FYI.

This story is over 5 years old.

Een nacht in Kit Kat Club, de beruchte techno-seksclub van Berlijn

Een verslag van een nachtje in een van de vele seksclubs in Berlijn.
4.9.15
kitkat club berlin

In Berlijn gaan techno en seks hand in hand. John Lucas van THUMP drong binnen in de krochten van Kit Kat Club, de meest beruchte seksclub van de Duitse hoofdstad.

"Zin in een kwartetje?"

Jess staart me verleidelijk aan. We zitten bij het buitenzwembad, dat deel uitmaakt van de beroemde Berlijnse Kit Kat Club, met Tia, het vriendinnetje van Jess, en haar vriendin Sylwia uit Warschau, die een weekendje op bezoek is. Jess heeft in Los Angeles gewoond en is blijkbaar onder de indruk van mijn 'hete' Britse accent. Ze heeft zin om dingen naar het volgende level te tillen, Kit Kat-stijl. Tia is minder enthousiast, en het voorgestelde kwartetje gaat helaas niet door. Maar zelfs als we midden op de dansvloer zouden neuken, had het niemand ook maar een reet uitgemaakt. De arme maar sexy Berliners vieren hun liefde voor house en techno met spontane vrijpartijen.

Kit Kat Club werd in 1994 geopend door de Australische pornoregisseur Simon Thaur, en zijn partner Kirsten Kruger. Berghain was toen nog geen concurrentie en Sven Marquardt (beroemde uitsmijter van Berghain) droeg nog kinderschoenen.

Dave, een Britse ex-pat, woont sinds eind jaren negentig in Berlijn. Hij staat bij de bar, gekleed in Dr. Martens en een klein, plastic stringetje. Hij veegt zijn blonde krullen uit zijn gezicht.

"Ik kom hier elke week," zegt hij, terwijl hij een druppel zweet van zijn voorhoofd veegt. "De meiden komen van over de hele wereld en ze worden graag geneukt. Er gaat geen week voorbij zonder dat ik me laat leegmelken in de darkroom."

Kit Kat Club zit tegenover Tresor op de Brückenstrase in Mitte, en is ingedeeld in verschillende kamers. Je hebt de hoofddansvloer, een tweede, iets kleinere ruimte met een seksschommel en een verstopte bar die je kruipend door zwarte tunnels bereikt. Er is ook een lobby waar alle uitgeneukte klanten een beetje zitten te roken en kletsen.

Er is ook een zwembad waar naakte mannen en vrouwen elkaars geslachtsdelen strelen op Goa trance.

Het decor is hippieachtig en doet denken aan raves uit de jaren negentig, met veel neon. Het publiek is gevarieerder dan in elke andere Europese club waar ik ben geweest. Om te beginnen: leeftijd is duidelijk geen issue. Ik zie een koppel van in de zestig dansen op Yeke Yeke (The Hardfloor Mix) van Mori Kante. Hij is volledig naakt, zij trekt flirterig haar shirt uit. Maar er zijn ook jonge bezoekers. Omdat het zomer is, dragen de meeste mannen stukjes leer of PVC, terwijl de meiden ondergoed dragen of topless zijn, de borsten opgeleukt met piercings. Tatoeages zijn een must-have, natuurlijk.

Net als bij alle feestjes waar seks op het menu staat, duurt het allemaal even voordat mensen elkaar leren kennen. Er is een kleine kleedkamer in de foyer waar mensen uit hun kleding glippen. Zelfs hier is de stemming seksueel geladen, met betekenisvolle blikken en oogcontact tussen de strippende bewoners van Berlijn. Eenmaal binnen verzamelen de gasten zich drinkend en kletsend rond de bar.

"Erg veel talent hier vanavond," observeert Dave, terwijl hij zijn haar wegveegt met een trillende hand. "Je hoeft geen lid te zijn om binnen te komen – maar ik heb wel een lid dat ergens naar binnen wil, als je begrijpt wat ik bedoel."

Inderdaad. En aangezien Berlijn een van de meest iconische uitgaanssteden in Europa is, na Ibiza, wat vindt hij van de muziek hier?

"Muziek?" Hij kijkt even onrustig. "Dat is al die boem boem boem-shit toch? Ik snuif een beetje en ik let er amper op, eerlijk gezegd."

Ik loop naar de bar beneden. In het donker kom ik Manfred tegen. Hij is beroemd in de club, omdat hij zichzelf ongeveer zes uur per avond driftig aftrekt op de trap, terwijl bezoekers langs hem heen lopen. Ik vraag waarom hij zoveel masturbeert.

"Je ziet lichamen, zulke geweldige lichamen hier," puft hij, in ademnood, terwijl zijn hand woest aan zijn geslachtsdeel sjort. "Zie je ze – al die lichamen?"

Natuurlijk. Maar het is een seksclub, waarom zou je dan niet daadwerkelijk met iemand praten? Je zou zo maar eens geluk kunnen hebben.

Manfred knikt zijn hoofd terwijl hij bewegingen maakt in de richting van zijn pik en zijn vlotte hand.

"Ik heb geen tijd," zegt hij waarschuwend.

Misschien zou Manfred met zijn neigingen een ander feest, aan de andere kant van de stad, ook wel waarderen: Saturday Night Fuck in Insomnia en Alt Tempelhof. Hier worden bizarre anime-pornofilms op de dansvloer geprojecteerd: een vrouw die een gigantische alienpik in haar mond neemt, twee vrouwelijke aliens die een mensachtig wezen neuken totdat hij implodeert en zijn sperma verandert in vulkanisch vuur. Dit alles wordt ongeveer genegeerd door de bezoekers op het enorme stapelbed in het midden van de dansvloer, die meer zin hebben in elkaar aflikken en -zuigen dan in filmpjes kijken.

Van Berghain tot Kit Kat Club, en zelfs in donkere hoekjes van Tresor: de geile clubbers lijken meer dan blij om van hun techno te genieten met openbare seks erbij. Terug in Kit Kat praat ik bij met Sandra, een dragqueen met roze haar uit Hamburg die net klaar is met een sekssessie met Freida, haar niet-monogame vriendje, en een andere dragqueen.

"Het is heel eenvoudig," zegt Sandra. "In Berlijn zeggen we dat techno goed is en neuken ook, dus waarom doen we het niet gewoon tegelijk?"

Ja, waarom ook niet? Als de ochtendzon de donkere hoekjes van het buitenzwembad bereikt en de vermoeide clubbers zichzelf klaarmaken voor de reis naar huis, zie ik een homostel met leren broeken op de knieën romantisch neuken bij de bar. Er zit iets lieflijks in, net zoals de wetenschap dat in Berlijn, de meest decadente stad van Europa, de toewijding voor nachtclubneuken nog steeds voortleeft.

Alle namen — behalve die van Simon en Sven — zijn veranderd.

Volg John Lucas via Twitter