Deze vrouw geeft geld aan drugsverslaafden, als ze zich laten steriliseren

Barbara Harris. 

In 1989 richtte Barbara Harris C.R.A.C.K op, ofwel Children Reuiring a Caring Kommunity. Een project dat uiteindelijk de naam Project Prevention kreeg, hoewel het nooit echt officieel  veranderd is.

Volgens Harris probeert Project Prevention drugsverslaafden en alcoholisten te laten kiezen voor lange termijn-anticonceptie.. Hoe ze de junkies aan deze anticonceptie krijgen? Het project betaalt elke verslaafde 300 dollar (ongeveer 215 euro).

Project Prevention heeft voor meer dan vierduizend gevallen van langdurige anticonceptie gezorgd in Engeland en de Verenigde Staten, door middel van sterilisatie en het inbrengen van de prikpil.

Ik was van plan om met Barbara te praten over hoe het is om mensen met geld over te halen zich te laten steriliseren, maar gedurende ons telefoongesprek ging het steeds meer over de morele complicaties die komen kijken bij Project Prevention, en over hoe het is om deze organisatie te vertegenwoordigen.

VICE: Een vraag die je denk ik wel vaker krijgt, hoe reageer je als mensen je een rasverbeteraar (eugeneticus) of een nazi noemen?
Barbara Harris: Ik kan me daar niet druk om maken. Mensen komen vrijwillig naar ons toe. Wij dwingen niemand ergens toe. En wij voorkomen veel lijden van onschuldige kinderen, dus het zijn loze beschuldigingen. Het maakt me niet uit, ik ben al voor van alles uitgemaakt, maar dat is niet belangrijk. Ik weet waarom we dit doen en ik weet voor wie we het doen.

Een vrouw die haar baby om de een of andere manier drugs geeft.

Hoe gaat het nu in 2014 met Project Prevention?

Het gaat erg goed. In het begin toen we nog maar net begonnen waren, was het een taboe om met ons te praten of samen te werken, maar nu zijn we op een punt gekomen dat ook andere mensen er genoeg van hebben.

Ook mensen die er net als wij op tegen zijn dat verslaafden kinderen ter wereld brengen, hebben helemaal geen oplossing. Ze roepen alleen: ‘Jullie moeten dit niet doen!’. Net als die mensen die buiten bij een abortuskliniek staan te roepen dat ze tegen abortus zijn. Denk je dat als die vrouwen geen abortus ondergaan, ze die kinderen dan gaan opvoeden? Ik denk het niet.

Dus, even voor de duidelijkheid, je bent niet tegen abortus?

Ik denk niet dat onze organisaties daar duidelijk een kant in kiest, maar wij proberen abortus te voorkomen, omdat de vrouwen die zich melden bij ons programma vaak al meerdere abortussen hebben gehad. Zij gebruiken abortus als een vorm van anticonceptie.

Waarom ligt de nadruk zo op sterilisatie?

Dat is iets wat voornamelijk door de media is belicht. Het leek erop dat iedere keer wanneer iemand een verhaal over ons schreef, de kop iets werd van ‘organisatie steriliseert vrouwen’. In het begin maakte ik me daar erg druk om, maar uiteindelijk hebben we besloten het in ons voordeel te gebruiken. Als we een persconferentie gaven of iets anders deden, wisten we de pers te lokken met zo een soort titel.

Er bestaat een bezigheid dat ‘trollen’  wordt genoemd. Heb je hier wel eens van gehoord?

Nee.

Als je ‘trolt’ dan wil je eigenlijk gewoon ophef veroorzaken, je gebruikt dus woorden die controversie veroorzaken. Is dit ook zoiets?

Ik denk het ja. Het werkt net als met vissen, je gooit gewoon een lijn uit. Journalisten weten gewoon dat als ze een woord als ‘anticonceptie’ gebruiken in hun titel, ze niet evenveel aandacht zullen krijgen als wanneer ze bijvoorbeeld ‘sterilisatie’ gebruiken.

Eerst heetten jullie C.R.A.C.K. Waarom heb je dat verandert naar Project Prevention?

De officiële  naam is nog steeds [C.R.A.C.K.], we gebruiken de naam Project Prevention omdat het weer een ding minder was om uit te leggen; onze naam nam de aandacht weg van wat we aan het doen waren.

Toen ik een naam moest bedenken ben ik gewoon begonnen bij de drug waar mijn kinderen verslaafd aan waren tijdens hun geboorte (ik heb ze geadopteerd) en ik probeerde er gewoon een afkorting voor te verzinnen. Zo makkelijk was het. En het was helemaal niet bedacht zodat mensen aan zwarte vrouwen zouden denken. Ik ben ervan beschuldigd dat ik het daarom zo genoemd zou hebben.

In feite zou je kunnen zeggen dat je vrouwen omkoopt om te stoppen met baren. Zie je dat zelf ook zo?

Sommige mensen noemen wat wij doen omkoping. Het maakt me niet uit hoe mensen het noemen, dat is helemaal niet belangrijk. Wat belangrijk is, is dat het werkt. Ook als je het omkopen noemt, blijft het belangrijkste dat we ervoor zorgen dat mensen die dagelijks drugs en alcohol misbruiken geen kinderen meer krijgen. Dat zijn kinderen die anders waarschijnlijk verslaafd ter wereld zouden komen en in een pleeggezin worden geplaatst, als ze geluk hebben. Wij kunnen dat voorkomen. Dat is voor mij veel belangrijker dan de exacte definitie van wat we bij Project Prevention doen.

Ik begrijp niet waarom media niet gewoon kunnen focussen op het probleem en de oplossing, en ze in plaats daarvan alleen maar bezig zijn mijn organisatie in een kwaad daglicht te zetten.

Jij hebt een simpel antwoord op een ingewikkeld probleem, en je vertelt het met veel zekerheid. Ik denk dat die zekerheid waarmee je het presenteert de reden is dat reporters met je willen blijven praten.

Ik ben het ermee eens dat we niet ieder probleem oplossen, maar we lossen tenminste een deel van de problemen op. Ik denk dat veel van onze donoren het fijn vinden om ons financieel te steunen omdat wij echt een probleem oplossen, in tegenstelling tot veel andere non-profit organisaties.

Ik ben me ervan bewust dat jij nu de advocaat van de duivel moet spelen en een stuk moet schrijven voor een publiek dat het misschien niet eens is met ons werk, maar de mensen die het hardst tegen ons ingaan, en er vóór zijn dat verslaafden wel kinderen mogen krijgen, zijn zelf niet bereid om kinderen te adopteren. Als je geen deel uitmaakt van de oplossing ben je een deel van het probleem.

Noot: Een deel van dit interview is afkomstig uit e-mail contact met Barbara en niet uit het originele telefoongesprek.

Volg Mike Pearl op Twitter