Foto

Kleurrijke foto’s van Cubaanse duivenraces

De fotograaf Carlos Jaramillo bezoekt in Havana een duivenmelker en zijn exotisch geverfde vogels.

door Carlos Jaramillo
13 augustus 2018, 1:13pm

Bijna twee jaar geleden ontmoette ik een Cubaanse duivenmelker, Erislandy, die in heel Old Havana bekend staat om zijn bontgekleurde duiven. Voor Erislandy, en vele anderen in Cuba, is het fokken en het meedoen aan vliegwedstrijden met duiven een goede manier om geld te verdienen. (Als de vogels een aantal wedstrijden hebben gewonnen kan je de jongen van deze kampioenen aan andere duivenmelkers verkopen) Erislandy verft zijn vogels voornamelijk groen en geel – de kleuren die symbool staan voor de provincie waar hij vandaan komt. Daarmee kan je ze ook beter onderscheiden van de rest – ze springen in het oog en zien er bijzonder flamboyant uit. Erislandy doet het hele jaar door mee aan wedstrijden. Hij doet mee aan de picadero, een wedstijd waarbij twintig tot dertig duiven achter één vrouwelijk duifje aanzitten; wie de dame uiteindelijk kiest, wint. Ook racet hij in een aantal van de 24 wedstrijden die de Federación Colombófila de Cuba organiseert, een organisatie die meer dan driehonderd duivenmelkers vanuit heel het land bij elkaar brengt.

Een foto van Erislandy met gekleurde veren.

Ik had het geluk om bij één van deze wedstrijden te mogen zijn. Mensen laten hun postduiven op verschillende plaatsen in het land op precies dezelfde tijd los. De winnaar is de duif die de afstand tussen losplaats en duivenhok met de hoogste gemiddelde snelheid aflegt. Het is enorm bijzonder om deze duiven aan het werk te zien. Het is namelijk nog steeds een raadsel hoe deze beestjes überhaupt hun weg terug naar huis vinden. Sommige mensen denken dat ze een soort van kompas in hun hersenen hebben. Maar kompas of niet, veel van hun komen ook niet meer terug – sommigen raken verdwaald, anderen sterven door de uitputtingsslag.

Los van de wedstrijd die ik bezocht, verbleef ik een hele week bij Erislandy, die me alles leerde over het fokken van duiven en zijn leven als duivenmelker.

Hieronder een selectie van de foto’s van mijn tijd met hem.

Erislandy laat me zien hoe hij zijn duiven verft. Het verven doet geen pijn en verwond de vogels niet.
Erislandy zit in een duivenhok, waar veel van zijn vogels leven.
Een duivenmelker zet zijn oude klok gelijk en maakt zich klaar voor de postduiven vliegwedstrijd.
Erislandy maakte ringen met mijn foto erop die hij bij drie van zijn duiven omdeed.
Alle duiven die meedoen aan de wedstrijd worden in metalen kratten gestopt, in een vrachtwagen geladen, naar verschillende steden gebracht en dan op hetzelfde tijdstip los gelaten voor de wedstrijd.
Erislandy maakt het duivenvoer schoon met water en legt het op het dak te drogen.
Postduiven leven vaak in grotere kooien zodat ze iets meer ruimte hebben om te vliegen.
Om valsspelen te voorkomen krijgen de duiven kleine klokjes om hun pootje. Als ze thuis komen, wordt het klokje eraf gehaald en de tijd opgeschreven.
Erislandy laat een aantal gekleurde foto's zien. Voor één van de wedstrijden verft hij de duiven verschillende kleuren om de kleuren van de regio's te laten zien. Maar vaak verft hij de vogels om ze mooier of duurder te maken.
Ines is één van de vijf vrouwelijke duivenmelkers in Havana die aan wedstrijden mee doet. Zij en haar man leiden de Federación Colombófila de Cuba en organiseert de postduiven vliegwedstrijd. Hier laat Ines een eitje van één van haar duiven zien.
De mentor van Erislandy is “El maestro”, hij leerde hem alles over het fokken van duiven en het meedoen aan de wedstrijden. Ik maakte twee jaar geleden een foto van hem en gaf hem er ook eentje. Hij heeft hem zelf ingelijst.
Een leeg eitje in de duiventil van Erislandy.
Erislandy geeft les aan zeven studenten en leert hun alles over duiven. Vaak geeft hij ze een kleine duif zodat ze zelf kunnen leren om de vogel groot te brengen.
Tijdens de zonsondergang laat Erislandy één van z'n gekleurde duiven zien.

Dit artikel verscheen eerder op VICE US.