Advertentie
Stuff

In oktober was alles nog steeds seksisme

Of je nou een vrouwenblog, een willekeurige voorbijganger of iemand op internet bent: seksisme is voor iedereen! Tijd voor een maandoverzicht.

door Wiegertje Postma
06 november 2014, 7:00am

Van de term 'ontbijtmama' (recentelijk de wereld in geholpen door het Nationaal Schoolontbijt) komt niet alleen mijn ontbijt omhoog: ook gewoon een hoop wanhoop en droefenis.

Nou, dat ging weer lekker, de afgelopen maand. Human Rights Watch kwam met een rapport waarin stond dat Boko Haram de in april ontvoerde meisjes heeft uitgehuwelijkt, als seksslaaf gebruikt en mee laat vechten. Tegelijkertijd werd deze maand ook bekend dat Malala Yousafzai, de zeventienjarige Pakistaanse glittereenhoorn die ooit door de taliban in haar gezicht geschoten werd omdat ze naar school wilde, de Nobelprijs voor de Vrede binnengeharkt heeft. Dat nieuws werd nog leuker toen bleek dat ze tijdens de bekendmaking in haar scheikundeles zat en pas officieel kon reageren als haar schooldag voorbij was.

Ik las dat nieuws, dacht "aahw", klikte een tijdje gedachteloos en vertederd verder op het internet en kwam al gauw weer voor dat gapende ravijn van internetvrouwenhaat terecht. Ik lees veel internet, en dan krijg je dat. Dan sta ik altijd voor een keuze: lees ik per ongeluk de hatelijke verkrachtings-YouTube-comments onder een filmpje waar een vrouw met een mening in voor komt en glij ik die onwelriekende diepte in? Of scroll ik op tijd weer omhoog en klik ik door naar een video van een konijntje dat een framboosje eet?

Zo kwam ik ook voor de keuze om wel/niet toe te geven aan mijn behoefte om te lezen over #gamergate. Gamergate is een beweging die oorspronkelijk om transparantie in gamejournalistiek ging, maar waarvan de ideologische agenda is overgenomen door de twitterwoede van een kleine groep kwaaie, bange mannelijke gamers die vrouwelijke gamecritici verkrachtings-, en doodsbedreigingen sturen, en dreigen de boel aan flarden te schieten op plekken waar die vrouwelijke critici in het openbaar spreken. Die critici vinden namelijk dat er wel eens wat minder vrouwonvriendelijkheid in games mag komen – of in elk geval dat er wat interessantere vrouwenrollen mogen komen. Rollen waarbij een vrouw iets meer is dan een dingetje dat vermoord of gered moet worden om het plot verder te helpen. Die hardcore gamers worden daar giftig van, omdat ze bang zijn dat die wijven hen gaan afnemen wat ze dierbaar is. En dan twitteren ze bijvoorbeeld dat als die feministische kuthoeren denken dat er sprake is van vrouwenhaat in games, ze gewoon even met geweld geneukt moeten worden, etc. Een beetje de Zwarte Piet-discussie voor de rest van de wereld, is het. Lees hier bijvoorbeeld meer, als deze internetrel volledig aan je voorbij gegaan is en je graag afwil van je gelukkige onschuld. Ik heb me er deze maand een tijdje in rondgewenteld en nu wil ik graag naar ergens in Scandinavië om daar een lekker rustig plekje op te zoeken en zelfvoorzienend te gaan boeren.

Het internet neemt, het internet geeft. Niet alleen kwaaie gamers zijn in de war, ook redacteuren van vrouwenblogs. Vrouw.nl (waar ik al eerder lovend over schreef) kwam 2 oktober namelijk met het bericht 'Herkenbaar: dit doet echt élke vrouw!' - voor iedereen die dat niet meer goed wist. Wat doen wij vrouwen allemaal? Nou, ik zal voor het gemak even alles uit de lijst noemen:

1. Naar emotionele filmpjes kijken
2. Online shoppen om ons beter te voelen
3. Ons soms niet scheren en dan een lange broek of een shirt met mouwen aantrekken
4. Het tegenovergestelde zeggen van wat we denken
5. Een berg beha's hebben en daar maar eentje van dragen - en die bovendien direct uitdoen als we thuis zijn
6. Alles op het laatste moment doen
7. Vijf octaven hoger praten als er een baby in de buurt is
8. Snakken naar chocola
9. Wispelturig zijn
10. De verjaardag van ons huisdier vieren
11. Iemand negeren als we kwaad zijn
12. Niet goed om kunnen gaan met complimentjes

Je zou bij eerste lezing kunnen denken dat dit een wat makkelijk generaliserend, maar heerlijk shareable stukje is, van Vrouw.nl. Niet echt élke vrouw doet (al) die dingen natuurlijk. Sommige mannen doen die dingen ook. Beetje karikaturaal, maar ook pretentieloos. MAAR WACHT. Vrouwenblog NSMBL.nl kwam de dag ervoor met de lijst '14 dingen die alle vrouwen doen maar nooit toe zullen geven'. (Volgens mij is die titel geen kloppende zin? Maar wie ben ik?)

Wat zijn die veertien dingen die alle vrouwen stiekem doen? Nou, onder andere:

  • naar emotionele filmpjes kijken (punt 1 uit het Vrouw.nl-blog)
  • shoppen om ons beter te voelen (punt 2)
  • ons soms niet scheren en dan een lange broek of een shirt met mouwen aantrekken (3)
  • het tegenovergestelde zeggen van wat we denken (4)
  • een berg beha's hebben en daar maar eentje van dragen - en die bovendien direct uitdoen als we thuis zijn (5)
  • alles op het laatste moment doen (6)
  • niet om kunnen gaan met complimentjes (12)

Ik zal het nooit toegeven, blijkbaar, maar dit moet dan wel waar zijn. Als ze het allebei zeggen. Bedankt voor het nemen van zoveel moeite voor het tiepen van deze inzichtelijke content, vrouwenblogs!

Volgens de Belgische krant

De Standaard denken mensen dat als je een taalfout maakt, je dan ook wel iemand zal zijn met haar op je wijd uit elkaar staande benen. Ik heb hier echt niets aan toe te voegen.

Dat vrouwen niet om kunnen gaan met complimentjes bleek deze maand ook uit de video van die vrouw die tien uur lang door New York liep en weigerde dankbaar te zijn voor al die complimentjes die ze kreeg. En uit het feit dat die video harder viral ging dan de builenpest tussen 1346 en 1351. Mensen waren er kwaad over: hetzij om dat lastiggeval de hele tijd, hetzij omdat die wijven gewoon dankbaar moeten zijn dat iemand iets aardigs zegt. En dat "hallo" zeggen niet hetzelfde is als aanranding. Uhnng.

Er bestaat geen twijfel over dat er een verschil is tussen A) iemand vriendelijk gedag zeggen, B) iemand vriendelijk gedag zeggen omdat je best je piem in diegene zou willen prikken, en C) iemand bedreigend benaderen. Maar als het grootste deel van dat nageroep op straat door pure vriendelijkheid komt – zoals in een luidruchtig deel van de reacties beweerd wordt – waarom complimenteert dit soort mannen dan niet ook de bil van andere mannen? Omdat met dit straatgedrag een machtsverhouding tussen mannen en vrouwen uitgesproken wordt, daarom. Met de beste, vriendelijkste bedoelingen misschien, maar met goede bedoelingen is de weg naar de hel geplaveid. Het naroepen, -sissen en -kijken op straat heeft niet zozeer te maken met het vrouwtje direct verleiden tot concrete seks, als wel met de macht hebben om haar aandacht op te eisen, en te laten zien wie er de baas is.

Ik denk dat deze situatie voor heteromannen enigszins voor te stellen wordt als je je indenkt dat het leven elk dagdeel van de week een pompend feestje tijdens de Gay Pride in de Amsterdamse binnenstad kan zijn. Stel, heteroman: je bent meegegaan naar een hartstikke leuk Gay Pride-feest, zo eentje waar er twaalf travestieten op het podium rondparaderen. Als je even naar de bar loopt voor een biertje word je in je bil geknepen. Oké. Iets aan de bil maar niks aan de hand: je had je van tevoren nog bedacht dat je extra openminded zou zijn vanavond. Je loopt terug en iemand met een verentooi zegt "Hé tijger, wel even lief lachen hè!"* tegen je, maakt wat kermende geluidjes over hoe lekker je bent en vraagt waar je heen gaat en of ie mee mag. Een leerbeer loopt nogal overdreven tegen je op, excuseert zich terwijl hij boven je hoofd met zijn forse leerbeervrienden veelzeggende blikken over je uitwisselt. Een lifestylecoach op een Vespa – waarom zijn er ineens scooters op dit feest toegestaan? – rijdt langs, houdt in, gaat langzaam naast je rijden en toetert ook nog even naar je. Voor het geval je niet doorhad dat hij zijn oog op jou had laten vallen. In het minste geval voel je je enigszins bekeken, in het ergste geval voel je je bedreigd.

[Lieve homo's die dit lezen: excuses dat ik deze holle homoclichés gebruik! Sorry van die Vespa, ook! Deze clichés heb ik ingezet omdat ik een punt wil maken en dit beeld van de Gay Pride zo gauw het enige moment is dat ik kan bedenken waarop heteromannen kortstondig niet de straatdienst uitmaken in de Amsterdamse binnenstad. Doel heiligt middelen. Blijf bij me.]

In het leven is het over het algemeen dag en nacht Heterohaantjes Pride, en daarbij word je niet alleen op deze manier benaderd als je lekker bent of op een flirtfeest staat. Dat kan ook gewoon de volgende ochtend, als je net met je stuitend normale hoofd en je baarmoeder naar de Jumbo strompelt voor ontbijt. Individuele opmerkingen zijn niet altijd onaardig of bedreigend bedoeld, maar het gaat niet om individuele benaderingen. Het gaat om het effect dat ze samen hebben: als op één dag honderd vreemde mannen ongevraagd een opmerking tegen je maken (wel Amerikaanse toestanden trouwens, tien keer per uur) word je dus honderd keer per dag door iemand die je niets interesseert van je lichamelijkheid en machtspositie bewust gemaakt, en word je ook nog geacht om er stralend op te reageren. Bitch, niemand heeft daar tijd voor of zin in.

Haha, alles aan dit gesprek!

Beste idee voor een remake van een film met alleen maar vrouwen:
Een Ghostbusters-reboot met louter leuke vrouwen! Paul Feig gaat het regisseren en Kate Dippold gaat het schrijven en Bill Murray is het met me eens: dit gaat prachtig worden.

Slechtste idee voor een remake van een film met alleen maar vrouwen:
ExpendaBelles! Dit wordt dus een nieuw deel in de Expendables-franchise, en gaat over een groep van de beste vrouwelijke huurlingen ter wereld die zich moeten voordoen als highclass callgirls om een dictator te plezieren. Weet niet. Voel deze gewoon niet zo.

Wie willen we deze maand bedanken voor haar bewezen dienst aan de vrouwenzaak?
Neelie Kroes. Nikkelen Neelie Kroes Control. Wat een vrouw. Ik hoop niet dat omdat dit haar laatste maand bij de EU was, ik haar nu in mijn leven moet missen. Blijf stralend schijnen als een diamant, Neelie. Bedankt!

* Voor de volledigheid: "Hé tijger" werd afgelopen zondag tegen me geroepen terwijl ik naar een avondwinkel beende voor een fles rode wijn, "wel even lief lachen" gisterenochtend terwijl ik verwilderd naar mijn werk fietste. Deze quote komt dus niet van één homo, maar van twee hetero's. Denk ik. Ik ben namelijk wel een stronk van een vrouw, en iedereen kan zich vergissen. Hoe dan ook: ik ben dus al de hele week in de wolken hiervan. <3

Weet je wanneer ook alles seksisme was? In december, januari, februari, maart, april,mei, juni, juli, augustus, en september. En in de maanden en eeuwen daarvoor op zich ook.