Ik ontmoette laatst Jack, mijn Amsterdamse onderbuurman. Jack zit vol goede verhalen. Hij is bijna 75 en een beetje intimiderend, en vroeger was hij heel beroemd. Zo was hij onder andere legendarisch jazzdrummer en bodybuildkampioen. Frank Zappa en Arnold Schwarzenegger waren zijn vrienden. Nu woont hij in een appartementje waar hij vaak bloemkool kookt, wat nogal stinkt voor mij als bovenbuurvrouw. Jack is ziek, hij heeft kapotte nieren en prostaatkanker, en daarom gaat hij binnenkort een doodskist timmeren en daarna zelfmoord plegen. Dit vertelt hij mij door van zijn hand een pistool te maken, deze tegen zijn slaap te zetten en “pang” te zeggen. Ik hoop niet dat hij het echt gaat doen, want dat wordt ongetwijfeld een vieze troep en ik als bovenbuurvrouw vind de geur van doorgekookte bloemkool al erg genoeg.

Ik besluit bij Jack op bezoek te gaan om zijn verhalen te horen over Brigitte Bardot. Hij heeft me eens laten weten dat hij haar “gehad” heeft, maar dit was tijdens een conversatie over zijn nieuwe vriendin van 17 jaar dus toen was ik te verbijsterd om door te vragen over BB.

Als ik binnenkom is net de begrafenis van Ramses Shaffy op tv. Nog voordat ik over Brigitte kan beginnen zegt Jack luid “Ah, Ramses! Mijn vriend.” Zoals gewoonlijk is er slechts een “O?” voor nodig om Jack los te laten barsten met zijn spannende verhalen. Hij kende Ramses nog van voordat-ie beroemd was. Van het Leidseplein, waar hij eind jaren ’40 iedere dag met wannabe-beroemdheden zoals Harry Mulisch en Corneille hing, en dat ze elkaar dan altijd guldens leenden om drank en de huur van te betalen. Ramses had Jack aan zijn eerste baantje geholpen als slagwerker bij de Nederlandse Comedie, en daar was Jack beroemd door geworden.

Hij loopt naar de hoek van de kamer, waar een grote rode kist staat die helemaal vol zit met krantenknipsels over hemzelf. Na wat zoeken vindt hij het bewijs: een folder van de Nederlandse Comedie, met zijn naam erop. In de kist zit ook een plakboek vol foto’s van mooie vrouwen. Die vrouwen waren allemaal van hem. Met vrouwen was Jack geen lieverdje, laat hij me onheilspellend weten. Hij heeft veel dingen gedaan waar hij niet trots op is.

Terug naar Ramses. In de jaren ’70 kreeg Jack van hem zijn eerste XTC-pil. Hij pauzeert even om het filter van een sigaret te slopen en deze aan te steken, en vertelt dan over hoe hij en zijn toenmalige vriendin (Miss Nederland, later in een met heroïne doordrenkt auto-ongeluk omgekomen) zo’n pil namen en vierentwintig uur “lekker doorgingen”. Maar zulke XTC is tegenwoordig niet meer te krijgen, behalve ergens in Zwitserland voor 100 euro per pil – als ik wil kan hij me het adres wel geven.

Dan vraagt hij of ik wel eens een stickie rook en wijst op een klein plastic potje hasj dat op tafel staat. Jack was in 1947 één van de eerste ontdekkers van hasj in Amsterdam. Samen met zijn maat Simon Vinkenoog heeft hij nog eens drie maanden in de cel gezeten omdat ze op een terras hasj zaten te roken. Dat was toen nog verboden. Later richtte Jack met wat vrienden, onder wie een kunstenaar die in een doodskist sliep, Paradiso op. Daar stonden altijd dealers voor de deur, en op een dag kwam de politie langs. Bleek dat de dealers geen hasj maar koeienmest verkochten aan de toeristen. Dat waren nog eens tijden.

Jack staat op, verontschuldigt zich, en loopt naar het aanrecht om heel vies te rochelen en iets in de wasbak te spugen. Ik besluit dat het tijd is om te gaan, maar Jack is net lekker op dreef en begint een relaas over de ondergang van de aarde, toekomstige oorlogen om zuurstof, de nazi’s, het falen van de minister van volksgezondheid en dat het vroeger nog écht koud was. De details bespaar ik je, maar het duurde zeker een uur voordat ik kans zag om weg te komen. Naar Brigitte vraag ik de volgende keer wel.

MARIAN COUSIJN

Oh man, voor verhalen over misdaad en de onderwereld kan je ons ’s ochtends om half zes wakker maken hoor. Daarom zijn we zo blij met Un Prophete. Check de site en ga de film zien.