostendorf eet een kalmerende krentenbol.

Hoe gaat het met de werving van kunstenaars?
Er zijn nu drie kunstenaars bekend, en we zijn met een paar anderen in overleg. Zoro Feigl heeft gekozen voor Floris Bovée, die weer gekozen heeft voor zijn persoonlijke leermeester van de Rietveld Academie, Constant Dullaart. Hij heeft op zijn beurt iemand anders aangedragen, die weer een Belg heeft aangedragen en deze Belg is nu inmiddels bezig met een Zuid-Afrikaanse kunstenaar.

Een Zuid-Afrikaan!
Wel een relatief onbekende Zuid-Afrikaan. We zijn even bezig geweest met een hele grote kunstenaar uit Turkije, maar door het korte tijdsbestek had hij geen tijd om binnen een week of twee een kunstwerk te komen exposeren. Maar door dit korte tijdsbestek is de spanning juist wel weer heel hoog. In principe heb ik nu nog geen idee welke kunstenaars wat gaan exposeren, en dat maakt het doodeng en leuk tegelijkertijd.

Dat klinkt spannend. Hoe gaat het met je?
Nou, ik heb al heel lang buikpijn.

Heb je inspraak in wat de kunstenaars doen?
Niet echt. Ik heb er buiten het feit dat ik de eerste kunstenaar heb aangedragen in principe niks mee te maken. Al heb ik natuurlijk wel de spelregels bedacht en kan ik nog wel een veto uitspreken als een van de kunstenaars van plan is om beelden van plasseks op de muur te gaan beamen. Maar wat ik mooi vind aan dit project is dat het helemaal niet om mijn visie gaat. Ik wil die van anderen zien. Ik wil weten waarom Zoro wat goed vindt, en wat dat zegt over zijn eigen werk. Zijn ze vergelijkbaar? En als je een kunstenaar tussen twee anderen in de rij weghaalt, zie je dan nog raakvlakken? Ik vind die stappen vooral heel leuk om te zien. Smaak wordt zo zichtbaar.

Aha.
Een ander heel leuk ding vind ik dat elke kunstenaar zijn eigen kring uitnodigt. Iedereen nodigt zijn eigen oma uit. En dan zien die ook de kunst van de andere kunstenaars. Zo hoop ik mensen uit verschillende kringen aan elkaar te verbinden. Voor dit project heb ik ook mijn eigen vrienden gevraagd om me te helpen, omdat ik ze goed vind. Best wel een hippiegedachte eigenlijk. Maar het is een low budget-project, dus het logisch dat je dan de mensen in je eigen netwerk die je goed vindt vraagt om je te helpen. Dat is ook waarom dit project uberhaupt kan slagen. Als een kunstenaar voor een expositie gevraagd wordt door een of andere omhooggevallen curator dan had er meer geld moeten zijn. Maar omdat ze nu geëerd worden door een kunstenaar zijn ze sneller bereid mee te doen.

Wat kunnen we verwachten?
Sowieso is er een ruimte waar DJ's gaan draaien en presentaties en Q&A's worden gegeven. Maar voor wat betreft de kunst: Zoro maakt in een soort binnenplaatsje een constructie van touw en metaal dat heel veel herrie gaat maken. Floris gaat in een van de lokalen een systeemplafond bouwen met plexiglas. Omdat hij dubbele lichtbakken aanbrengt krijg je dan een bevreemdende ervaring met licht. Constant gaat een print op een muur maken waar elke keer iets anders uit tevoorschijn komt door te werken met wisselende belichting en discoballen. Het is eigenlijk allemaal best wel raar.

MARTEN MANTEL

bonusvideoflyer:

IF ONLY I WAS MORE LIKE YOU - Estafette exhibition Amsterdam from Michel Willemsen on Vimeo.