werken in wietkwekerij californie
Alle foto's door Nicolas Catalano.
Drugs

Deze Brusselse fotograaf werkte een zomer op een wietboerderij in Californië

“Als er genoeg werk was, kon je gemakkelijk 5.000 dollar in een maand verdienen,” vertelt Nicolas Catalano.
21 april 2020, 10:41am

De Brusselse fotograaf Nicolas Catalano vertrok in 2017 naar de Amerikaanse westkust om te gaan werken op wietplantages. Hij verwerkte er kilo's en kilo’s aan cannabis, blowde zichzelf het leplazerus en schoot tussendoor met zijn camera fraaie natuurfoto’s. We spraken Catalano over zijn zomer vol Californische zon, bergen, wiet en bergen wiet.

VICE: Hey Nicolas, hoe kwam je erbij om naar Californië te gaan om eh, in de agrarische sector te gaan werken?
Nicolas Catalano: Ik was klaar met een opleiding Fotografie, maar ja, vind maar eens een baan in dat vakgebied. De zus van mijn ex had eens verteld over wietplantages in Californië. Daar scheen je veel geld te kunnen verdienen. Mijn idee was dus: daarheen gaan en zoveel mogelijk geld pakken, zodat ik me bij terugkomst in België volledig op fotografie zou kunnen richten.

Hoe goed verdiende het?
Dat hing een beetje af van het soort kwekerij waar je belandde. Het was echt raar eigenlijk: aan de ene kant had je rustige Amerikaanse boerderijtjes, aan de andere kant had je een soort mini-kartels. Ik weet niet hoe ik ze beter zou kunnen beschrijven. Hoe dan ook: je wordt betaald per gewicht, per pond. Als je hard werkt, oogst je zo’n 1,5 pond (680 gram) of 2 pond (900 gram) per dag. Als er genoeg werk was, kon je makkelijk 5.000 dollar in een maand verdienen.

Hoe ging het precies toen je in de VS aankwam? Ging je meteen op zoek naar een kwekerij?
Toen ik aankwam, wachtte een maat me op in San Francisco, waar hij een logeeradres voor ons had gevonden. Daar zijn we een week gebleven. De kerel waar we bij sliepen werkte in Silicon Valley en was heel aardig. Hij stelde voor om met hem twee nachten in een joert te slapen in de buurt van Yosemite National Park. Daarna gingen we verder naar Noord-Californië om een kwekerij te vinden.

Wat voor werk deed je daar?
Voornamelijk knippen. Het is heel simpel: als de planten volgroeid zijn, snij je ze af en laat je ze een tijdje drogen. Daarna komt het knippen – dat is eigenlijk het saaiste. Je zit op een stoel en krijgt vuilniszakken vol wiet. Dat zijn dan nog allemaal grote plukken, die jij dus moet versnijden. De stukken met te veel blaadjes of takjes haal je eruit, zodat alles perfect is en klaar is om op te roken.

Hoe lang heb je dat gedaan?
Anderhalve maand, maar we hebben niet enkel knipwerk gedaan. We hadden ons namelijk een beetje vergist: het knippen gebeurt pas in oktober, niet in de zomer. Dus hebben we de helft van de tijd geholpen met het verzorgen planten en velden, en de andere helft hebben we wiet van het jaar ervoor geknipt bij een Braziliaan. Kilo’s en kilo’s en kilo’s aan wiet.

En zelf ook lekker veel geblowd, neem ik aan?
Mijn maat was een niet-roker. En ik dacht voordat ik vertrok dat het wel een goed idee zou zijn om even een pauze te nemen van sigaretten en wiet. Maar ja, toen ging het uit met mijn vriendin, die in Brussel was achtergebleven, en daardoor ben ik echt helemaal gek gegaan. Ik begon zelfs te blowen tijdens het werk. Als je knipwerk doet, ben je daar van acht uur ‘s ochtends tot één, twee of zelfs drie uur 's nachts. Al die tijd kom je niet van je stoel af, en zie je de kilo's gewoon passeren. Dan is het wel erg verleidelijk om wat te nemen. Bovendien droeg ik ook geen handschoenen, dus mijn handen zaten vol wietresten. Ik hoefde maar met mijn wijsvinger en duim over elkaar te wrijven en ik had al wat bolletjes om te roken.

Ik zag er zo veel wiet, dat het soms een beetje surreëel werd. In Brussel koop je wel eens vijf of tien gram als je echt zin hebt om te blowen, maar daar zag ik kilo's... niet gek dat je dan wat minder begint te letten op hoeveel je rookt.

Ik nam dan gewoon een vloeitje, strooide er zoveel in als ik wilde, en rolde hem dicht. Die joints zagen er niet uit, want m’n handen plakten gigantisch door al die wietresten. Ik rookte het laatste beetje van zo'n joint ook niet meer op. Dan rolde ik dan gewoon een nieuwe.

Klinkt niet slecht.
Het ding is: ik besefte toen nog niet wat voor kwaliteit de wiet was die ik rookte. Daar was dat de normaalste zaak ooit, maar vergeleken met wat we hier in België hebben, is de wiet uit Californië echt gestoord.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op VICE België.

Tagged:Fotos, Wiet, België