FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

OOK CHINA HEEFT ZO ZIJN FESTIVALS

12 mei 2011, 3:55pm

De lieve mensen van het Zebra Festival nodigden me uit om naar de afgelegen Chinese provincie Sichuan te komen. Ze wilden me graag bewijzen dat plezier in China wel degelijk bestaat en dat het land absoluut geen totalitaire communistische hel is die op de route naar wereldmaatschappij elk laatste stukje creativiteit probeert te verbannen.

"China heeft geweldige bands!", vertelden ze me in alle ernst. "Iedereen is welkom om ze te komen bekijken!" Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ze niet gelogen hebben. Maar ze waren er wel vergeten bij te zeggen dat met 'iedereen' ook gedoeld werd op elke agent die ooit een basisopleiding aan de plaatselijke Politieacademie gevolgd heeft.

Als we de overvloedige politieaanwezigheid even buiten beschouwing laten, was het een heel leuk weekend daar in Chengdu. Hieronder vind je het bewijs voor het bestaan van muziekfestivals in China.

BEWIJSSTUK A - EEN PODIUM

Zoals voor de meeste festivals op het westelijk halfrond geldt, zou het publiek zonder podium niks hebben om op te mikken zodra er met pis gegooid wordt. Door een vreemde grap van de evolutie is de urine van Chinese mensen lichter dan lucht, waardoor je een festivalterrein gemakkelijk vanuit de verte kunt herkennen aan de zwerm gelige colaflesjes die erboven hangt als een groepje stinkende vogels dat naar het zuiden trekt.

BEWIJSSTUK B - FANS

De Chinese festivalcultuur staat nog in de kinderschoenen, dus deze arme mensen kunnen niet echt profiteren van een tweedehands festivaletiquette die hun babyboomouders ze hebben nagelaten. Je hebt vast wel eens gehoord dat Chinezen zich tijdens optredens doorgaans in een respectvol zwijgen hullen, om na afloop alle gemaakte troep mee naar huis te nemen en daar weg te gooien, toch? Dat was gedurende het hele festival zo, tot deze douche uit de lucht kwam vallen en alles verpestte.

BEWIJSSTUK C - TOILETTEN

Dit zijn de wc's. Ze ogen misschien weelderig, maar ik kan je verzekeren dat ze van binnen net zo goor zijn als ieder ander festivaltoilet. Omwille van een beetje extra spanning besloot iemand ze aan de rand van een privéterrein met de huizen van een handjevol Chinese rijkeluizen neer te plempen. Best tof voor bezoekers die graag eens willen zeggen dat ze zo 'punk' zijn dat ze op de drempels van de rijken schijten, maar niet afgevoerd wensen te worden naar een staatskerker met Ai Wei Wei als enige gezelschap.

BEWIJSSTUK D - BANDS

Er speelden karrenvrachten aan goede Chinese bands, zoals Bigger Bang, Mosaic en Brain Failure, maar er viel ook een vreemde selectie internationale acts te bekijken waar niemand buiten het festivalterrein ooit van gehoord had. Deze gap is van de Franse band Success, die nooit of te nimmer een headliner zou kunnen zijn omdat hij niet van Chinese komaf is. Hij stond lekker zijn ding te doen, toen hij zijn jasje achterstevoren aantrok en deed alsof het een korset was. Natuurlijk ging dit helemaal mis. Terwijl hij zich 'gewoon' gedroeg als een willekeurige gek uit een willekeurig gesticht, dacht het voltallige publiek dat hij Mao in de zeik stond te nemen.

BEWIJSSTUK E - POLITIEHELIKOPTER

Deze jongen cirkelde gedurende het hele festival dreigend in de lucht, klaar om een luchtaanval te beginnen op de kinders in het beatbox-paviljoen als die er ook maar aan dachten om hun slokdarm te gebruiken voor dingen die een gevaar zouden kunnen vormen voor de staatsideologie.

BEWIJSSTUK F - BEVEILIGING

De aanwezigheid van politie was moeilijk te negeren. Deze politiemannen vormden op de eerste dag van het festival een Chinese muur bij de ingang, om zo kenbaar te maken dat ze ook zin hadden in het feestje.

De agenten mengden zich tussen de menigte als bezoekers die toevallig een sjiek pakje hadden aangetrokken. Ze verdrongen zich zulke grote getale voor het podium dat mensen die vooraan stonden nauwelijks nog iets konden zien.


Check al die agenten!


Om de één of andere reden droeg deze gast continue een helm en schreeuwde hij onophoudelijk naar jonge meisjes op wie hij overduidelijk een oogje had.


Maar ondanks hun imposante aanwezigheid leek het gros van de agenten niet meer te doen te hebben dan een beetje rondhangen, hun meisjes sms-en, frisbeeën en spelletjes uitproberen.


Of ik ooit nog wat ga bereiken in mijn journalistieke carrière zal me vanaf nu een worst wezen. Ik kan rustig sterven nu ik zeker weet dat op een goede dag iemand een gigantische joint in de rechterhand van deze kerel zal photoshoppen. Deze foto wordt een internetgrap van formaat, let maar op.


De grootste prestatie van het festival zat 'm misschien wel in het constant bevestigen van de niet-bestaande afstand tussen agent en festivalganger. Hierboven en hieronder zie je bijvoorbeeld twee typische "Weet je, eigenlijk zijn we helemaal niet zo verschillend, jij en ik"-momentjes.


Toen ze de spelletjes eenmaal in het vizier kregen, begonnen de agenten en masse hun taken te verwaarlozen. Ook deze pyschomoeder kwam om de hoek kijken. Ze heeft het hele weekeind gevochten tegen onzichtbare Kuomintang-strijders die verstopt zaten in de bosjes. Ik wilde haar vragen waarom ze zo'n duur festivalkaartje had gekocht om iets te doen dat thuis waarschijnlijk veel leuker zou zijn geweest, maar dat durfde ik niet.


De gedemobiliseerde, vrolijke politieagenten faalden ook compleet wat betreft het in de hand houden van de verkoop van Budweiser-feesthelmen.


Omdat dit VICE is vraag je je natuurlijk af wat de typische Chinese festival-look is. Hier zijn een paar foto's van de generatie waarvan de nazaten zich hoogstwaarschijnlijk gaan bezighouden met het koloniseren en het tot slaaf maken van onze kinderen.


Deze jongen wenste zich waarschijnlijk op Koh Samui, alwaar hij domme Australiërs zou strikken voor veel te dure blowjobs. In plaats daarvan werkt hij 36 uur per dag in een fabriek, waar hij ritsen in sm-maskers voor perverse mannetjes naait en zijn internetvrienden vertelt dat hij klaar is voor zijn operatie.


Hier zie je de trompetspeler van de Chinese ska-band The Trouble. Ik ga niet eens proberen te beschrijven hoe een Chinese ska-band klinkt. Het concept is simpelweg te raar.


Deze gasten deden verwoede pogingen om voor Bebop en Rocksteady van The Turtles door te kunnen gaan.


Zij denkt dat ze Hugh Grant aan het daten is, maar Hugh Grant is 'm niet naar Azië gesmeerd om daar op sandalen rond te wandelen na een met pesterijen en computerclubjes doordrenkte schoolcarrière.


Geen kwaad woord over deze jongen! Hij heeft het gewoon naar zijn zin.


Naar huis gaan viel niet mee aangezien de agenten zo'n beetje alle bussen bezet hielden, maar over het algemeen is het Zebra Festival een echte aanrader. Nu weet de wereld eindelijk dat ook China zo zijn muziekfestivals heeft en dat ze nog best te pruimen zijn ook! Bedankt China, nog een beetje meer van dit en wat minder neo-imperialisme in Afrika en ik noem mijn eerstgeborene Deng XiaoPing.

TEKST: ALEX HOBAN
FOTO'S: ALEX HOBAN EN HUGH BOHANE