FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

WAAROM HET ORGANISEREN VAN DE OLYMPISCHE SPELEN HET SLECHTSTE IDEE OOIT IS

25 september 2010, 11:09am

Het antwoord is overduidelijk nee.

Bij ieder groot evenement zitten we ons stiekem te verheugen op bakken tegenspoed. Want eerlijk is eerlijk: er is bar weinig dat de idealen van sport en internationaal broederschap meer symboliseert dan puur leedvermaak. Besmuikt grinniken om hoe een ander land de organisatie van de Olympische Spelen, Gemenebestspelen of een ander wereldkampioenschap verkloot, voedt nu eenmaal altijd weer dat heerlijke 'wij zijn zoveel beter dan zij'-gevoel. Laten we dus als binnenkort de Gemenebestspelen in Delhi (

goeie wc's, jongens!) beginnen vooral even stilstaan bij de talloze logistieke nachtmerries en financiële rampen die de sportwereld heeft gekend.

Antwerpen

Na de Eerste Wereldoorlog zat België kilometersdiep in de schulden. Om het grote leed van het Belgische volk wat te verzachten, werd het land gedwongen om als gastland op te treden van de ontiegelijk onrendabele Zomerspelen van 1920. Opmerkelijk is dat dit de enige Spelen ooit zijn waar het lokale Olympische organisatiecomité halverwege het event al failliet ging. Dat verklaart waarom er nooit officiële rapporten of medailleklassementen zijn gepubliceerd.

Montreal

Toen de ingenieurs het laatste dakdeel van het Olympisch Stadion in Montreal op zijn plaats zagen schuiven, konden ze elkaar van harte feliciteren met het eindresultaat. Helaas gebeurde dat pas in 1987, elf jaar na de fucking Spelen. Met het dak dat door een ontwerpfout binnen enkele weken begon te scheuren, was het toch al niet glimmende imago van de Spelen in Montreal definitief naar de maan.

Nadat Moskou en Los Angeles verslagen waren in de strijd om de organisatie van de Olympische Spelen had Montreals' burgermeester beloofd dat de Spelen zijn stad geen grote schulden zouden bezorgen. Toch deed Montreal uiteindelijk 30 jaar over het afbetalen van ongeveer een miljard, wat toch wel een hoop geld is voor onder andere een nutteloos stadion. Het gebouw, dat semi-officieel bekend stond als 'Big O', werd in de volksmond al gauw 'Big Owe' genoemd.

In 1986 viel tijdens een baseballwedstrijd van de Montreal Expos een flink stuk metselwerk van de stadiontoren naar beneden. Niet veel later werd het hele team voorgoed naar Washignton DC verscheept. Tegenwoordig willen veel inwoners uit Montreal dat het gebouw gesloopt wordt, maar vanwege het 'unieke' ontwerp is zelfs dat niet mogelijk. Door de typische ronde vormen kan het stadion niet op een normale manier tot instorting worden gebracht en moet stukje bij beetje afgebroken worden. Dat grapje gaat zo'n 700 miljoen kosten. De helft van wat ze ooit hebben betaald voor de opbouw, hahahahahahahahah!

Vancouver

Dat mensen het om welke reden dan ook superbelangrijk vinden om die fucking Olympsche vlam goed te kunnen zien, begreep de organisatie van Vancouver's compleet geflopte Winterspelen in 2010 niet helemaal. De mensenmassa moest hun glimp van het vuur tenminste van achter een rommelig zooitje dranghekken zien op te vangen. Dit alles om veiligheidsredenen en de altijd aanwezige dreiging van groepjes wanhopige Tibetanen die hun land proberen te bevrijden door de vlam te doven. Goed, de toon was gezet. Op Twitter werd een #takedownthefence campagne gevoerd. De beloofde sneeuw kwam er dankzij iemand die dagenlang een zonnedans had gedaan niet. Een Georgische rodelaar overleed nadat hij tegen een paal botste tijdens een oefenritje. Door een technisch probleem kwam tijdens de openingsceremonie een van de vier pilaren niet uit de grond. En met ticketprijzen oplopend tot bijna 3000 euro voor de leukste programmaonderdelen was het niet zo gek dat uiteindelijk groepen woedende fans door het stadscentrum trokken om ramen aan gort te slaan.

Athene

Het klinkt een beetje raar, de Olympische Spelen naar Griekenland halen, maar dat terzijde. Toen de Grieken in 2004 eindelijk hun Spelen terugkregen, bouwden ze een brandnieuw metronetwerk en zoals het een beetje gastland betaamt ook een buitenproportioneel stadion. Griekenland zou uiteindelijk 5% van zijn nationale inkomen spenderen aan de Spelen. Je zou verwachten dat zo'n grote investering zou leiden tot een minstens zo giganteske economische groei, maar in plaats daarvan daalde het BNP na de Spelen tot het laagste niveau van de laatste tien jaar. Inderdaad, de belabberde economische situatie in Griekenland is de dikke vette schuld van haar grootste exportproduct: de Olympische Spelen.

Edinburgh

In 1986 kon je jezelf pas een mens noemen als je iets boycotte; we hebben het over het Live Aid-tijdperk waarin je de wereld kon veranderen als je dat wilden. Dus toen 32 van de 56 landen die betrokken waren bij de Gemenebestspelen besloten tot een boycott daalden de financiën tot een getal ver, ver onder het nulpunt. Niemand wilde de Spelen nog sponseren. Toen de enigszins louche mediamagnaat Robert Maxwell aankondigde de Spelen te willen redden, was er al voor vier miljoen knaken aan schulden gemaakt. Het was duidelijk dat niemand de moeite had gedaan om even Maxwell's olijke cv door te spitten. In plaats van de ruim twee miljoen euro die hij beloofde te zullen bijdragen, kwam hij aanzetten met een magere drie ton. In plaats van nieuwe inkomsten te hosselen, vroeg hij alle schuldeisers gewoon om de helft van het bedrag dat hij ze verschuldigd was kwijt te schelden om zo net niet failliet te gaan. Dat is toch wel een schouderklopje waard.

Londen 2012

Of en vooral hoe deze Spelen verneukt gaan worden moeten we nog even afwachten. Maar ik sprak onlangs iemand die werkt bij het bedrijf dat het stadion aan het bouwen is, en hij vertelde me dat hij en zijn collega's de hele dag maar een beetje zitten te blowen. Dat wordt lachen geblazen!

BOVINE HEINOUS