FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

HET ROCK 'N ROLL-BESTAAN VAN KURT VILE BEPERKT ZICH TOT EEN ONREGELMATIG EETPATROON

Toen ik afgelopen week Kurt Vile belde verwachtte ik een jonge Ozzy Osbourne aan de lijn te krijgen, of op z'n minst een zwartharige Kurt Cobain. Niets bleek minder waar. Kurt is een liefhebbend vader en echtgenoot en heeft net z'n eerste huis gekocht. Wel heeft hij een onregelmatig eetpatroon.

Kurt Vile speelde ooit in de fantastische band The War on Drugs, maar hij verliet deze band toen hij in 2008 de kans kreeg om zijn solodebuut Constant Hitmaker op te nemen. Hierna kwamen nog God Is Saying This To You en Childish Prodigy. Op dit moment toert hij met liedjes van zijn nieuwste album, Smoke Ring from My Halo. In de tussentijd schijnt hij nog een carrière als vorkheftruckchauffeur te hebben geambieerd, maar dat is schijnbaar nooit zo van de grond gekomen.

Advertentie

Vice: Waar ben je nu?
Kurt Vile: Nashville! We hadden gister een optreden en nu ben ik een beetje rond aan het lopen voor het hotel. We gaan zo weer door naar Atlanta. Ik ben een man van de wereld.

Is het eten daar lekker?
Op het moment eet ik een bijzonder lekkere muffin.

Wat is je lievelingseten?
Dunno man. Ik vind eten wel lekker hoor, maar ik eet eigenlijk alles wat voor mijn neus ligt, en als daar niets ligt dan eet ik niet. Dat is niet zo gezond eigenlijk. [Peinzende stilte.] Ik eet wel goed hoor.

Wat doe je als je geen muziek maakt?
Ik heb een dochtertje, en als ik klaar ben met spelen ga ik naar haar toe. Ik heb een heel leuk klein huisje in Philadelphia en dan ga ik eigenlijk gewoon daarheen en met haar en mijn vrouw op de bank zitten. Het klinkt een beetje saai maar ik vind het wel heel leuk.

Wat is je huidige obsessie?
Je bent net te laat. Ik was een tijdje geobsedeerd door een bepaalde gitaar, een Pre CBS Jaguar om precies te zijn, die ik heel graag wilde hebben, en die heb ik nu. Dus nu zijn mijn obsessies op, maar ik werk er aan.

En wat muziek betreft?
Ik luister momenteel veel naar Bert Jansch. Zijn liedje 'Poison' is een van de mooiste liedjes die ik ken.

Was je ook die jongen met lang haar en een gitaar op de middelbare school?
Ja! Ik was wel niet zo vervelend dat ik op het schoolplein gitaar ging spelen hoor. Ik luisterde vooral Smashing Pumpkins en Pavement, en skateboardde de hele dag enzo. Mijn eerste snaarinstrument was overigens een banjo die ik van mijn vader had gekregen op mijn veertiende, maar een jaar later besloot ik toch op de gitaar over te gaan.

Advertentie

Als ik je muziek luister heb ik het idee dat het heel duidelijk in een soort grote Amerikaanse traditie staat van lo-fi folk en noise. Zie je je eigen muziek als onderdeel van iets groters?
Ja, ik ben wel geïnspireerd door die muziek. Een beetje het staan-op-de-schouders-van-giganten-idee. Het is de basis van wat ik doe. Toch wil ik die muzikanten niet zijn, want ik leef in 2011 en weet wat er nu allemaal gebeurt, en dat inspireert me net zo goed. Ik had niet in de jaren zestig willen wonen, zoals sommige mensen.

Hoe is het contact met de leden van The War On Drugs, de band waar je inmiddels uitgestapt bent?
Goed! Adam is nog steeds mijn beste vriend en hij zit nu ook in The Violators. Nu [tijdens de amerikaanse tour] is hij er overigens niet bij, maar hij gaat mee op tour in Europa. Ik speel ook twee nummers op het komende album van The War On Drugs en ik ben heel trots op ze. Het wordt een heel goed album. Ik was altijd al met mijn eigen muziek bezig en toen dat groter werd had ik geen tijd meer over. Maar ik ben daar nooit boos weg gegaan ofzo.

Wat is het raarste wat je ooit is overkomen op een tournée?
Toen ik met The War on Drugs in Nederland was liepen we op straat en toen fietste er ineens een schreeuwende man recht op ons af. Hij stopte en begon dingen te schreeuwen als "GIVE ME THE GODDAMN MONEY GIVE IT TO MEEE." Het was heel eng, we zijn weggerend.

Ik las ergens een tijdje terug dat je heel graag Chan Marschall van Cat Power wilde ontmoeten, heb je dat al gedaan? Hoe was het? Was het geweldig?
Ja, ik heb haar ontmoet! Ik heb het wel een beetje verpest, twee keer zelfs. De eerste keer was ik heel dronken en wilde ik niet dat ze me zag en toen ben ik heel snel weggegaan. De tweede keer durfde ik wel op haar af te stappen maar toen heb ik alleen maar een beetje gemurmeld dat ik haar fantastisch vond. Het was heel ongemakkelijk. Ik hoop dat ze me nog mag. She's so awesome man.

TEKST: MARIA VEDER
FOTO: SHAWN BRACKBILL