Zo houd je het als veganist gezellig als je geliefde vlees eet

Zo houd je het als veganist gezellig als je geliefde vlees eet

We vroegen veganisten waar je allemaal tegenaan loopt als je vriend of vriendin het liefst 's avonds op de bank een bord spareribs naar binnen werkt.
15.3.17

Tegenpolen trekken elkaar aan, roept men vaak. Dat is allemaal leuk en aardig - als het bijvoorbeeld betekent dat de een de gangmaker is op ieder feest terwijl de ander er stilletjes bij zit - maar het wordt een ander verhaal als je op fundamentele punten totaal van mening verschilt. Want wat nou als jullie morele kompas een tikkie de andere kant op wijst? Wat als je als doorgewinterde vegan bent en smoorverliefd bent geworden op iemand die zonder blikken of blozen een stukje bloedend rund naar binnen werkt? Hoe hou je het dan gezellig?

We spraken met een aantal toegewijde veganisten over hun ervaringen in relaties met vleeseters, bekende vooroordelen en veganist worden voor je geliefde.

Charlotte (25), 3 jaar vegan, 8 jaar samen met vriend

MUNCHIES: Ha Charlotte, waar loop je zoal tegenaan binnen jouw relatie?
Charlotte: Mijn vriend is gestopt met vlees eten, maar eet nog wel vis - zo nu en dan. Daar ben ik niet zo blij mee. Ik vind het enorm stinken, wil geen dierenlijkjes in m'n koelkast hebben liggen en snap het ook niet dat mensen die de beslissing maken geen vlees te eten wel vis blijven eten. Alsof vissen aan bomen groeien. Maar tegelijkertijd denk ik dan: baby steps. Ik probeer niet te hard te oordelen, 5 jaar geleden at ik zelf naar hartelust nog karbonades.

"Ik heb ooit eens geroepen dat ik bij hem weg zou gaan als hij niet zou stoppen met het eten van vlees."

Wat was de domste ruzie die jullie hierover gehad hebben?
Ik heb ooit eens geroepen dat ik bij hem weg zou gaan als hij niet zou stoppen met het eten van vlees - ik at op dat moment vegetarisch, hij at nog alles. Achteraf gezien vrij dom, natuurlijk, want voor mij zou dat nooit een reden zijn om bij hem weg te gaan, maar ik wilde duidelijk maken hoe naar ik het vond dat hij nog steeds dode dieren naar binnen werkte. Hij lachte me toen ook vierkant uit, maar is niet heel lang daarna - wel op eigen initiatief, na zelf onderzoek te hebben gedaan - vegetarisch gaan eten. Inmiddels hebben we hier geen ruzie meer over, ik heb er vertrouwen in dat hij uiteindelijk volledig vegan zal gaan eten. Dat gebeurt nu al 80 tot 90 procent van de tijd.

Denk je dat verschillen in eetpatronen een relatie kunnen breken?
Ik heb er dus wel eens mee gedreigd, maar stond daar eigenlijk helemaal niet achter. Ik probeerde daar meer een punt mee te maken. Ik zou alleen niet weten hoe ik ermee om zou gaan als hij op den duur geen pescotariër was geworden. Dat zou ik echt enorm lastig vinden en ik weet niet of ik met zo iemand samen zou kunnen wonen.

"Ik kan me de eerste keer dat we naar de McDonald's gingen nog herinneren. Hij hield een stukje vlees voor m'n neus en zei toen: 'Kom op, je gaat er niet dood van.'"

Aleksandra (21), 8 maanden vegan, 4 jaar samen met vriend

MUNCHIES: Wanneer was de eerste keer dat jullie verschillende voedingspatronen een probleem vormden?  
Aleksandra: Ik kan me de eerste keer dat we naar de McDonald's gingen nog herinneren. Hij hield een stukje vlees voor m'n neus en zei toen: 'Kom op, je gaat er niet dood van.' Dat vond ik vreselijk irritant. We kenden elkaar net, dus het voelde niet echt als een goed begin. Ik heb er verder maar niks over gezegd. Ik heb respect voor ieders keuze, maar dat respect moet ook wederzijds zijn.

Waar loop je zoal tegenaan binnen zo'n relatie?
Ik hou van koken, maar hij niet. Hij vindt dat hij zo gedwongen wordt om veganistisch te eten, en ik zeg dan tegen 'm dat die zelf maar moet leren koken. Ik kijk nooit op zijn bord en laat 'm lekker genieten van zijn stuk dood dier, anders krijgen we weer een discussie. In het begin zei ik er nog wat van, maar dan kreeg ik opmerkingen als 'ik ben een Mexicaan, wij horen vlees te eten. Ik ben geen konijn ofzo.' Soms roep ik wel eens boos dat hij anders maar iemand moet zoeken die vlees eet, maar dat doet 'ie gelukkig niet.

In de supermarkt is het lastig. Als hij iets lekkers voor ons ziet en ik check de ingrediëntenlijst, dan is het negen van de tien keer niet vegan. Hij loopt dan boos weg en mompelt iets als 'toen je nog vegetariër was, was het al erg genoeg.' Uit eten gaan daarentegen is nooit zo'n probleem geweest. We gaan wel eens naar zijn favoriete Mexicaanse restaurant, en dan bestel ik groente, rijst en tortillas en zit ik m'n eigen burrito's te vouwen.

"Als je een keer met een vegan meisje uit eten gaat: stel geen salade voor. Dat is echt een afknapper."

Hoe los je die problemen weer op?
Soms lopen we een uur door de supermarkt te dwalen, op zoek naar een snack voor ons allebei. Ik laat 'm veganistische gerechten proeven, en langzaamaan gaat 'ie akkoord met één of twee keer per week veganistisch eten. Het is misschien niet leuk om een stuk vlees op zijn bord te zien liggen, maar onze relatie is veel meer dan dat. Ik vind niet dat je iemand kiest op basis van eetgewoontes. Niemand is perfect, toch?

Wat zijn de don'ts?  
Kap met de standaard vegan-grapjes. Ja, ik weet zeker dat kikkererwten veganistisch zijn. Nee, ik eet geen vijf soorten gras op een dag. En als je een keer met een vegan meisje uit eten gaat: stel geen salade voor. Dat is echt een afknapper.

Robin (22), 6 maanden vegan, 2 jaar samen met vriendin

MUNCHIES: Hoe reageerde jouw wederhelft op je keuze?
Robin: Ze schrok in eerste instantie toen ik 't vertelde. Het eerste wat ze zei? "Kan je die kaas wel laten staan waar je zo van houdt?" Ik heb tegen haar gezegd dat ik dit niet doe om vervelend te zijn of om haar in de weg te staan, maar dat ik het gewoon ontzettend belangrijk vind.

"Als veganist ook snappen dat mensen die vlees eten niet per definitie slechte mensen zijn."

Hoop je dat zij op een dag jouw voorbeeld zal volgen?
Ik hoop dat ook zij deze keuze zal maken. Ze let er steeds meer op, bijvoorbeeld dat ze dierproefvrije make-up koopt. Er moet alleen nog nog een knop om bij haar. Dat moet natuurlijk wel uit haarzelf komen, als ik er druk achter ga zetten werkt dat alleen maar tegendraads.

Denk je dat zulke verschillen een relatie kapot kunnen maken?
Als je veganist wordt, is dat een fundamenteel onderdeel van je leven. Als de ander echt geen begrip voor jouw keuze heeft, of als jij als veganist te veel probeert te pushen, dan gaat dat tot problemen leiden. Gelukkig is er tussen mij en mijn vriendin genoeg wederzijds begrip.

Het belangrijkste is dat je je als vleeseter verdiept in de redenen waarom je partner die keuze gemaakt heeft, en probeert te begrijpen hoe iemand tot die keuze komt. Andersom moet je als veganist ook snappen dat mensen die vlees eten niet per definitie slechte mensen zijn. Je hebt het grootste gedeelte van je leven dierlijke producten gebruikt, deed je dat omdat je een slecht persoon was?

"Ik weet nog dat zijn vrienden eens over de vloer kwamen om Game Of Thrones te kijken. Daarbij werden ook de nodige spare-ribs gegeten. Zeven ribbenkasten op tafel voelde toch een beetje ongemakkelijk."

Sabine (26), anderhalf jaar vegan, 4 jaar samen met vriend

MUNCHIES: Hoe reageerde jouw partner op jouw levensstijl?
Sabine: In het begin vond hij het niet zo grappig, en ook voor mij was het wennen. Ik weet nog dat zijn vrienden eens over de vloer kwamen om Game Of Thrones te kijken. Daarbij werden ook de nodige spare-ribs gegeten. Zeven ribbenkasten op tafel voelde toch een beetje ongemakkelijk. Toen heb ik me wel afgevraagd of ik niet beter even weg kon lopen.

Waar loop je tegenaan binnen zo'n relatie?
Het sociale aspect vond ik het lastigste. Uit eten gaan is nog wel eens een dilemma. Ik zoek dan meestal uit waar we kunnen eten, omdat het voor iemand die daar niet in thuis is lastig is om te weten waar je op moet letten. Ik vind het prima om naar een vegan restaurant te gaan, maar dat hoeft natuurlijk niet. Ik wil juist laten zien dat we ook prima ergens anders terecht kunnen.

"Als ik van anderen dan dingen hoor als 'Jeetje, jij moet ook balen met een vleeseter?' word ik echt pissig. Jullie kennen mijn vleeseter helemaal niet!"

En wanneer vonden jullie hierin een tussenweg?
De switch kwam tijdens mijn eerste Kerst als veganist. Hij had speciaal voor mij een veganistisch diner gekookt! In de loop der tijd hebben we aardig onze weg kunnen vinden wat betreft eten. Morgen eten we noodles, daar doet hij dan biefstukreepjes bij en ik portobello. Ik vind het verder geen probleem als hij z'n schnitzel in een plas boter bakt. In het begin heb ik me nog wel eens afgevraagd hoe ik daar tegenover stond, maar daar was ik snel uit. Hij heeft zich met fucking Kerst uitgesloofd om een vegan-menu voor me te maken, dan is het toch normaal als ik 's avonds nog even kip voor 'm haal in de supermarkt? Dat zijn stukje vlees dan naast mijn groenten ligt heeft geen effect op mijn eigen levenswijze.

Heb je nog tips voor anderen die in een soortgelijke relatie zitten?

Je moet niet teveel controle op elkaar willen uitoefenen, maar vooral inzien dat wat je zelf teweeg brengt door vegan te leven iets is om trots op te zijn. Als ik van anderen dan dingen hoor als 'Jeetje, jij moet ook balen met een vleeseter?' word ik echt pissig. Jullie kennen mijn vleeseter helemaal niet.